วันนี้เพิ่งออกไปหาของกิน ไปเจอก๋วยจั๊บริมทาง สั่งกิน โหยแทบอ้วก เพราะเป็นก๋วยจั๊บลาว บ่เป็นตาจิงจิ๊ง (บ่เป็นตาแด กคือคำเต็มของคนอีสาน) ส่วนใหญ่ก๋วยจั๊บอีสานเหนือ (ลาว) กินมามาก หาอร่อยได้ยาก ไม่ถึง ๑๐% ..ราดหน้า ก็เช่นกัน
ส่วนเจ๊กทำ “ขนมจีน” (ข้าวปุ้น) ก็บ่เป็นตาคือกัน น้ำกะทิออกมาไส หวานๆ เผ็ดก็ไม่เผ็ด
สำหรับไทย ดจร.กินเสต็กกันมาก (จนจะเป็นมะเร็งตายกันหมดประเทศแล้ว) หาที่เป็นตากินได้ยากมาก แม้ร้านดั้งเดิมเก่าแก่ แถวริมถนนใหญ่ อ. ปากช่องก็แสน too late ปิ้งเนื้อก็ไม่เป็น นี่งผักก็ไม่หอม น้ำสลัดก็ยัดเยียดให้กินชนิดเดียวที่หนืด ข้น หวาน แถมแพง ...อ้วก
กินสเต็กมาทั่วโลก อร่อยที่สุดคือที่โคราช เจ้าของเป็นฝรั่งเศสผสมสวิส แต่ราคามันแพงโคตร จานละ ๖๐๐ up วันนั้นไปกิน โต๊ะข้างๆ เป็นรมว. กระทรวงใหญ่ซะด้วย (เลยเข้าไปหวัดดีตามประสาผู้น้อย )
...คนถางทาง (๑๖ ตค ๕๕)
บ่ เป็นตา (แด..) ขนาดนั้นเลยเหรอคะอาจารย์
อีกอย่างที่ีลาวทำอร่อยได้ยากมากคือ กระเพาะปลา ส่วนเจ๊กทำมักอร่อย ....เพียงแค่ทำน้ำให้ร้อนก็อร่อยได้มากแล้ว แต่ส่วนใหญ่ลาวทำ น้ำจะเย็น น้ำใส (ไม่ข้น) เห็ดหอมก็ไม่รู้จักใส่ หนังหมู(กระเพาะปลาปลอม)ก็เหม็นสาบ
ส่วนไส้กรอกอีสานั้น ต้องลาวอยู่แล้ว ไม่งั้นหร่อยยาก แต่บางเจ้าก็ปิ้งไม่สุก หรือ สุกไม่ทั่ว (สุกเอาเผากิน)
ภาคเหนือ หร่อยที่สุดคือ แอบ (หร่อยกว่าอีสาน)
ภาคใ้ต้ น้ำพริก ผักสด ปลาทอด (เช่นปลาบ๊อก ทอดขมิ้น )
I have not travelled the world (so cannot say with plenty of experience) nor tried a lot of what the world can offer.
But many times, I have enjoyed meals of "what there, slapped together, bashed and burned". No, they were not "half-cooked" but "in situ" creative with love and care for friendship.
I like to taste foods in their natural favour and texture or in traditional preparation. Last month, I had far too much complicatedly favoured (with sugar, fat and salt, and name) food that I could not tell what I ate -- honestly.
Many foods are too complex for me ;-)
ขนมจีนอร่อยสุดคือที่พิมายเด้อ ค่ะเด้อ
อ้าว...แล้ว "ประโดก" แถวเมืองโคราชา ไปไหนซะล่ะ คู่แข่ง คือ "ตีนขยุ้ม" ที่เพชรบูรณ์
ท่าน sr ครับ สูตรผมคือ อาหารไม่ควรมีเครื่องปรุงเกิน ๓ อย่าง แต่เครื่องหมักไก่ผมมันปาเข้าไป ๕ ได้กระมัง
กระเทียม พริกไทย ซีอิ๊ว ซ้อสมะเขือเทศ เม็ดผักชี (หรือ มะแข่นอย่างใดอย่างหนึ่ง)
ปลากดว่า เป็นที่ชื่นชอบกันมาก โดยเฉพาะถ้าเอามาปิ้งในเตาปิ้งที่ผมได้คิดค้นด้วย
โอ๊ย...อาจารย์ ประโดกน่ะ ก็อร่อยหรอก แต่ยังง๊ายยังไง ก็อร่อยสู้พิมายไม่ได้ แบบมันนัวกว่ากันเยอะเลยค่ะ ไม่เชื่อลองมาชิม แล้วจะเห็นด้วย