คุยกับตัวเองเมื่อเกิด "จิตที่คิดเสียใจ"

คุยกับตัวเองเมื่อเกิด "จิตที่คิดเสียใจ" 


เกิด "จิตที่คิดเสียใจ" จมลงไปในอาการ "คิดเสียใจ"ชั่วครู่ใหญ่ แล้วลอบออกมาเป็นคนดู มองดูจิตตัวเอง มองเฉย ๆ ไม่ได้หาสาเหตุ ไม่หวังผล ไม่กดข่ม

และบอกตัวเองตลอดเวลา ว่า ควรทำสิ่งที่ควรทำ ณ เวลาปัจจุบัน

 

จึงมองแป๊บเดียวแล้วทำงาน

เขียนรายงานเคส เตรียมสไลด์ เตรียม journals ประกอบเคส เพื่อเข้าประชุมวันพรุ่งนี้ 

เตรียมเสร็จ หิวข้าวกับ ความคิดเสียใจ แวบมาพร้อมกัน

เลือกไปกินข้าวก่อน วันนี้เพิ่มซุปซองเป็นพิเศษเพราะหิวมาก


เลื่อนความคิดที่จะ "คิดเสียใจ" ออกไปก่อน

 

เย็นย่ำ อาจารย์เจนิซเดินออกมาพูดเหมือนทุกวัน กลับบ้านได้แล้ว

"ค่ะ" โบกไม้โบกมือ " Have a nice dream. See you tomorrow" เก็บโต๊ะเรียบร้อยแล้วจึงกลับ

 

เดินกลับบ้าน เลือกเดินผ่านสวนเหมือนเช่นเคย

กำลังจะ "คิดเสียใจ" เห็นแสงเงาดวงอาทิตย์ทอดบนกิ่งก้านของต้นไม้ใหญ่ พาให้ใบไม้สะท้อนแสงวิบวับ พลิกพลิ้วตามลมหนาวที่พัด จึงหยุดความคิดที่คิดจะ คิดเสียใจ ไว้ก่อน

autumn เท่ากับคิมหันต์ใช่ไหมนะ ไม่ใช่เหมันต์ ซึ่งคือ winter

แต่หนาวจัง

 

ถึงหอพัก ทักทายเพื่อนชาวแฟลต เตรียมกับข้าว กินสุกี้น้ำก็แล้วกัน เพราะวัตถุดิบยังเหลือ เป็นสุกี้เจ เรากินเจสองวันแล้วนะ เมื่อไม่เพ่ง ไม่เกร็ง ไม่คาดหวังมาก เราทำได้เอง

 

อาบน้ำเตรียมเข้านอน อืม ทำไมครั้งนี้ "คิดเสียใจ" แบบเบา ๆ นะ

 

เปรียบเทียบคราวก่อน เมื่อสองปีที่แล้ว มูลเหตุคล้ายกัน ดังบันทึกข้างล่าง

ครั้งก่อนเรา ขาดสติ

ครั้งนี้ เพราะอาศัยเทคนิคนี้ ลอบมอง ตามดู ไม่คาดหวัง ไม่หาเหตุผล 

ดูเฉย ๆ

เมื่อดูเฉย ๆ ไม่เกิดการกระทำ ไม่เกิดความคิดที่ "ไปกันใหญ่" ต่อเนื่อง

แล้วแทรกด้วย การมีสติ ทำงานส่วนที่ควรทำ ณ เวลาปัจจุบัน

 

เกิดผลงาน ทั้งที่เป็นวันที่เกิด "คิดเสียใจ"



...

 

 

นำเรื่อง คุยกับตัวเอง มาบันทึกเพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันค่ะ

หมอเล็กเป็นคนช่างสงสัยมาก ไม่เข้าใจ ถามคนหลายคนเช่น อาจารย์พี่ชาย ชยพร แอคะรัจน์ พี่นุช ยุวนุช ทินนะลักษณ์ และคนอื่น ๆ ก็มีอีกแต่นอกวงโกทูโนค่ะ


ถามเรื่อยเกี่ยวกับ การลอบมองดูจิต ตามดูจิต ไม่เข้าใจจริง ๆ
เป็นเรื่องยาก ถามและเมื่อมีคนอธิบาย ก็ไม่เข้าใจ
บางคนไม่ยอมอธิบาย ก็ขัดใจ พาลงอนเล็ก ๆ ก็มีค่ะ 


วันนี้ไม่เหมือนที่เคยเป็น จึงนำมาบันทึกไว้ค่ะ บันทึกไว้ก่อน ยังไม่เข้าใจอยู่ดีค่ะ

 

ฝากบันทึกเดิมเมื่อสองปีให้อ่านข้างล่างด้วย

ยินดีมากถ้าท่านที่ผ่านมาฝากความคิดเห็นไว้ แนะนำ แลกเปลี่ยนความรู้กัน

ขอบคุณและราตรีสวัสดิ์อังกฤษค่ะ

 

 

 

ตามดูไม่ทัน จิตที่คิดโกรธและเสียใจ


ไม่รู้
ลืมตัว
ขาดสติอีกแล้ว



วันนี้ ตามไม่ทันจิตที่คิดโกรธและเสียใจ ปนเปกันไปเลย
จมลงไปอยู่นานพอสมควร เกือบครึ่งชั่วโมง


ทำอะไร อะไร ที่ไม่ควรกระทำ เรียกกลับคืนไม่ได้


ในที่สุดมารู้สึกและมองดู รู้ ว่าเป็นอย่างนี้เอง
ก็เมื่อตอนขับรถ
ใกล้ดึก




*วันนี้ที่ผ่านไป ขอให้เป็นบทเรียน
ที่เมื่อใดเราเกิดแบบนี้อีก
ขอให้เราตามให้ทัน


รู้


แล้วรู้สึกกลาง ๆ


...