เมื่อลูกพูดช้า!

 

 

 

 

 

 

17 สิงหาคม  2555

     เมื่อต้นโมกพูดได้เป็นประโยคนั้น ราวๆเดือนกุมภาพันธ์ 2555 (หลังตรุษจีน)อายุ 3 ขวบกว่าแล้ว

     ความจริงโมกน่าจะพูดได้ตั้งแต่ขวบเศษเพราะเคยเรียกพ่อได้เมื่อประมาณขวบกว่า  พ่อแม่รู้รีบสอนให้โมกพูดคำว่า "แม่" (อิอิ...กลัวถูกพ่อแย่งซีน!) โมกก็พูดคำว่าแม่ได้ในเวลาไม่นาน

    แต่หลังจากนั้น ต้นโมกก็ไม่ยอมพูดอะไรเลย
    เราสองคนพ่อแม่ และพี่มะนาวเครียดมาก รวมทั้งเป็นห่วงต้นโมก ว่าจะผิดปรกติหรือบกพร่องอะไรหรือเปล่า จึงพาไปตรวจที่โรงพยาบาลสงขลานครินทร์ คุณหมอทดสอบการได้ยิน ตรวจดูหู คอ จมูก พบหมอเด็ก อะไรต่อมิอะไร..ได้ข้อสรุปว่า น้องเป็นปรกติทุกอย่าง หมอบอกว่า "กลับบ้านได้!"

     ตอนที่ตัดสินใจพาต้นโมกไปพบคุณหมอนั้น ต้นโมกน่าจะอายุ2 ขวบเศษแล้ว...แม่กลัวว่าโมกจะเป็นเด็กออทิสติค หรือไม่ก็แอสเปอร์เกอร์...พยายามหาข้อมูล และโยงว่าพฤติกรรมต้นโมกตรงกับที่อ่านเจอหรือไม่ บางข้อก็ใช่ บางข้อก็ไม่ใช่...แต่เมื่อพบคุณหมอแล้ว ก็ได้รับคำยืนยันว่าไม่ออร์ฯแน่นอน ทำให้แม่สบายใจขึ้น

    แต่...เวลาแม่ไปพบเด็กรุ่นราวคราวเดียวกับต้นโมก และเด็กคนนั้น พูดจ๋อยๆๆ...แม่จะรู้สึกเลยว่า...เมื่อไหร่ต้นโมกของแม่จะพูดได้อย่างนั้นบ้างหนอ..ตอนกลางคืนเวลาแม่สวดมนต์ไหว้พระก็อธิษฐานให้โมกพูดได้เร็วๆ เฉลียวฉลาด แข็งแรง เลี้ยงง่ายไม่ดื้อไม่ซน

    แม่เอาโมกนั่งตักกราบที่หน้าพระ ประหลกๆ..แล้วก็พูดให้โมกได้ยินด้วยทุกครั้งเลย...อย่างน้อยก็ทำให้แม่ค่อยสบายใจขึ้นบ้าง

    ตอนนี้โมกพูดได้แล้ว แม้ว่ายังไม่ชัดร้อยเปอร์เซนต์ แต่ความทุกข์ของแม่ก็ลดลงไปครึ่งนึงแล้วที่โมกพูดได้!