GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เกี่ยวกับควายๆ

คุยกับเด็กรุ่นเรียนพิเศษหัวปักหัวปำทั้งหลายว่า มีโอกาสได้เห็นพระอาทิตย์ตอนไหนบ้างหรือเปล่า เพราะเห็นเริ่มเรียนพิเศษกันตั้งแต่หกโมง ยันสามทุ่ม

เด็กบอกว่า ถามกันเกินไป เห็นซิ กลัวด้วย ต้องทาครีมกันแดด

บอกเด็กว่าระวังนะ ในครีมกันแดดมีสารตัวหนึ่ง(ให้ไปค้นดูเอง) ที่ทำให้เกิดภูมิแพ้จนร่างกายไม่ผลิตเม็ดสี แล้วกลายเป็นผิวไมเคิล แจ็กสัน

แล้วเลยเกิดความสงสัยว่า เด็กยุคใช้ที่เรียนพิเศษเป็นบ้านไปแล้วจะเคยเห็นควาย ร้องเพลงเกี่ยวกับควายมั่งไหม

เด็กบอกว่า ไม่เห็นควายมาตั้งแต่ไปสวนสัตว์ครั้งสุดท้าย (อนิจจา) ส่วนเพลงเกี่ยวกับควายๆ ก็เชย เอ้อ ก็คงจริงสำหรับยุคไอที

แต่ลองดูซิว่ามีใครรวบรวมเพลงไว้ไหม ก็ไปเจอ ที่นี่ ซึ่งเป็นเว็บที่ได้รับรางวัลเว็บดีเด่น ปี 2549

แอบฮัมเพลง เขมรไล่ควายสักหน่อยดีกว่าตามประสาคนเชย

"เขมรไล่ควาย" สุรพล สมบัติเจริญ


เราชาวนาอยู่กับควาย
พอหมดงานไถ เราจูงฝูงควายคืนบ้าน (เฮ้ย ๆๆๆ)
พออาบน้ำควายสำราญ แล้วเสร็จจากงาน
เบิกบานร้องเพลงรำวง

เราชาวนาสุขสบาย
คืนค่ำเดือนหงาย เราขี่หลังควายร้องส่ง (เฮ้ยๆๆๆ)
ทั้งฉิ่งทั้งกลองฆ้องหม่ง จ๊ะเท่งมง
รำวงแสนเพลิดเพลินใจ

แม้นใครอิจฉามันน่าหัวเราะ
จะเยาะพวกเรามิได้
ลมเย็นเย็นร้องเขมรไล่ควาย
แปลกใจ ควายมันไม่อาทร

เจอคนงอนค่อนว่าคนว่าโง่เป็นควาย
ใยไม่นึกอายคำค่อน
ควรช่างยั้งใจไว้ก่อน
โฉมแม่บังอร สิ้นงอนแล้วได้ขี่ควาย

 

ยุคนี้สิ้นงอนอาจจะได้ขี่เครื่องบินไปลงสนามบินสุวรรณภูมิมากกว่า...นิ

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): wisdom
หมายเลขบันทึก: 50426
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 13
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (13)

     โห! ไม่ได้ยินเพลงนี้นานมากแล้วครับ ตอนผมเด็ก ๆ จะได้ยินพ่อเปิดให้ได้ฟังกันทางวิทยุ AM บ่อย ๆ จำไม่ได้ว่าเป็นรายการอะไร คงสักประมาณชั้นประถมต้นนะครับ สมัยนั้นมีโฆษณาถ่านไฟฉายตรากบด้วย ยังพอจำได้นิด ๆ นึกแล้วหอมกลิ่นดินตอนเจ้าของนาเขาไถนาที่ข้างบ้านจังเลยครับ "หอมดินไถใหม่"

มาทักทายคะ...เห็นหายไปนาน...ไร้นามไร้นามไร้นาม....

มาคราวนี้ขี้ควาย...พร้อมฟังเพลง...แต่ก็ยังมี...เหน็บๆ...สังคมอยู่เหมือนเดินนะคะ...

แวะมาแซว...ตามประสา...คนเคยเจอกัน

กะปุ๋ม

เห็นชื่อว่า  ควาย  เลยรีบแถเข้ามา

เจ้าควาย  มันทำผิดอะไรนะ  คนถึงว่า  โง่เหมือนควาย

น่าคิด

  •  สวัสดีค่ะคุณไร้นาม  
  • โห..เพลงร่วมสมัย(ก่อน)ดีจังเลยค่ะ เข้าไปฟังมาแล้ว..ดีค่ะที่อนุรักษ์เพลงเก่าๆไว้ให้ลูก-หลานได้ฟังกัน
  • ไม่ได้ข่าวคุณไร้นามนานมากครับผม

ขอขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมย้อนอดีต

ขอตัวไปนอนก่อน..ง่วงมาแล้ว ดึกแล้ว

ราตรีสวัสดิ์

ตื่นมาค่อยมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ กับทุกๆท่าน

 

 

คุณชายขอบ...ไร้นามชอบกลิ่นขณะคนตัดหญ้าใหม่ๆ กับกลิ่นของต้นถั่วลิสงที่ถูกถกขึ้นมา...

