น้องหยกลูกสาวผมเค้าเรียนชั้นมอสองแล้วล่ะ ในโรงเรียนนครสวรรค์ซึ่งเป็นโรงเรียนใหญ่การแข่งขันสูง เค้าก็มีความฝันอยากจะไปเที่ยวต่างจังหวัดในแบบที่ไม่ใช่ไปกับครอบครัวแบบปกติน่ะ ที่โรงเรียนมีการคัดเลือกตัวแทนเมื่อไรหากเค้ามีโอกาสก็จะสมัคร ในครั้งนี้ก็เช่นกัน เค้ามีการแข่งขันกันระหว่างเพื่อนๆ เพื่อเป็นตัวแทนไปแข่งที่ เชียงใหม่ (24-26สค.2555)

 

ในช่วง 16-17 สค. 55 เค้าก็ได้แข่งกันและผลออกมาคือแพ้เพื่อนไปหนึ่งคะแนนมั๊ง ..ก็ผิดหวังกันมา เสียดายโอกาสที่นานๆ จะมีสักครั้งน่ะ ก็มาเล่าให้คุณพ่อคุณแม่ได้ฟัง คุณแม่ก็สอนก็ติงไปแบบปกตินั้นคือ เราต้องอ่านหนังสือหนักๆ ซิ ต้องพยายามให้มากกว่าเพื่อนซิ ลูกสาวก็ตอบ ค้า...

 

หากแต่ผมนั้น นึกค้านในใจแต่ก็ไม่ได้แสดงความเห็นอะไรหรอก คิดว่าจะไปคุยกันส่วนตัวมากกว่า เมื่อเราได้มีโอกาสคุยกัน ผมก็ถามความเป็นไปเป็นมา ...ดูจากสิ่งที่เค้าเล่าให้ฟัง สาระก็คือเค้าไม่มีความชัดเจนในเป้าหมาย ความหวังความฝันนั้นอยาก แต่หากขาดความชัดเจน

เจ้าความชัดเจนที่ผมได้บอกเล่าให้เค้าฟังนั่นก็คือ สิ่งที่เราก็คุ้นเคยกันครับ หากเป็นนักมวยทีมชาติไทยก็คือนำเหรียญกลับมาให้พี่น้องชาวไทย ส่วนวิธีการนั้นก็คือการฝึกฝนทักษะการต่อสู้ที่ทำให้เราสามารถชนะคู่แข่งได้ เช่น การชกที่รวดเร็ว การหลอกล่อเพื่อหาจุดอ่อนของคู่ต่อสู้ จากนั้นก็ทำคะแนน หากทำแบบนี้ การแข่งขันก็ชนะอย่างแน่นอน หากไม่ชนะก็เข้าใกล้ชัยชนะมากกว่าวิธีอื่นๆ เมื่อเราทำการฝึกฝนอย่างเต็มกำลัง จนเกิดความมั่นใจ ในวันที่เราไปแข่งขัน นาทีของการแข่งขันนั้น คำพูดที่ผมจะพูด ก็คือ ทำให้ดีที่สุดเลยนะ ...เต็มที่เลยนะ ยังงัยเราเชียร์คุณเต็มกำลังพร้อมกับรอยยิ้มและการมอบความสุขแบบเต็มๆ แก่นักกีฬาของเรา

 

ฉันใดฉันนั้น ผมก็ให้ลูกสาวคือน้องหยกนั้นตั้งเป้าหมายที่ชัดเจนนั่นคือ เราจะนำเหรียญทองชัยชนะมาฝากเพื่อนๆ ชาวโรงเรียนนครสวรรค์นะ ส่วนในเรื่องของวิธีการก็คือ การทำข้อสอบแบบมีประสิทธิภาพ หลากหลายด้วยสารพันวิธีในกรอบของกติกา เพื่อให้ผลลัพธ์นั้นออกมาดั่งเป้าหมายที่ตั้งไว้ เมื่อฝึกฝนด้วยแนวทางอย่างนี้จนมั่นใจ เมื่อวันแข่งขันมาถึง ผมก็เพียงยิ้มและบอกลูกว่า ทำให้เต็มที่นะลูก ..พ่อเชียร์เต็มที่ พวกเราเชียร์เต็มที่ ประมาณนั้น...

สุดท้ายในสัปดาห์ที่จะต้องไปแข่งเพื่อนๆ เค้าที่ได้รับคัดเลือกซึ่งชนะเค้าเพียงหนึ่งคะแนนนั้นไม่ไป

น้องหยกก็ได้สิทธิ์ไปแข่งกับเค้าด้วย คุณพ่อคุณแม่ก็ปลื้มนะ และเจ้าแนวทางที่ว่ามาข้างต้นก็ได้ใช้เมื่อโอกาสเข้ามาเยือนอีกครั้ง ...ถึงตรงนี้ ก็ลุ้นล่ะว่าจะไปได้แค่ไหน อย่างไร...