-เครื่องหมายที่ควรทราบ

-สนธิ สฺ (เพิ่ม)

-การแจกรูป อุการานฺต เพศชาย

 

1. เครื่องหมายที่ควรทราบ

     1) ขีดตั้งหลังประโยค และในร้อยกรอง ขีดเดียว ( | ) เรียกว่า วิราม หรือ ทัณฑะ (ทณฺฑ) สองขีดเรียก ( || ) มหาวิราม หรือ ทวิทัณฑะ (ทฺวิทณฺฑ)

     2) ชิหวามูลียะ (जिह्वामूलीय ชิหฺวามูลีย) แปลว่า เสียงที่โคนลิ้น (มีลักษณะคล้ายกับวิสรคะ และอุปัธมานียะ) แต่ใช้เมื่ออยู่หน้า ก และ ข ปัจจุบันไม่มีใช้ พบในเอกสารโบราณ หรือจารึก เรียกอีกชื่อว่า อรฺธวิสรฺค (ครึ่งวิสรคะ) รูปร่างเหมือนวงเล็บแบบนี้ )(  แต่ตะแคง  ถอดเป็นอักษรกรีก ไค (χ)

 

 Large_upa

เครื่องหมายชิหวามูลียะ (ตัวแรก) และ อุปัธมานียะ (ใช้ไ้ด้ทั้งสามตัว)

 

     3. อุปัธมานียะ (उप-ध्मानीयอุปธฺมานีย) แปลว่า พัด หรือเป่า ใช้ในตำแหน่งวิสรคะเมื่ออยู่หน้า ป หรือ ผ พบในเอกสารโบราณ หรือจารึก (ปัจจุบันใช้วิสรคะทั้งหมด แต่พึงทราบว่าตรงนั้นคือ อุปัธมานียะ) เรียกอีกชื่อว่า อรฺธวิสรฺค (ครึ่งวิสรคะ) ตำราว่ารูปร่างเหมือนตระพองช้าง (หัว) แต่ในจารึกรูปเหมือนวงกลมผ่าซีกแนวนอน ถอดเป็นอักษรกรีัก ไภ (φ)

 

2. สนธิ ส  (เมื่อไม่ได้อยู่ในกรณีที่กล่าวมาแล้วในบทก่อนๆ)

     1) สฺ จะเปลี่ยนเป็น ศฺ เมื่ออยู่หน้าพยัญชนะ จฺ และ ฉฺ (พยัญชนะฐานเดียวกัน คือ เพดาน)

     * ศฺ และ จฺ, ฉฺ เป็นพยัญชนะเพดาน ชนิดเสียงไม่ก้องเหมือนกัน

     2) สฺ จะเปลี่ยนเป็น ษฺ เมื่ออยู่หน้าพยัญชนะ ฏ และ ฐ (พยัญชนะฐานเดียวกัน คือ ศีรษะ)

     * ษ และ ฏฺ, ฐ เป็นพยัญชนะศีรษะ ชนิดเสียงไม่ก้องเหมือนกัน

     3) สฺ ยังคงเป็น สฺ เมื่ออยู่หน้าพยัญชนะ ต และ ถ (พยัญชนะฐานเดียวกัน คือ ฟัน)

     * ต และ ถ เป็นพยัญชนะฟัน ชนิดเสียงไม่ก้องเหมือนกัน

     4) สสฺ และ เอษสฺ (คำสรรพนาม) เมื่ออยู่หน้าพยัญชนะใดๆ ก็ตาม จะเปลี่ยนเป็น ส และ เอษ แต่เมื่ออยู่หน้าสระ ก็ทำตามหลักสนธิปกติ

     * กรณีที่ สฺ นำหน้าพยัญชนะอื่นๆ น่าจะได้กล่าวถึงหมดแล้ว

     **ในตำราบางเล่ม การแจกรูปนาม/กริยาที่ลงท้ายด้วย สฺ จะใช้รูปวิสรรคะแทน ซึ่งกรณีอย่างนั้นจะไม่มีการอธิบายถึงการเปลี่ยนเสียง สฺ แต่จะเปลี่ยนเสียง วิสรรคะแทน เมื่อเรียนสนธิครบถ้วนแล้ว จะย้อนไปเทียบเคียงกรณีแบบนั้นดูก็จะได้เข้าใจแนวคิดนั้น (ตำราอินเดียสอนให้ใช้วิสรรคะ)

 

3. นามเพศชาย อุการานฺต  

การแจกรูป คล้ายกัย อิการานฺต ดู ภานุ (ดวงอาทิตย์) เป็นแบบ

 

 

