การเพาะปัญญามนุษย์นั้นให้เริ่มต้นที่โคลงกลอน ..การรจนาอักษรนั้นต้องใช้ความคิดจินตนาการสร้างสรรค์และมีความเชื่อมโยงสัมพันธ์อันงดงาม มีเพื่อนที่ผมได้พบและติดตามการใช้สำนวนโวหารได้ดีท่านหนึ่งคือ คุณสุเมธี จันทร์หอม ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผอ.เขตพื้นที่ประถมศึกษาที่ลพบุรี. คุณสุเมธีได้ฝากผมเผยแพร่บทกวีให้ เชิญสัมผัสได้ต่อไปนี้
ผู้อ่าน: 196 · ดอกไม้: 1 · ความเห็น: 0 · สร้าง: 12 เดือน ที่แล้ว
· สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน
ได้ข้อคิดดีๆอีกอย่างขอบคุณที่นำมาให้อ่านค่ะผอ.
ได้ข้อคิดที่ดี เพื่อได้นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน
ขอบคุณทุกท่านครับ
ดีมากเลยครับ
แต่ละบทกลอนเพราะๆทั้งนั้นเลยค่ะ
ดีมากค่ะ ขอบคุณมากค่ะ
จะนำไปปรับใช้ค่ะ
สำนวน โวหาร ช่างจับใจซะยิ่งกะไร ครับท่าน
ชอบบทกลอนมากมายค่ะท่าน ผอ.
๏ ๏ นิติสารสาธก ๏ ๏ ของ พระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย) อย่าเกียจคร้านการเรียนเร่งอุตส่าห์ มีวิชาเหมือนมีทรัพย์อยู่นับแสน จะตกถิ่งฐานใดคงไม่แคลน ถึงคับแค้นก็พอยังประทังตน อันความรู้รู้กระจ่างแต่อย่างเดียว แต่ให้เชี่ยวชาญเถิดจะเกิดผล อาจจะชักเชิดชูฟูสกนธ์ ถึงคนจนพงศ์ไพร่คงได้ดี เกิดเป็นชายชาวสยามตามวิสัย หนังสือก็ไม่รู้ดูบัดสี ต้องอับอายขายหน้าทั้งตาปี ถึงผู้ดีก็คงด้อยถอยตระกูล จะต่ำเตี้ยเสียชื่อว่าโฉดช้า จะชักพายศลาภให้สาบสูญ ทั้งขายหน้าญาติวงศ์พงศ์ประยูร จะเพิ่มพูนติฉินคำนินทา หนึ่งหนังสือหรือตำรับฉบับบท เป็นของล้วนควรจดจำศึกษา บิดาปู่สู้เสาะสะสมมา หวังให้บุตรนัดดาได้ร่ำเรียน จะได้ทราบบาปบุญทั้งคุณโทษ ปะบุตรโฉดต่ำช้าก็พาเหียร ไม่สมหวังดังบิดาปู่ตาเพียร เป็นจำเนียรแพลงพลัดกระจัดกระจาย และ๏ ๏ สยามานุสติ ๏ ๏ พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ ๖
ไทยรบจนสุดใจ ขาดดิ้น เสียเนื้อเลือดหลั่งไหล ยอมสละ สิ้นแล เสียชีพไป่เสียสิ้น ชื่อก้องเกียรติงาม
เราก็เหมือนอยู่คง ชีพด้วย หากสยามพินาศลง ไทยอยู่ ได้ฤๅ เราก็เหมือนมอดม้วย หมดสิ้นสกุลไทย
ว้า!!!! อ่านไม่รู้เรื่องซะแหละ
เก่งจริงๆๆ
ขอบคุณค่ะ