วันเสาร์ ที่ 1 กันยายน 2555
กราบสวัสดีค่ะครู
เช้านี้ตื่นขึ้นว่าก็ตีห้ากว่าแล้วค่ะครู ทำวัตรเช้าแล้วก็โทรสอบถามอาจารย์เอ๋ว่าถึงไหนแล้ว เห็นน้องภัสนั่งซักผ้า หนูจึงเดินจงกรมภาวนา คำของครูเตือนอยู่ในใจ “ให้เร่งเพียร ฝึกให้ราคะที่มีอยู่ในหน้ามันหายไป”
ตัดผมเองรอบนี้รู้สึกกับตนเองว่า “ภาพที่สะท้อนในกระจกช่างเป็นหน้าที่เต็มไปด้วยราคะ”
เหมือนกะเทยก็เหมือนเจ้าค่ะ บอกไม่ถูก บางคนก็บอกว่าเหมือนผู้ชาย แต่ก็ไม่สะเทือนใจมากเหมือนเมื่อก่อนดูจะยอมรับประมาณมีคำว่า “แล้วแต่มันจะเป็นไป” คำของครูดังขึ้นมาเตือนใจ “ฝึกให้ราคะเบาบาง”
โทรหาอาจารย์เอ๋ ดูจากเวลาแล้วน่าจะใกล้มาถึงจึงชวนน้องภัสออกมาค่ะ หนูเดินออกมาก่อน เจอหลวงปู่ที่หน้าโรงครัวกลางจึงเดินเข้าไปกราบรายงานตัวกับท่านแล้วกราบเรียนว่า
“ดร.เอ๋ มาจากนครปฐมจะขอมาพักภาวนาขับรถมากันเอง”
แล้วพ่อน้อยก็เสริมว่า “มาหลายวันอยู่ครับหลวงปู่ โทรมาก่อนแล้ว”
หลวงปู่รับทราบ จึงเอ่ยกับหลวงปู่ เพื่อฝึกกับสรรเสริญครูกับครูบาอาจารย์ว่า
“ครูท่านจึงแนะให้หนูลามาภาวนาช่วงเดียวกันเจ้าค่ะ ครั้งนี้จึงมาได้ยาวแต่ก็จะขอโอกาสออกไปทำงานช่วงวันที่ 5-7 เจ้าค่ะ”
หลวงปู่บอกว่า “ดี มาภาวนาดี”
แล้วน้องภัสก็มาพอดี หลวงปู่จึงเอ่ยทัก แล้วก็บอกว่า
“ภัสรารักษาเนื้อรักษาตัวให้ดีนะ มาวัดแบบนี่ดีแล้ว”
“หนังสือพิมพ์เขาลงไว้ว่า ผู้หญิงไทยนอกในสามีเป็นอันดับสองของโลก มันน่าดีใจไหมแบบนี่ ให้หมั่นรักษ้เนื้อรักษาตัวให้ดี”
ใจหนูระลึกกับตนเองว่า “ศีลข้อสาม หลวงปู่เมตตาย้ำเตือนเจ้าค่ะ”
สักพักท่านหันไปถามพ่อน้อยว่า
“วันนี้วันที่เท่าไหร่ สิ้นเดือนแล้วใช่ไหม”
พ่อน้อยตอบว่า “ครับ”
หลวงปู่หันมาหาหนูเจ้าค่ะครูแล้วเอ่ยว่า
“เงินเดือนออกรึยังเอามาปันใช้หน่อย”
ใจหนูระลึกถึงครูที่เล่าเรื่องการทำทานเงินหนึ่งแสน และเทศน์ของหลวงปู่ที่เมื่อฟังเรื่องครูเหมือนฟังชาดกแล้วใจก็อยากทำทาน ข้างในประมวลผลเร็วมากเจ้าค่ะ ผนวกกับระหว่างขับรถมาถึงร้อยเอ็ดใจอยากถวายปัจจัยกับหลวงปู่เพราะช่วงนี้เงินช็อตบ่อยมาก ลงตัวด้วยทุกอย่างแล้วหลวงปู่ก็เมตตามากเจ้าค่ะ
จึงเปิดกระเป๋าเอาเงินออกมาถวายหลวงปู่ 1000 บาทด้วยความอิ่มในใจ ตอนแรกวางเงินให้พ่อน้อย แล้วก็หยิบขึ้นมาตั้งใจส่งให้น้องภัสจบอนุโมทนา
พอหนูถวายปัจจัย หลวงปู่หันไปถามน้อง “ภัสหล่ะ”
น้องตอบว่า “หนูไม่ได้เอากระเป๋าตังค์มาเจ้าค่ะหลวงปู่”
หลวงปู่บอกว่า “เงินนี้ให้ภัสเป็นทุนการศึกษา”
หนูอนุโมทนามาเจ้าค่ะหลวงปู่ นึกขึ้นมาก็หัวเราะขำแบบอิ่มใจกับตนเอง
ทานไม่เป็น จนหลวงปู่เมตตาพาทำ สาธุสาธุสาธุ
ครูพึ่งพูดกับหนูเมื่อวานนี้เองว่า
“ทานก็ไม่ทำ ศีลก็ไม่รักษา ภาวนาก็ไม่ภาวนา แล้วจะมาอยากบรรลุธรรมมันจะได้ ๆ ยังไง”
หลวงปู่ก็เหมือนมายืนยันคำพูดครู แล้วเมตตาชี้ทางแก้ไขให้
