นับเป็นทางการได้ ครั้งที่๒ ที่แวะเวียนมาบันทึกในGotoKnow ครั้งที่แล้ว เราพบปัญหาในการนำไฟล์ขึ้น (ไม่สำเร็จ) มีงานเยอะจึงปล่อยเลยตามเลย...
ช่วงนี้เป็นข่าวของเพื่อนครูที่เกษียณ ๖๐ ปี เออรีอีกส่วน ทุกคนอายุราชการน่าจะมากกว่า ๓๐ ปี ทุกคนต้องมีดีด้านการสอน น่าเสียดายว่าคงหายไปพร้อมกับการหยุดสอนของเพื่อนครู...
เข้าเรื่องของเรา เราผ่านการสอนนักเรียนมาครบ ๔๐ ปี สิ่งที่คิดว่ามีดีติดตัว คือ เพลง ซึ่งนับเป็นสื่อที่ดีที่สุด คือ ผลิตง่าย ใช้ง่าย เพลงที่เราแต่งเองไม่เสียค่าใช้จ่าย ผู้เรียนเข้าใจง่าย ใช้นำเข้าสู่บทเรียนก็ได้ ใช้สอนเนื้อหาก็ได้ ใช้สรุปบทเรียนก็ได้ ตรงเป้าหมาย ใช้ซ้ำได้ตลอดเวลา (มีสื่อไหนดีกว่านี้ก็ว่ามา) ปี ๒๕๒๑ ใช้เพลงของตัวเองมาสอน เพลงแรกที่เราแต่งเองคือเพลงพยัญชนะไทย เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆตามเนื้อหาที่สอน จากหนึ่ง เป็นสิบ จากสิบเป็นหลายสิบ ณ วันนี้ ก็เป็นร้อยไปแล้ว มีแต่เนื้อเพลงอย่างเดียว เราก็ใช้ได้คนเดียว จึงคิดแบ่งปันให้เพื่อนครู เจียดเงินส่วนตัวเป็นค่าจ้างให้นักดนตรี เรียบเรียงเสียงประสาน ห้องบันทึกเสียง เมื่อก่อนเรียกว่า เทป (แถบบันทึกเสียง) แบ่งปันให้เพื่อนครูนำไปใช้ เรียกว่าการเผยแพร่ ค่าใช้จ่าย หลักหมื่น ปี ๒๕๔๒ เราเริ่มรู้จักคอมพิวเตอร์ เรียนรู้พอได้ แบบงูๆปลาๆ คลิปวีดิโอ เริ่มเป็นที่รู้จัก นำมาใช้เป็นสื่อ เขาว่าทันสมัย เราก็ตามเขาไป ทำงานแบบครูพรรค์นี้ คือสอนไป สอนไป ปีต่อปี พัฒนา เพลงที่เป็นเทป มาเป็นมิวสิควีดิโอ จ้างเขาทำทั้งหมด ๑ เพลง เป็นหมื่น เราจึงกู้เงินสหกรณ์ครู ซื้อกล้องถ่ายวีดิโอ ๑ ตัว (๕ หมื่น) ซื้อคอมพิวเตอร์ โปรแกรมตัดต่อภาพยนตร์ คู่มือ (รวมๆก็ ราว ๔ หมื่น) ทำเพลง(ค่าเรียบเรียง ค่าบันทึกเสียง เฉลี่ยเพลงละ ๘๐๐ บาท) ทำคลิปการสอน จนถึงปัจจุบัน หมดไปเป็นแสน อัปโหลดงานไว้ที่ Youtube ๒๐๐ กว่าคลิป (Krukid2554) และที่ทรูปลูกปัญญา (Kidpalad) ลองไปดูกันได้ สำหรับวันนี้ เราจะพยายามนำไฟล์เพลงขึ้นที่GotoKnow ดูซิว่าจะได้ผลหรือไม่ ...ยังไงๆก็คอยติดตามงานของเราก็แล้วกัน...สวัสดี