ครั้งหนึ่งเคยยกดอกดาวเรืองขึ้นมาดม และหอมลึกลงไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ เพียงเพราะว่า คนยื่นให้ทำตาวิบๆ

กลิ่นมักทีอิทธิพลกับความรู้สึก ..เสมอ...

 

คุณชายขอบพูดถึงวิทยุ AM เลยนึกได้อีก issue ในยุคที่ไร้นามยังอายุน้อยไฟแรง ว่า AM น่ะ คือรากหญ้า FM คือคนกรุง...

Dr .Ka-Poom แซวคนแก่น่ะ...ถือว่าทำบุญอย่างแรง จะทำให้มีกรรมได้มาเจอกันอีกบ่อยๆ

 

 

เรียนท่าน อาจารย์ ดร. สิริพร

ไม่ทราบเหมือนกันว่า ทำไมชอบเอาควายมาเปรียบเทียบ

คำถามของอาจารย์ ทำให้ไร้นามได้มานั่งนึกทบทวนเปรียบเทียบ พฤติกรรมคน พฤติกรรมควาย พฤติกรรมการเรียนของคน และพฤติกรรมการเรียนของควาย

ไร้นามอยากสรุปอย่างนี้ว่า คนที่คิดเอามาเทียบคนแรก น่าจะเป็นนักการศึกษาระดับลึกซึ้งมากๆ เข้าใจว่าคงจะมองเห็นว่า

การสอนคนน่ะ สามารถสอนหลักการให้ไปคิดวิเคราะห์ สังเคราะห์ สร้างองค์ความรู้ใหม่ได้เรื่อยๆ ไม่สามารถสอนให้จำและนำไปใช้ได้อย่างเดียว

แต่สอนควายต้องสอนให้รู้จำทำโทษให้รางวัล วนเวียนแค่นั้นก็เพียงพอที่จะปฏิบัติดีปฏิบัติตาม และแห่แหนเช้ามาออกคอก เย็นมาเข้าคอกตามๆกันไป เบื่อๆเหนื่อยๆ ก็เงยหน้ามองนั่นมองนี่ที

เวลาใครที่ยังทำอะไรแบบไม่ยอมเรียนรู้เลยถูกเทียบเป็นควาย...

ไม่ทราบว่าสรุปแบบนี้ พอจะเข้าทีมีรางวัลให้หรือเปล่า...แบบว่าไร้นามน่ะ ชอบเป็นแค่ระดับการเรียนรู้เท่าควาย..

 

 

คุณ nutim แห่งพิษณุโลก

ขอบคุณเป็นอย่างสูงที่มาแวะร้องเพลงร่วม(สมัย)ด้วยกัน การอนุรักษ์บางทีอาจเป็นเรื่องเล็กๆ เช่นเรื่องเพลงเกี่ยวกับควาย ....ดีใจที่มีคนชอบร้องเพลงไทยด้วยกัน...จริงๆนะ

เรียน อาจารย์ ดร. ขจิต

ไร้นามขอถือโอกาสรายงานตัวกับท่านอาจารย์ ซะเลย

อันที่จริงไม่ไปไหนนานหรอก...(ยกเว้นอิสานไม่ได้ไปนานแล้ว)

แอบไปหัด ฟุตฟิตฟอไฟ ในบล็อกอาจารย์เสมอๆ

อาจารย์มีความคงเส้นคงวาในการเขียนและการเคารพต่อผู้อื่น ที่น่ายกย่องเป็นแบบอย่าง..และไร้นามก็แอบเลียบแบบอยู่

ไร้นามน่ะแอบให้คะแนนนิยม อยากเห็นอาจารย์ยืนยิ้มหน้าแรกของ gotoknow นะ...แบบว่าน่าจะมีรางวัลโหวด..จากผู้ชมด้วยนะจะเทหน้าตักให้อาจารย์เลย

 

ข้อสังเกต...

ไร้นาม...อารมณ์ละมุนละไม...มากขึ้น

จนกะปุ๋มชักกังวล...กับไร้เสียแล้ว...

อิอิ...ไม่ขอบอกว่า "กังวล" อะไร

จะขอเก็บไว้...ใน"ความในใจ" เพียงลำพัง...

*^__^*

กะปุ๋ม

 

เห็นไหม Dr .Ka-Poom กรรมติดสัญญาณมือถือ ..เร็วกว่าจรวดซะอีก

เลยต้องมากังวลกับไร้นามจนได้...(ฮา)