เห็นต้นไม้เขียวขจี ดอกไม้สีสดใส ทุกอย่างที่เห็นเหมือนภาพวาดของจิตรกรเอกแต่งเติมไว้ให้ชม

     ร่างที่ลอยขึ้นไปบนฟ้า เบาเหมือนปุยนุ่น มองลงมาข้างล่างเห็นผู้คนมากมาย เห็นต้นไม้เขียวขจี ดอกไม้สีสดใส ทุกอย่างที่เห็นเหมือนภาพวาดของจิตรกรเอกแต่งเติมไว้ให้ชม

   ฉับพลันร่างก็เริ่มร่วงหล่นลง ไม่มีท่าทีว่าจะแหวกว่ายให้ลอยต่อไปได้แม้จะใช้แรงมากมายแค่ไหนก็ตาม

   ร่างหล่นลงจวนจะถึงพื้น

   ทันใดผมก็สะดุ้งตื่นจากฝัน...

   เป็นฝันร้ายที่เคยหลอกหลอนเมื่อตอนเป็นเด็ก จำได้ว่าเมื่อสะดุ้งตื่นทุกครั้งก็จะมีมือแม่ที่ใช้ผ้าเย็นชุบน้ำเช็ดตัวให้อยู่เสมอ ข้างๆกายรายล้อมไปด้วยพี่ๆญาติๆที่มาเยี่ยมเยือน

   ตอนเป็นเด็กผมจะป่วยบ่อย จำได้ดีว่าทุกครั้งเมื่อหลับ จะฝันว่าได้ล่องลอยแหวกว่ายไปบนฟ้า และจะสะดุ้งตื่นเมื่อร่วงลงมายังพื้น

   แปลกตรงที่เมื่อป่วยไม่สบายจะฝันซ้ำๆอย่างนี้ทุกครั้ง จนเติบโตมา ความฝันดังกล่าวก็เลือนหายไป

  จนกระทั้งความฝันนั้นกลับมาอีกครั้ง

  ต่างกันตรงที่สะดุุ้งตื่นขึ้นมาไม่มีมือแม่คอยปลอบ คอยดูแล

  ตื่นขึ้นมาเพื่อรับรู้ภาพเก่าในอดีต และความป็นจริงของปัจจุบันขณะ โดยไม่หวั่นกลัวต่ออนาคตที่ยังมาไม่ถึง

   แม้สักวันหนึ่งร่างจะล่องลอยไปไม่ร่วงหล่นลงมาสู่พื้นอีก ก็ยินดีจะรับรู้ในความเป็นไป

.........