เครือข่ายชุมชนนักปฏิบัติการทางออนไลน์ด้านกระบวนการพัฒนานิสิตนักศึกษาและนักเรียนใน Gotoknow.org”

 

กาลครั้งหนึ่ง

 

เป็นความโชคดีอย่างมหาศาลกับการได้รับการสนับสนุนให้ขับเคลื่อนเครือข่ายเกี่ยวกับเรื่อง “เด็กและเยาวชน” จากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส) สถาบันส่งเสริมการจัดการความรู้เพื่อสังคม (สคส.) ภายใต้ชื่อโครงการที่ผมเป็นผู้รับผิดชอบหลักคือ “เครือข่ายชุมชนนักปฏิบัติการทางออนไลน์ด้านกระบวนการพัฒนานิสิตนักศึกษาและนักเรียนใน Gotoknow.org”

 

ย้อนกลับไปเมื่อวันที่  15 ธันวาคม 2549  เป็นครั้งแรกที่ผมพาตัวเองเข้ามาเป็นสมาชิกในชุมชนแห่งมิตรภาพและการเรียนรู้ที่มีชื่อว่า “Gotoknow.org”

 

กาลครั้งนั้น  ผมเขียนบันทึกสั้นๆ เป็นบันทึกแรกในชื่อ “ห้วงแรกของการพบพาน”  http://www.gotoknow.org/blogs/posts/67960  และจากวันนั้นจนวันนี้วันเวลาล่วงเลยเกินกว่า 5 ปี  ผมมีบันทึกเป็นของตัวเองมากโขไม่ใช่ย่อย 

 

 

 

 

 

ผมมีความเชื่อและศรัทธาเกี่ยวกับการเขียนในหลายมิติ  แต่ที่พูดบ่อยๆ มากเป็นพิเศษก็คือการเขียนคือการบันทึกจดหมายเหตุชีวิตของตัวเอง  การเขียนคือการบันทึกเรื่องราวขององค์กร  รวมถึงการเขียนคือการเจียระไนความคิดและความรู้ของเราเอง

 

ซึ่งทั้งปวงนั้น  ในบันทึกที่ชื่อว่า “การเขียนเพื่อการจัดการความรู้ (2) : เขียนเพื่ออะไร ...ทำไมคุณถึงต้องเขียน”  http://www.gotoknow.org/blogs/posts/449429  คงทำหน้าที่อธิบายถึงความเชื่อและความศรัทธาของผมได้  และนั่นยังรวมถึงวิธีคิดของผมที่มีต่อ “Gotoknow.org”

 

ครับ, โดยภาพลักษณ์อันเป็นตัวตนของผม  งานเขียนที่ผ่านมาติดยึดอยู่กับประเด็นสำคัญๆ คือเรื่องเล่าเกี่ยวกับกิจกรรมของนิสิตนักศึกษา (กิจกรรมนอกหลักสูตร)  -เรื่องเล่าจิตอาสา-เรื่องเล่าเกี่ยวกับวิถีชีวิตส่วนตัว อันหมายถึงบ้านเกิด (เปลือยความสุข)  ฯลฯ  บางเรื่องเป็นเรื่องเล่า  บางเรื่องกึ่งสารคดี บางเรื่องเป็นลำนำ บทกลอน  บางเรื่องเน้นภาพถ่ายล้วนๆ  เพื่อให้ภาพถ่ายบอกเล่าเรื่องราวของมันเอง

และในงานเขียนเหล่านั้น ก็เป็นที่มาที่ไปของวาทกรรมสำคัญๆ ที่เป็นแบบฉบับของตัวเองหลายวาทกรรม  เช่น  เปลือยความสุข –ใจนำพาศรัทธานำทาง-เพราะมหาวิทยาลัยเป็นส่วนหนึ่งของชุมชน-โลกไม่เงียบเหงา เพราะมีคนให้เราได้คิดถึง  ส่งลูกไปเรียนพิเศษที่บ้านนอก  หรือแม้แต่วาทกรรมอันเป็นหนังสือเล่มแรกของผมคือ “เรียนนอกฤดู”

 

 


 

กาลครั้งนี้

 

กาลครั้งนี้ การขับเคลื่อนเครือข่ายชุมชนนักปฏิบัติการทางออนไลน์ด้านกระบวนการพัฒนานิสิตนักศึกษาและนักเรียนใน Gotoknow.org  เป็นการขับเคลื่อนภายใต้แนวคิดหลัก 3 ประการคือ