เอกพจน์

ทวิพจน์

พหูพจน์

8

ภาโน

bhāno

ภานู

bhānū

ภานวสฺ

bhānavas

1

ภานุสฺ

bhānus

ภานู

bhānū

ภานวสฺ

bhānavas

2

ภานุมฺ

bhānum

ภานู

bhānū

ภานูนฺ

bhānūn

3

ภานุนา

bhānunā

ภานุภฺยามฺ

bhānubhyām

ภานุภิสฺ

bhānubhis

4

ภานเว

bhānave

ภานุภฺยามฺ

bhānubhyām

ภานุภฺยสฺ

bhānubhyas

5

ภาโนสฺ

bhānos

ภานุภฺยามฺ

bhānubhyām

ภานุภฺยสฺ

bhānubhyas

6

ภาโนสฺ

bhānos

ภานฺโวสฺ

bhānvos

ภานูนาม

bhānām

7

ภาเนา

bhānāu

ภานฺโวสฺ

bhānvos

ภานุษุ

bhānuṣu

*ใช้อักษรโรมัน เพื่อให้เห็นตำแหน่งเสียงสระและพยัญชนะที่ชัดเจน ว่าอะไรมาก่อนหลัง รวมทั้งลักษณะการสนธิเสียง

 

ศัพท์ นาม

อนฺน

anna

अन्न

นปุ.

อาหาร

 

ภานุ

bhānu

भानु

ปุ.

ดวงอาทิตย์

อศฺว

aśva

अश्व

ปุ.

ม้า

มณิ

maṇi

मणि

ปุ.

มณี

อุทธิ

udadhi

उदधि

ปุ.

ทะเล

รตฺน

ratna

रत्न

นปุ.

แก้ว

คุรุ

guru

गुरु

ปุ.

ครู

ราศิ

rāśi

राशि

ปุ.

กอง

ปตฺตฺร

pattra

पत्त्र

นปุ.

จดหมาย, ใบไม้

วายุ

vāyu

वायु

ปุ.

ลม

ปรศุ

paraśu

परशु

ปุ.

ขวาน

ศตฺรุ

śatru

शत्रु

ปุ.

ศัตรู

ปาท

pāda

पाद

 

ปุ.

เท้า, หนึ่งส่วนสี่, รัศมี

ศิขร

śikhara

शिखर

ปุ.

ยอด

พาหุ

bāhu

बाहु

ปุ.

แขน

ศิษฺย

śiṣya

शिष्य

ปุ.

ศิษย์

พินฺทุ

bindu

बिन्दु

ปุ.

หยด

สูกฺต

kūkta

सूक्त

นปุ.

บทสวด (ประกอบด้วยร้อยกรองหลายบท)

 *เพิ่มศัพท์ วิษฺณุ विष्णु víṣṇu ปุ. ชื่อคน, พระวิษณุ

แบบฝึก

1. แปลสันสกฤตเป็นไทย

कवयो धने लुभ्यन्ति ॥1॥ 

ऋषिः सूक्तानि पश्यति ॥2॥ 

गुरू शिष्ययोः क्रुध्य्तः ॥3॥

नृपा अरिभ्यः कुप्यन्ति ॥4॥ 

अग्निरुदधौ तिष्ठति ॥5॥

परशुना वृक्षान्कृन्तथ ॥6॥

जलस्य बिन्दवो गिरेः पतन्ति ॥7॥

विष्णुमृषिर्यजति नृपाय ॥8॥

नृपोSश्वमारोहति ॥9॥          

क्षेत्रेषु जलं शुष्यति ॥10॥

गुरवः शिष्याणां स्निह्यन्ति ॥11॥

नृपाणां शत्रवो |सिना नश्यन्ति ॥12॥

बालो गुरवे पत्त्रं लिखति ॥13॥   

जना मणीनां राशीनिच्छन्ति ॥14॥

आ गिरेर्वृक्षा रोहन्ति ॥15॥    

बाहुभ्यां जलं नरास्तरन्ति ॥16॥

बालौ गृहे ह्वयति नरः ॥17॥       

कवेः पुत्रौ ग्रामस्य मार्गे गजं पश्यतः ॥18॥

 

2. แปลอังกฤษ เป็นสันสกฤต

19. Now4 the sun’s1 rays2 climb5 the mountains3.

20. Adrop2 of water1 falls4 down from the cloud3.

21. O1 men2, we see4 the city3.

22. Both kings1 love3 poets2 (gen. or loc.)

23. The wind1 blows4 (वह्) from the summits3 of the mountains2.

24. The king1 hurls4 spears3 at his enemies2 (dat. or loc.).

25. The scholar1 bows3 before his teacher2 (acc.).

26. Two men1 come3 with their sons2 (instr.).

27. The two kings1 desire4 the poet’s2 jewels3 (dat. or loc.).

28. O1 seer2, we sacrifice4 to Visnu3 (acc.).

29. The two cook3 food1 with fire2.

30. The seers1 praise4 Visnu2 with hymns3

31. In the city1 the king2 calls4 his enemies3.