กับการเจอสถานการณ์บีบคั้นในการทำงานและหน้างานขนาดนี้
ใจรับรู้ถึงความบีบคั้นขนาดนี้ มีเวลาจำกัดขนาดนี้แต่พอตั้งใจเดินกับคำว่่า
"พุท โธ"
ไปเรื่อยๆตลอดการเดินที่สนามบินสุวรรณภูมิ
รวมถึงการเดินเข้ามาข้างในเพื่อรอขึ้นเครื่อง
กายเหนื่อยจนหน้่าซีดเหลือง
ด้วยที่บางทีหยุดคิดเรื่องการพัฒนางานไม่ได้
มันชักจะมากเกินไป
แล้วคนที่อยู่ใกล้ตัวเริ่มเตือนหนู
ก็ยอมรับว่า หนูก็เหนื่อยค่ะเหมือนมันคิดขึ้นมาเอง
แต่พอเดินอย่างตั้งสติแล้วใจระลึกถึงวัด
รู้สึกสบายขึ้นวิถีแบบนี้ครูเมตตาสอนไว้ให้
พอจะเบรกตนเองได้
ใจเร่งงานเหมือนตอนเร่งทำงานถวายครู
เหมือนครูเมตตาฝึกมาแล้วก็ยังมีพลาดอยู่
แต่ก็เชื่อว่าเป็นวิถีการเรียนรู้ชีวิตจริง
ใจจริงที่ไม่หลอกตนเอง
