สังคมมุ่งหวังทำนาจริงหรือ

เช้าวันนี้ (๒๖ สิงหาคม ๒๕๕๕) ผมตื่นนอนค่อนข้างสายนิดหน่อย ณ จังหวัดอุดรธานี ทำไมจึงได้ปรากฏตัวอยู่อุดร ผมคิดว่าคนที่มุ่งฝันอยากเป็นข้าราชการคงเข้าใจและทราบคำตอบดี แต่ผมไม่ใช่หนึ่งในจำนวนของผู้ล่าฝันความเป็นข้าราชการหรือผู้ที่จะเข้าร่วมทดสอบสำหรับวันนี้

          ความร่ำรวยพออยู่พอกินของคนในสังคมที่มีมากขึ้นทุกขณะในปัจจุบัน หรือแม้แต่ความพยายามร่ำรวยเหมือนคนอื่นส่งผลให้บรรยากาศในเช้าวันนี้ค่อยข้างวุ่นวายด้วยรถราแทบหาที่จอดไม่ได้ภายในพื้นที่อันกว้างขวางของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี (เมื่อเปรียบเทียบกับพื้นที่ของมหาวิทยาลัยที่ข้าพเจ้าสังกัด)

          สายฝนที่ร่วงลงสู่พื้นดินวานนี้ส่งผลให้บรรยากาศวันนี้ไร้แสงแดด และเย็นสบายภายใต้หลังคาเล็กๆ ในมหาวิทยาลัยแห่งเมืองทางเหนือ(อุดรธานี) ผมใช้เวลาอยู่ตรงนั้นนับตั้งแต่แปดโมงเช้าเพื่อรอคอยการสอบของเหล่าผู้ล่าฝันข้าราชการที่กำหนดให้สอบตั้งแต่ ๐๙.๐๐ – ๑๑.๓๐ (ตามเอกสารการสอบที่แจ้ง) ซึ่งความจริงมันนานกว่านั้น

          ในระหว่างที่ข้าพเจ้าเหน็ดเหนื่อยจากการวนหาที่จอดรถ ตอนนี้ข้าพเจ้าก็ได้ที่นั่งพร้อมโต๊ะอย่างดีที่พอจะให้ผมได้คิดและขีดเขียนอะไรตามที่ใจผมต้องการ ซึ่งนับว่าเป็นโชคอีอยู่บ้าง ผมเริ่มต้นการทำงานวันนี้ด้วยการล้วงเอาแบบประเมินผลโครงการประกวดสุนทรพจน์ที่ผมพึ่งจัดเสร็จสิ้นไปเมื่อสามวันที่ผ่านมา ใช้เวลาไปสักเล็กน้อยก็จบสิ้นกระบวนการ

          การจัดสอบในวันนี้มีเวลาสำหรับการสอบ ๒ ชั่วโมง ๓๐ นาที การสอบจบลงด้วยดีโดยไม่(หรือมี)มีการทุจริตอย่างเช่นกรณีตำรวจที่ผ่านมา ทั้งนี้อาจจะเนื่องมาจากการสอบนี้ยังไม่มีผลต่อการได้เข้ารับราชการ เป็นแต่เพียงด่านแรกของผู้ล่าฝัน แต่สิ่งที่ยืนยันได้อย่างชัดเจนที่สุดคือ จำนวนของผู้ล่าฝันอยากจะเป็นข้าราชการมีอยู่เป็นจำนวนมาก เมื่อความต้องการเป็นเช่นนี้ใครละจะทำนาให้คนทั้งโลกได้บริโภค

          ผมเคยได้ยินเราประกาศสะเทือนไปทั่วฟ้าดินว่า “เราเป็นสังคมเกษตรกรรม” หรือแม้แต่ “ชาวนาเป็นกระดูกสันหลังของชาติ” ซึ่งเราก็คิดและเข้าใจมาอย่างนั้น แต่การสอบในวันนี้ผมรู้สึกว่ามันกำลังส่วนทางกับกระแสชาติที่ได้ประกาศก้องไว้แต่ต้น คำถามที่ตามมาคือ “สังคมมุ่งหวังทำนาจริงหรือ” คำถามนี้ควรก่อให้เกิดการกระทำอย่างใดอย่างหนึ่งอย่างจริงจัง ทางเลือกแรก ควรยกระดับความเป็นอยู่ของชาวนาให้สมคำประกาศของชาติ หรือทางเลือกที่สอง ยกเลิกข้อความเดิม ๆ แล้วเปลี่ยนใหม่เป็น “สังคมข้าราชการ” แทน

          เวลาผ่านไป ผมกับรถคู่ใจเริ่มเคลื่อนตัวออกจากสถานที่สอบอย่างแทบจะใช้คำว่าช้าๆๆๆๆ ไม่ได้ด้วยซ้ำเพราะมันช้ายิ่งกว่านั้นด้วยจำนวนรถและคนที่มาสอบ แต่ก็ขอเอาใจช่วยผู้เข้าสอบทุกท่านให้มีผลคะแนนผ่านกันทุกคน