ผม###เพราะใจไม่กล้าพอ
เมื่อผมลงหมู่บ้าน...ไปเจอเจอะกับชีวิตของคนที่ยากแค้นแสนเข็ญ
ยากจน...พิการ...มีชีวิตเพียงวินาทีที่เหยียบอยู่
เมื่อก่อน...ใจเราผุดๆ...เหมือนน้ำร้อนที่เดือดพวยพุ่ง
ผมอยากเชิญรายการโทรทัศน์...มาถ่ายทำรายการ
เผื่อชีวิตของคนเหล่านั้น...จะได้ภาพที่สวยงามของวันพรุ่งนี้บ้าง
แต่เพียงคิด และจะเริ่มลงมือ...
ผมก็ถูกสกัดแล้ว...ผู้หลักผู้ใหญ่...ก็ลงมาตำหนิ...
พวกเราต้องอับอายทั้งตำบล และอำเภอ
อยากดังนักเหรอ?...
ทำไมไม่ทำตามขั้นตอน...
ขั้นตอน...ขั้นตอน...
ท่้ายที่สุดปัญหาที่เงียบเหมือนไฟไหม้ฟาง...
เงียบสนิท
บางคนก็ตาย...และปิดบัญชีปัญหาไปแล้ว...
พี่คณิต###เพราะใจไม่กล้าพอ
10 ปี กับเด็กคอนวอย...กับการตกเครื่องเสียงรถเร่ฉายหนังกลางแปลง
พิการ...ไม่รู้สึก...รู้สึกร้อนและหนาว...ครึ่งร่างลงไป...
ภรรยาไปเอาเงินประกันสังคมงวดแรกที่ได้...สามหมื่น...เอาไปใช้หมด
บอกภรรยาว่า...ถ้าไม่เอาเงินมาใช้...ไม่ต้องกลับบ้าน...กลับมาหาตนเอง และลูกสาว
วันนี้พี่คณิตยังคิดถึงภรรยาอยู่...และรู้สึกผิดในใจที่ทำในลูกสาวตนเองขาดแม่
###เพราะใจไม่กล้าพอ###
ตอนนี้รายรับมีเพียงจากพี่คณิต...เงินพิการจาก อบต. เดือนละ 500 บาท
ประกันสังคมจ่ายปีละ 30,000 บาท ..อีก 5 ปี ก็จะเลิกจ่าย
ลูกสาวคนแรก..มอสี่...เรียนหนังสือดี...อยากเป็นนักกฏหมาย...แต่ไม่อาจหวังไปไกลในวันข้างหน้า...ใช้เงินสัปดาห์ละ 200 บาท ค่ารถไปโรงเรียน เดือนละ 500 บาท
ลูกสาวคนที่สอง...ปอหก...เรียนหนังสือปานกลาง...ใช้เงินวันละ 20 บาท...เดินไปโรงเรียนในหมู่บ้าน...ตนเองหมายมั่นปั้นมือเป็น "ผู้เสียสละ"...ที่จะดูแลพ่อ...เพื่อให้พี่สาวได้เรียนสูงที่สุด
###เพราะใจไม่กล้าพอ...###ถึงตอนนี้ผมรู้สึกว่า...ผมกลั้นหายใจเกือบหนึ่งนาที
ในความโชคร้ายก็มีความโชคดี...
เพื่อนบ้าน...ห่วงใย..ดูแล...อาสาเอารถไปส่งอนามัย, โรงพยาบาล เมื่อยามป่วยหนัก...
ญาติๆ...เอาข้าวสารมาให้...พอทุ่นค่าข้าว...ประทังชีวิต...และยังดูแลเสมอๆ...
เหล่าหมออนามัย...ไปเบิกถุงเก็บปัสสาวะไว้...เบิกถุงยางอนามัย...ต่อกับกระเป๋า...(กำลังพัฒนานวัตกรรม)...และเมื่อผ่านหมู่บ้านที่พี่คณิต...พวกเราจะแวะเยี่ยมเยียนเสมอ...
ลูกสาว 2 คน รักพ่อมาก...และพ่อก็รักลูกสาวมาก....
กับบ้านแสนรัก...หลังน้อยๆ...ตูบน้อยๆ...
ถ้าคนส่องดูตามฝาบ้านที่เปิดออกหลายฝา
เหมือนเราดูรายการถ่ายทอดสดภายในบ้าน...เหมือนบ้าน AF
ในห้วงความความคิดแวบหนึ่ง....
สักวัน...ผม...###ใจจะกล้าพอ###
.........."ผมก็ถูกสกัดแล้ว...ผู้หลักผู้ใหญ่...ก็ลงมาตำหนิ...
พวกเราต้องอับอายทั้งตำบล และอำเภอ
อยากดังนักเหรอ?...
ทำไมไม่ทำตามขั้นตอน...
ขั้นตอน...ขั้นตอน "...............
ไม่ใช่คุณหมอ ใจไม่กล้าพอหรอกครับ ใจกล้ามากกว่าหลายๆ คน (รวมผม)
ใจที่มีให้ผู้อื่นนั้น บอก "ไม่กล้า" ผมก็ไม่รู้จะว่าอะไรแล้วครับ.......
ผมเป็นกำลังใจให้คุณหมอครับ........:):)
เรียกว่าอะไรเป็นประโยชน์กับอะไร
หาประโยชน์จากสิ่งนั้นให้ได้
จึงถูกต้องนะครับ
ความจริงที่เปิดเผย@ความดีที่ตีแผ่@
ทำดีในการทำงาน ===>ให้ผลงามๆๆ และ ความดี กับ ความงาม จะมาคู่กันนะคะ
ขอบคุณค่ะ
เพื่อนช่วยเพื่อน ชุมชนก็มีน้ำใจช่วยเหลือกัน
ทีมงานสาธารณสุข มุ่งมั่นที่จะดูแล.. ระบบราชการ อยู่ไกลเกินไปที่จะมองเห็นความทุกข์ของผู้คน..
เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ต่อไปเพื่อคนไข้ของเรา เพื่อเพื่อนมนุษย์
เห็นแล้ว อดนึกถึง "น้องเอิง เด็กน้อยหัวใจโต๊ โต" ไม่ได้เลยค่ะ