          1.เพื่อสร้างเครือข่ายชุมชนนักปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดการความรู้ด้านการพัฒนานิสิตนักศึกษาและนักเรียนผ่านกิจกรรมในชั้นเรียนและนอกชั้นเรียนด้วยกลไกของการจัดการความรู้ในเว็บบล็อก gotoknow.org
          2.เพื่อสร้างชุดความรู้เกี่ยวกับการพัฒนานิสิตนักศึกษาและนักเรียนผ่านกลไกของการจัดการความรู้ในเว็บบล็อก gotoknow.org สู่สาธารณะ
          3.เพื่อเสริมสร้างกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่เข้มแข็งและยั่งยืนในระบบออนไลน์ของเว็บบล็อก gotoknow.org

 

 

 

 

โลกไม่เงียบเหงา
"เพราะเราร่วมด้วย...ช่วยกัน”

 

ผมเป็นคนที่เชื่อและศรัทธาว่าโลกไม่เงียบเหงา เพียงเพราะมีคนให้เราได้คิดถึง...
ครับ-เพียงเราคิดถึงใครสักคน ใครสักคนก็กำลังคิดถึงเราเช่นกัน

ด้วยเหตุนี้  ในฐานะที่เราล้วนเกิดมาด้วยอาณัติของการเป็นทูตแห่งความดี ผมจึงขออนุญาตเรียนเชิญกัลยาณมิตรได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งกับการขับเคลื่อนเรื่อง “เครือข่ายชุมชนนักปฏิบัติการทางออนไลน์ด้านกระบวนการพัฒนานิสิตนักศึกษาและนักเรียนใน Gotoknow.org” ร่วมกัน 

และด้วยความที่แนวคิดหลักผูกโยงอยู่กับเรื่องราว “กิจกรรมสร้างสรรค์”  ที่เกี่ยวโยงกับกลุ่มเป้าหมายหลักที่เป็นเสมือน “ลมหายใจของสังคม”  คือ “เด็ก เยาวชน” หรือ นิสิต นักศึกษาและนักเรียน”   ทั้งในระบบการเรียนการสอน (ในชั้นเรียน)  การเรียนรู้นอกหลักสูตร (นอกชั้นเรียน)  หรือแม้แต่วิถีชีวิตในแต่ละวัน  ผมจึงขออนุญาตให้กัลยาณมิตรได้เขียนบันทึกและใส่คำสำคัญอันเป็นวาทกรรมที่เกี่ยวข้องคำใดคำหนึ่ง  คือ

  • เรียนนอกฤดู

  • ใจนำพา ศรัทธานำทาง

  • เครือข่ายการพัฒนานิสิตนักศึกษาและนักเรียน

  • นิสิต นักศึกษา

  • นักเรียน

  • เด็ก และเยาวชน

ครับ, เรื่องราวที่เขียนถึงนั้น  เน้นเรื่องราวอันเป็นความสุขของการเรียนรู้ หรือเรื่องราวอันเป็นกระบวนการที่นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงอย่างสร้างสรรค์ต่อเด็กและเยาวชน อันหมายถึง นิสิต นักศึกษาและนักเรียนที่ผ่านกระบวนการเรียนการสอนทั้งในและนอกชั้นเรียน  ยิ่งหากเป็นกระบวนการของการใช้กิจกรรมเป็นฐานการเรียนรู้ (Activing-Based Learning)  ยิ่งเป็นเรื่องอันดียิ่ง  เพราะเป็นภาพที่ชัดเจนและมีพลังต่อการพัฒนาให้ “ผู้เรียน” อันหมายถึงนิสิตนักศึกษาและนักเรียนได้เกิดทักษะในการเรียนรู้ผ่านการปฏิบัติจริง (Action Learning) ห นุนส่งให้ผู้เรียนได้ซึมซับประสบการณ์การเรียนรู้ด้วยตนเอง (Learning by doing)  อย่างมีชีวิตชีวา  

นอกจากนี้ยังรวมถึงกิจกรรมที่สะท้อนให้เห็นภาพและกระบวนการของจิตสาธารณะ (Public Mind)  หรือ จิตอาสา (volunteer)  ที่เกิดขึ้นกับ นิสิต นักศึกษา  นักเรียน

 

ครับ-... โลกไม่เงียบเหงา เพียงเพราะเราช่วยกัน

และนี่คือผู้ร่วมชะตากรรมหลักเบื้องต้นที่ปลงใจเดินทางมาร่วมกัน
เริ่มต้นจากคนรอบกาย เติมพลังให้กัน  เพื่อให้คนเพียงไม่กี่คนกลับมามีชีวิตชีวาและนำพาไปสู่การสร้างเครือข่ายอย่างค่อยเป็นค่อยไป

 

นุ้ยcsmsu  (จันเพ็ญ ศรีดาว)

รางวัล ฅKM มมส.

ขุนแผ่นดินเย็น  (สมปอง  มูลมณี)

Large_dsc_0411

แดนไท (เยาวภา  ปรีวาสนา)

Blank