วันนี้ทั้งวันนั่งๆอยู่เรื่องนี้ดีดขึ้นมาก็ได้ขำ ทั้งหนูและน้องภัสเจ้าค่ะ
กราบหลวงปู่เสร็จก็มาปูผ้าที่ลานธรรม เสียงเทศน์แว่วมาว่า
“การร้องเพลงเหมือนการร้องไห้ในวินัยของสงฆ์ การฟ้อนรำเหมือนกำลังบ้าในวินัยของสงฆ์”
จำถ้อยความชัดๆไม่ได้เจ้าค่ะแต่ประมาณนี้ ความรู้สึกตอนนั้นเหมือน ณ จังงังกับตนเอง โดนเข้าไปที่ใจดำ
เพราะกลับบ้านครั้งที่แล้วตอนขับรถก็จะฟังเพลงแถมหนูก็ชอบเต้นอีกต่างหาก เลยสรุปกับน้องภัสว่า
“ตายแล้ว ที่ผ่านมาเราเป็นคนบ้าที่ร้องไห้ตลอดเวลารึนี่ ไขว้คว้าเพื่อเป็นคนบ้าที่ร้องไห้”
สะเทือนกึก ๆ อยู่ข้างในเจ้าค่ะ พออาจารย์เอ๋และพี่ทัตมา ก็พาเข้าไปกราบหลวงปู่ ท่านก็เมตตาคุยและถามว่าทำงานอะไรกัน พี่ทัตดูประทับใจมากท่านเอ่ยว่า “เคยเห็นหลวงปู่แต่ในรูป”
หนูนัดแนะกับน้องภัส หนูรับข้าวเผื่ออาจารย์เอ๋และพี่ทัต ภัสรับถวายครูและพี่อ้อ ตามที่ครู sms มาบอก
อาหารที่น้องภัสจัดดูประณีต เหมือนน้องภัสช่วยสอนเรื่องความตั้งใจและประณีตในการจัดอาหารถวายครูเจ้าค่ะ ซึ่งน้องเหมาะสำหรับหน้าที่นี้มาก ๆ
สายๆครูให้ไปซื้อของกับน้องทุ่ง เห็นน้อง ยังกะเห็นตนเอง ตอนแรกพยายามชวนคุย หลังๆมาเริ่มคุยเก่งเจ้าค่ะ บางทีหนูก็ถามยืนยันน้องก็ทำท่างง ๆ ครูค่ะเหมือนหนูเป๊ะเลย ทั้งการบอกทางผิด ไม่แน่ใจในเส้นทาง ไม่รู้ว่าเราจะไปไหน แต่ประมาณไปไหนก็ไปเจ้าค่ะ มากับน้องก็น่ารักดีช่วยถือของ แต่ค่อมเที่ยงจึงซื้ออะไรให้ทานรองท้องเจ้าค่ะ กว่าจะไปซื้อหมอนก็เที่ยงกว่าหนูเลี้ยวผิดซอยอีก กลายเป็นต้องเข้าไปในหมู่บ้าน หนพยายามกับตนเอง โทรถามครูก่อนลงมือซื้อ แต่หนูก็มาพลาดตรงซื้อหมอนจนได้ รู้สึกจ๋อยกับตนเองเจ้าค่ะ แต่ก็พยายามกับตนเอง
พอเข้ามาข้างใน วันนี้วันพระหนูยอมรับเจ้าค่ะว่า “ปั่นป่วนได้แต่อดทน” มานั่งเย็บผ้าถุงขาวให้น้องกิ่งด้วยมือ เพราะว่าหนูไม่ได้ใช้จักรเลยตลอดอาทิตย์ จึงเลือกเย็บมือแทนซึ่งก็โอเคกับตนเอง มีน้องภัสมาช่วยทำสาย ศีลข้อสี่ด่างพร้อยเพราะงานเสร็จช้า แต่ก็พยายามเจ้าค่ะ
เย็นๆครูให้นวดให้รู้สึกว่า “ข้างในหนูไม่นิ่ง หนูจะไม่มีพลัง แต่ก็พยายามเจ้าค่ะ อยากนวดให้ครู แล้วก็นวดแบบไม่โอเคนักแต่ครูก็เมตตาชี้ตลอดการนวด
ออกไปทำวัตรเย็นวันนี้ น้องบิ๋ว น้องกิ่ง อาจารย์เอ๋ น้องภัส ออกไปทำวัตรเย็นรวมวันนี้วันพระแม่ออกเยอะมากเจ้าค่ะ เหมือนน้องๆมาฝึกให้หนูรู้จักคำว่า “ใส่ใจ” ฝึกฝนพูกกับเด็กๆ แบบใจไม่ตำหนิ เพราะบ่อยครั้งที่หนูเป็น น้อง ๆ ถือว่า อดทนกับความง่วงมากเลยเจ้าค่ะครู แล้วก็สำเร็จ ไม่ได้ล้มตัวลงนอน แค่มีอาการกระวนกระวายแต่ก็อดทนจนทำวัตรเสร็จน่าทึ่งมากสำหรับเด็กๆ แบบนี้
วันนี้เต็ม 10 ให้ตนเองได้ 9 เจ้าค่ะทำข้อวัตรครบ แต่ก็ยังมีการทำงานพลาด
กราบขอบพระคุณครูเจ้าค่ะ
