ทำไมจะทำผิดบ้างไม่ได้ กับการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์

เพิ่งอ่านบทความชื่อ ผิดพลาดเพื่อสำเร็จ ในคอลัมน์ฉลาดสุขจากหนูดี วนิษา เรซ จากหนังสือกรุงเทพธุรกิจ กายใจฉบับวันอาทิตย์ 16-22 ก.ย.55 หน้า 6 ก็เลยมีความคิดแว็บเข้ามาและต้องบันทึกเตือนใจตัวเองไว้ด้วย ไม่ว่าจะเป็นใครๆก็ตาม ส่วนมากมักต้องการให้ตนเองประสบความสำเร็จในชีวิตด้วยกันทั้งนั้น แต่จะมีสักกี่คนที่ประสบความสำเร็จโดยไม่เคยผิดพลาดเลย  บางคนผิดพลาดครั้งแรก แล้วได้แต่เสียใจ จนหมดโอกาสที่จะผิดพลาดครั้งที่สองหรือประสบความสำเร็จ เพราะคิดสั้นดังตัวอย่างข่าวตามสื่อสารมวลชนนำเสนอ และยิ่งจะได้ยินบ่อยขึ้น แสดงว่าระบบการศึกษาเราต้องมีอะไรไม่ถูกต้องตรงนัก เราไม่ได้เตรียมให้ผู้เรียนเรียนรู้เรื่องความสำเร็จจากความผิดพลาดเลย เรามุ่งเน้นตรงสู่ความถูกต้องหรือความสำเร็จเลย ในฐานะที่เราจะพาผู้เรียนเข้าสู่ยุคใหม่ยุคอาเซียน เราต้องหันกลับมาเน้นเพิ่มเติมอะไรบางอย่างทีขาดหายไปหรือไม่ได้ยกมันขึ้นมาเป็นพระเอก

                 เราชอบเรียกหรือจะดีใจที่มีนักเรียนเก่งอาสามาแก้โจทย์ให้บนกระดานเพราะคิดว่าเค้าต้องทำถูก และจะได้ไม่เปลืองเวลา ทันเวลาที่เราได้เตรียมแผนการสอนมา และเมื่อเค้าทำถูกต้องเราจะให้ผู้เรียนคนอื่นๆปรบมือแสดงถึงความดีใจ เพราะ ประสบความสำเร็จในการแก้ปัญหา มันคงต้องปรับเปลี่ยนบ้างแล้ว ต้องยอมที่จะเสียเวลาบ้างเพื่อแลกกับความผิดพลาด เราต้องลองเรียกผู้เรียนที่ทำไม่ได้ออกมาทำบ้าง หรือเราเองในฐานะครูผู้สอนต้องแกล้งทำผิด เพื่อให้ผู้เรียนหาข้อผิดพลาด และต้องให้ปรบมือแสดงความยินดีกับความผิดพลาดนี้ในการ เห็นหนทางที่จะไม่เดินไปทางนั้นๆอีก เรียกผู้เรียนคนต่อไปออกมาทำ อย่าลืมปรบมือแสดงความดีใจเมื่อทำไม่ได้อีกคร้้ง คราวนี้น่าจะหาคำพูดเพราะหรือตัวอย่างผู้ประสบความสำเร็จภายใต้ความล้มเหลว มาเล่าให้กันฟัง พูดคุยเรื่องความสำเร็จความล้มเหลวกัน

                   ใครมีเรื่องราวดีๆเกี่ยวกับความล้มเหลวมาเล่าให้กันฟังบ้างครับ ยินดีแลกเปลียนเรียนรู้ครับ เราจะได้มีทรัพยากรอาเซียนที่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานโดยไม่เปราะบาง