ลูกเรากำลังอยู่ในวัยรุ่นตอนต้น เริ่มมีพฤติกรรมเหมือนวัยรุ่นทั่ว ๆ ไป ชอบอยู่ในห้องส่วนตัว แล้วก็ปิดประตู แต่ดีหน่อยที่เขาไม่เคยล็อคประตูเลย เมื่อเราสองคนจะเข้าไปก็จะเคาะห้องก่อนทุกครั้ง แล้วไม่ใช่ปิดแต่ห้องตัวเองเท่านั้นนะ เวลาเขาไปอยู่ในห้องเรา ดูทีวีก็ปิดเหมือนกัน แสดงว่าเขาอยากมีอิสระ อยากทำอะไรโดยไม่ให้เราได้รู้ ได้เห็น หรือได้ยิน เราก็ ok นะ แสดงว่าเขาเป็นวัยรุ่นที่ปกติ เวลาเขาอยู่ในห้อง สิ่งที่เขาชอบทำตอนนี้คือการฟังเพลง (เอาเครื่องเล่นไปไว้ในห้องเลย ) แล้วก็ร้องเพลง เสียงดังมาก บางครั้งก็เล่นกีตาร์ประกอบด้วย พอว่างก็จะมาโหลดเพลงจากคอมไปฟัง พริ้นเนื้อเพลงไปแกะคอร์ดเอาไว้เล่นกีตาร์ สังเกตว่าเขามีความสุขมาก ๆ เห็นแล้วก็ชื่นใจนะ เพราะเขาจะพูดเอง เวลาทำพฤติกรรมอะไร แล้วเราถามว่าทำแบบนั้นทำไม เขาก็ตอบเองว่า “ความสุข” เราปล่อยนะเรื่องแบบนี้ เขากำลังแสวงหาตัวตน เวลาว่าง ๆ บางวันเขาก็วาดรูป ระบายสีนั่งทำเงียบ ๆ คนเดียว เสร็จแล้วก็เอามาตัดทำเป็นหน้ากากเล่นบ้าง สังเกตว่า เวลาทำการบ้านเกี่ยวกับงานศิลปะ เขาจะทำได้ดี ( ดีกว่าเราอีกนะ ) มีสมาธิดีขึ้น ไม่บ่น ทำไปเรื่อย ๆ
อิมมี่ถูกเลี้ยงแบบให้อิสระในการคิด การแสดงออก เวลาทำการบ้านอะไร เราจะไม่เข้าไปยุ่ง นอกจากเขาต้องการให้เราช่วยเหลือ บางทีเราเห็นผลงานของเขานะ มันดูไม่ได้เลย พอ comment บางทีเขาก็ไม่เปลี่ยน เขาจะส่งแบบนี้แหละ ก็ปล่อย เพราะการเรียน คือการเรียนเพื่อรู้ เรียนเพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลง ไม่ใช่เรียนเพื่อให้ได้คะแนนดี เพราะเมื่อโตขื้น คะแนนในการเรียนชั้นเรียน ไม่ได้มีผลอะไรกับชีวิตเลย แต่สุขทุกข์ การเรียนรู้ที่เกิดขึ้นระหว่างการใช้ชีวิตนั่นต่างหากล่ะที่มันมีผลต่อชีวิตในอนาคต
เวลาสอบอย่างเช่นวันนี้ เขาก็มีอิสระในการวางแผนการอ่านหนังสือ เรามีหน้าที่แค่เตือน หรือถามว่า อ่านทันมั้ย เหลืออีกเยอะไหม วางแผนการอ่านหนังสือหรือยัง มันก็ไม่เครียดทั้งแม่ทั้งลูก เพราะเวลาสอบเขาก็ยังได้ร้องเพลง ได้กินขนมอร่อย ได้เล่น net ได้ทำอะไรที่ผ่อนคลายบ้าง เพราะสมองจะเรียนรู้ได้ คนนั้นต้องอยู่ในโหมดปกติ ไม่มีความกังวล ความเครียด ใช่หรือเปล่า
เรียนคุณเยาวลักษณ์ กรุณาเข้าไปแลกเปลี่ยนเรื่องลูกกันที่นี้
ปัญหาครอบครัวที่ต้องใช้ประชาธิปไตยครัวเรือน
http://www.gotoknow.org/blogs/posts/500497