อึดอัด ขัดเคือง

         ตอนที่ย่ามานอนโรงพยาบาลวันแรก  ได้เข้าตึกอายุรกรรมหญิง  ตอนนั้นคนไข้เยอะมาก เตียงแทรกทุกที่ ที่มีช่องว่าง  ทางจะเดินไปให้การพยาบาลไม่มี  ต้องรับคนไข้ทุกคนที่แพทย์สั่งนอนโรงพยาบาล  ไม่มีการจำกัดจำนวน  คนไข้นอนบนรถเปลนอนอยู่แล้ว 3 คน  คนใหม่กำลังถูกเข็นเข้าตึก  คนไข้ใช้เครื่องช่วยช่วยหายใจ อยู่หลายคน  มีเจ้าหน้าที่ให้บริการ 6 คน  ดูสับสนวุ่นวายไปหมด พยาบาลก็เครียดต้องเสียเวลาโทรศัพท์ยืมเตียงนอนจากตึกอื่น ซึ่งก็หนักหนาสาหัสพอกัน ได้คุยกับน้องพยาบาล น้องก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ภาระงานที่มีเองก็หนักอยู่แล้ว แต่นี่มันล้นทะลัก นักศึกษาแพทย์เองก็ไม่ต่างอะไรจากพยาบาล เราไม่รู้จะช่วยน้องอย่างไร  อะไรที่พอทำได้  ก็ทำเอง  ทำได้เพียงส่งเสบียงให้น้องได้กินและมีแรงที่จะทำต่อไป  เพราะมันคือหน้าที่  จะหนักหนาอย่างไรก็อดก็ทนเอา ดูแลพ่อแม่พี่น้องของเราเอง  ดีกว่าไม่มีงานทำ  งานนี้ทำได้ทั้งงาน ได้ทั้งบุญ