เสียงของหัวใจที่เต้นด้วยความเป็นกลาง...ไม่โครมครามมากมาย สบายๆ ผ่อนคลาย แต่ยังเต็มไปด้วยความรัก ความเมตตา

ณ สวนสาธารณะชานเมือง Admiralty Park ในยามเย็นของวันเสาร์หนึ่ง นกเหยี่ยวแดงตัวหนึ่งกำลังตั้งหน้าตั้งตาจัดการอาหารมื้อเย็นอยู่บนกิ่งของต้นจามจุรี ปลาตัวใหญ่แน่นิ่งอยู่ใต้ฝ่าเท้าและกงเล็บอันแหลมคมของผู้ล่า นกเหยี่ยวจัดการกับปลาจากทางหัวก่อน กินไปมองไปรอบตัวเรื่อยๆ บนกิ่งจามจุรีอีกกิ่งหนึ่งมีเหยี่ยวแดงอีกตัวมองดูอย่างเงียบๆ ฉันยืนทึ่งอยู่กับสิ่งที่เห็นอยู่บนต้นไม้สูง กงเล็บที่แหลมคม จงอยปากที่ใช้ฉีกเนื้อออกเป็นคำคำไป บวกกับสายตาที่หลักแหลม สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่ธรรมชาติให้นกเหยี่ยวมาเพื่อความอยู่รอด เมื่ออิ่มหนำสำราญใจเหยี่ยวตัวนั้นก็บินจากต้นไม้ใหญ่ไป ปลาที่เหลืออีกกว่าครึ่งตัวก็ยังถูกกงเล็บจับแน่นเหินฟ้าไปพร้อมกัน โดยมีเหยี่ยวอีกตัวบินตามหลังไปไม่ห่าง

ฉันยืนดูความเป็นไปนั้นอยู่อย่างเงียบๆ ถ่ายรูป ถ่ายวีดีโอในสิ่งที่เห็น พยายามบอกตัวเองให้มองภาพจริงเบื้องหน้าด้วยใจที่เป็นกลาง ด้วยรู้ตัวเองดีว่าจิตใจอ่อนไหวแค่ไหน บ่อยครั้งที่นั่งดูรายการโทรทัศน์ในช่องโปรด Animal Planet แล้วใจหายขณะที่สิงโตกำลังวิ่งไล่ล่ากวาง หรืองูกำลังจะเขมือบกบตัวเล็กๆ ตาใสใส ฉันนั่งลุ้นหน้าจอทีวีเอาใจช่วยให้กวางวิ่งเร็วขึ้นเพื่อจะได้พ้นการไล่ล่าของสิงโต หรืออยากให้กบตัวนั้นรู้ตัวและกระโดดหนีให้รอดพ้นเขี้ยวพิษของงูตัวโต หัวใจเต้นแรงตามความเร็วของกวางที่วิ่ง แล้วหล่นวูบลงเมื่อกวางถูกตะปบและงับที่คอ

ด้วยธรรมชาติของจิตใจคนบางคนจะรู้สึกสะใจที่เห็นการไล่กวดของสิงโตประสบความสำเร็จ แต่คนส่วนมากจะรู้สึกสงสารที่เห็นกวางต้องจบชีวิตลงด้วยความกลัวอย่างสุดขีด เราเป็นห่วงสวัสดิภาพของกวางของกบ และลืมนึกไปว่าสิงโตและงูก็ต้องกินเพื่อความอยู่รอด คนเราเองก็กินไก่ หมู ปู ปลา วัว และเหมือนกับสิงโตบางคนก็กินกวางและกบด้วย แต่เพราะเรารู้สึกเจ็บปวดกับภาพตรงหน้าเราจึงเลือกเข้าข้างเหยื่อและหวังว่ามันจะหนีไปได้

ฉันนึกถึงหนังสือของหลวงปู่ติช นัท ฮันท์ที่เคยอ่าน* "ในฐานะคนปฏิบัติธรรม เราจะต้องมองให้ทะลุปรุโปร่งว่าเราไม่ควรเข้าข้างฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด หากมีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นตรงหน้าเราอาจอยากที่จะช่วยกวางช่วยกบ แต่เราต้องระมัดระวังที่จะไม่ทำอย่างนั้นเพื่อหลีกเลี่ยงความเจ็บปวดของเราเอง เราควรจะรู้สึกถึงความหิวโหยของสิงโตและงูในยามที่ไม่มีอาหารตกถึงท้องและมอบจิตที่เปี่ยมไปด้วยความรักให้กับสิงโตและงูด้วย ทุกสิ่งมีชีวิตต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด ยิ่งเรามองลึกลงไปในชีวิตมากเท่าไหร่ เราจะยิ่งเห็นความมหัศจรรย์ และเราจะมองเห็นหัวใจที่แหลกสลายและเหตุการณ์ที่น่าสะพรึงกลัว เราเคยเห็นชีวิตที่สุดแสนลำบากของแมงมุมหรือยัง เราเคยใช้ชีวิตท่ามกลางสงครามไหม เราเคยได้สัมผัสชีวิตของนักโทษที่ถูกทำโทษและถูกฆ่าหรือยัง เราเคยเห็นโจรสลัดข่มขืนเด็กหญิงบนเรือกลางมหาสมุทรหรือเปล่า?"

หลังจากนกเหยี่ยวแดงสองตัวบินจากไปแล้ว ฉันยืนแผ่เมตตาให้ปลาตัวนั้น และให้นกเหยี่ยวแดงทั้งสองรวมไปถึงครอบครัวเขาด้วย ฉันกลับบ้านด้วยความรู้สึกสงบ ฟังเสียงของหัวใจที่เต้นด้วยความเป็นกลาง...ไม่โครมครามมากมาย สบายๆ ผ่อนคลาย แต่ยังเต็มไปด้วยความรัก ความเมตตาค่ะ

* เรียบเรียงจากหนังสือ The sun my heart ตอน Heartbreak

 

มีภาพของเจ้าเหยี่ยวแดงกินอาหารเย็นมาฝากค่ะ ภาพอาจไม่ค่อยชัดมากเท่าไหร่เพราะถ่ายย้อนแสงนะคะ ;)

 

 

 ..

..

..

 ..

..

..

เหยี่ยวแดงอีกตัวที่รออยู่ด้วยความอดทน

 

ด้วยความนอบน้อม,

ปริม ทัดบุปผา

๒๐ สิงหาคม ๒๕๕๕

 

 

ให้รักเดินทางมาเจอกัน - เปียโน

http://www.youtube.com/watch?v=4sKb2cPKrZ8&feature=BFa&list=UUp_13LkYRHMyr1q-8IrPGLQ