เราเป็นเช่นเดียวกัน
เมื่อเดือนก่อนมีผู้ป่วยโรคมะเร็ง มาตรวจที่ห้องมาโดยรถนอน สภาพเห็นแล้วน่าสงสาร ผอม ซีด ดูอ่อนเพลียมาก ที่มุมปากมีแผลทั้งสองข้าง ตามแขนขา ก็มีรอยแผล หายใจดูอ่อนแรง เราบอกกับเธอว่า ไม่เป็นไรนะ เธอไม่ได้ป่วยคนเดียว หมอ พยาบาลหรือคนอื่นๆ ก็มีสิทธิ์ป่วยเหมือนเธอ..เราเกิดมาในโลกนี้ไม่มีใครไม่เจ็บ ไม่มีใครไม่ป่วย ไม่มีใครไม่ทุกข์ ทุกคนเกิดมาเหมือนกันหมด จะช้าหรือเราเท่านั้น เธอบอกว่า ขอบคุณมาก ที่ให้กำลังใจ ตามีน้ำตาซึมออกมา เรามองเห็นแล้วก้มลงไปกอดเธอ เอามือลูบหลังเบาๆ บอกว่าไม่เป็นไรๆ เธอร้องไห้พูดว่าขอบคุณที่ยังมีพยาบาลดีๆอยู่ แล้วเธอก็ถูกเข็ญออกจากห้องไป
