รื่นรมย์ชมหิมพานต์
เพลงสุนทราภรณ์ที่มักได้ยินกันอยู่เสมอในงามลีลาศ
...งามเอ๋ยงามรื่น งามสมกลมกลืนเพียงพื้นพิมาน
งามหิมพานต์ ดั่งอุทยานพุดตานแห่งพรหม
ชมเอ๋ยชมชื่น ชมพฤกษ์ไพรยืนพร่างพื้นพนม
ชมหงส์เหินลม ลีลาศเริงรมย์ภิรมย์สุรางค์...
เพลง หิมพานต์ ขับร้องโดย บุษยา รังสี บรรยายถึงความงดงามของป่าหิมพานต์
ในมหาเวสสันดรชาดก กัณฑ์หิมพานต์ พระนางมัทรีได้ทูลพรรณนาพนัสพนาเวศประเทศหิมพานต์ ดุจได้ทัศนาการแน่ถนัด ถวายพระเวสสันดรบรมกษัตริย์ผู้เป็นภัสดาว่า...ควรที่จะทัศนาพื้นภูมิภาคปฐพีอันเดียรดาษด้วยหญ้าแพรกต่างสีซ้อนสลับ สี่องคุลีสรรพเสมอกัน พื้นพรรณแมลงค่อมทองดูนี่เรืองรองอร่ามงามระยับประเสริฐสรรพสรรพางค์ เที่ยวเล็มน้ำค้างบนปลายหญ้า แล้วจะได้ทอดพระเนตรนานาพรรณหมู่ไม้ บ้างผลิดอกออกใบระบัดอ่อนกิ่งก้านอรชรดั่งชั้นฉัตร บ้างก็ทรงผลกำดัดสุกทราม บ้างก็ดิบห่ามระคนปนผกามาศ ที่บานแบ่งบุปผชาติน่าใคร่ชม เสาวคนธภิรมย์ระรวยรื่น ที่โรยก็ร่วงลงยังพื้นพสุธา หอมขจรตรลบราวป่า ปางเมื่อฤดูดอกเดียรดาษระดับดง ได้ชมก็ละเลิงหลงลืมระลึกถึงพระนคร อันเคยสุขสถาพร...
ในป่าหิมพานต์ยังมีสัตว์นานาชนิด...อนึ่งจะได้ชมมหามหิทธิหัสดีเดี่ยว เดินโทนเที่ยวในกลางป่า ช้างสารที่เป็นคชคณาบดีดูพิลึก คำรณเสียงคระครึกมาภายหน้า เงยงวงงาร้องก้องโกญจนาท นำโขลงคลาดออกจากดง ได้ทอดพระเนตรเห็นก็จะเป็นที่พิศวงว่างวิตกถึงพระนคร สองข้างทางบทจรลำเนาป่า เดียรดาษด้วยพาฬมฤคคณานิกร หมู่พยัคฆพญาไกรสรสรรพจตุบาท ละมั่งมาศหมู่มฤคสุกร โคมหิงส์สิงโตตัวคะนอง ลองเชิงระเริงร้องก้องคระครึกป่า ได้ทรงเห็นก็จะเป็นมหามหรสพเนตร จะบรรเทาที่ทุกข์เทวษถวิลหวัง...
ป่าหิมพานต์นี้ช่างเป็นแนวอรัญที่น่าหฤหรรษ์เสียจริง สารพันทุกสิ่งมีแต่น่าเจริญตาเจริญใจ...ความรู้เกี่ยวกับป่าหิมพานต์นี้มาจากไตรภูมิพระร่วงซึ่งกล่าวไว้ว่า
...ป่าหิมพานต์นี้ตั้งอยู่ในแถบทิศเหนือของชมพูทวีปซึ่งตามจินตนาการของกวีโบราณได้แบ่งทวีปใหญ่ที่สุดไว้เป็น 4 ทวีป คือ อุตรกุรุทวีป บุรพวิเทหทวีป อมรโตยาน และชมพูทวีป ป่าหิมพานต์ที่ตั้งอยู่ในชมพูทวีปมีภูเขาหิมพานต์สูง 50 โยชน์ กว้าง 2,500 โยชน์ มียอดเขามากมายนับได้ถึง 84,000 ยอด เป็นป่าดงที่ใหญ่ที่สุด ปกคลุมด้วยหมู่ไม้นานาพรรณดูร่มรื่นเยือกเย็น ประกอบด้วยตฤณชาติสีเขียวขจี ดูราบเรียบ และที่เชิงเขาหิมพานต์มีต้นหว้าใหญ่ โอบรอบต้นได้ 15 โยชน์ สูง 100 โยชน์ ผลของต้นหว้าหวานดังน้ำผึ้ง ทั้งงามทั้งมีกลิ่นหอม ผลหว้ามีขนาดเท่ากับยื่นมือล้วงเข้าไปในเนื้อลูกหว้าพอสุดแขนจะถึงเม็ดในของลูกหว้า ฝูงนกที่กินลูกหว้านั้นตัวใหญ่เท่าช้างสาร ยางของลูกหว้าที่หยดลงมากลายเป็นทองคำสุกปลั่ง เรียกว่า ชมพูนุท จึงเรียกชื่อทวีปว่าชมพูทวีปเพราะมีต้นหว้าใหญ่เป็นต้นไม้ประจำทวีป (ชมพู มีความหมายว่าลูกหว้า)
ในป่าหิมพานต์มีเทือกเขาใหญ่และสูงที่สุดเรียกว่าหิมพานต์ ซึ่งก็คือเทือกเขาหิมาลัย เทือกเขาที่สูงที่สุดในโลก ยอดที่สูงที่สุดคือยอดเขาเอเวอร์เรสต์ สูงถึง 29,140 ฟุต อยู่ในดินแดนประเทศเนปาลในปัจจุบัน
