GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ฝากนม ส่งนม

เดี๋ยวนี้เขาก็ยังส่งเหมือนก่อน แต่ส่งกับรถมอเตอร์ไซด์ ส่งกับรถกระบะ ส่งกับรถสิบล้อห้องเย็น.......ส่งอะไร.....? ส่งนมวัว เด็กปัจจุบันเลยดื้อเหมือนวัว สอนไม่จำ ชอบมอเตอร์ไซด์ ชอบรถกระบะ ชอบรถสิบล้อ ฯ ฮา

                        จากเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ครอบครัวเข้มแข็งที่ค่ายลูกเสือพัทลุง เมื่อวันที่ 7 - 8  กันยายนที่ผ่านมาผมมีโอกาสได้พบผู้ทรงภูมิปัญญาตัวจริงเสียงจริงท่านหนึ่ง ได้ยินชื่อเสียงมานานไม่เคยเจอกัน  ในเวทีมีโอกาสได้นั่งใกล้ก็คุยกันถึงได้รู้ว่า  ท่านคือหมอหวานบ้านหลาแม็ง ศูนย์ถ่ายทอดภูมิปัญญาบ้านหลาแม็ง ของอำเภอกงหรา   จังหวัดพัทลุง หรือคุณหร่อหวาน  วัชรจิรโสภณ  มีความเชี่ยวชาญด้านการใช้สมุนไพรพื้นบ้าน  ภูมิปัญญาการเกษตรและนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมตัวยง

                        คนมันถูกคอกัน  คุยสักพัก ว่างเว้นจากเวทีมานั่งคุยสบายๆ คุยไปคุยมาไปออกเรื่องแตแรก(อดีต)  ท่านเล่าว่าคนในสมัยก่อนเขาฝากนม  ส่งนมกันมันถึงรักกันไม่ทะเลาะกันช่วยเหลือ   ผมงงใหญ่เลย ...!!    บอกให้ท่านช่วยขยายความหน่อย

                         ส่งนมก็คือเวลาแม่ไปทำนาหรือไร่จะพักเที่ยงขึ้นจากนามาให้ลูกกินนมและทานอาหารเที่ยงเสร็จ  บ่ายๆก็ไปทำนาต่อ

                        ฝากนมก็คือแม่จะนำลูกไปฝากเพื่อนบ้านที่มีลูกกำลังกินนมอยู่  ให้เลี้ยงดูกินนม ป้อนน้ำป้อนข้าวยามที่แม่ต้องไปทำนาตั้งแต่เช้า เสร็จนาตอนเย็นก็มารับลูกกลับ  ถ้าเป็นบ้านป่าบ้านไร่ แม่ก็ต้องไป น่ำข้าวในไร่  (วิธีปลูกข้าวใช้ปลูกในที่สูงบริเวณควนบริเวณลาดเขา)  ผู้เฒ่าผู้แก่เล่าไว้ว่า  กลัวลิงนาคบุตรลงมาลักลูก  ก็เลยเอาลูกไปฝากเลี้ยงฝากนม เป็นการช่วยเหลือเกื้อกูลกัน  แบ่งปันความอบอุ่น  สานสายใยความสัมพันธ์ในหมู่บ้านชุมชนอย่างแนบแน่น สองบ้านสามบ้านหรือทั้งหมู่บ้านช่วยกันดูแลอย่างเอื้ออาทร    ความสุขโดยรวมก็เกิดขึ้น หากมีเรื่องขัดแย้งกันบ้างก็จัดการได้ง่ายเพราะต่างก็กินนมมาจากอกแม่คนเดียวกัน

                        หมอหวานเล่าต่อว่า เดี๋ยวนี้เขาก็ยังส่งเหมือนก่อน แต่ส่งกับรถมอเตอร์ไซด์  ส่งกับรถกระบะ ส่งกับรถสิบล้อห้องเย็น.......ส่งอะไร.....?  ส่งนมวัว  เด็กปัจจุบันเลยดื้อเหมือนวัว สอนไม่จำ  ชอบมอเตอร์ไซด์ ชอบรถกระบะ  ชอบรถสิบล้อ  ฯ  ฮา

                     

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 49882
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 2
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (2)

  • อ่านบันทึกคุณแล้ว คิดถึงบ้านเราเสมอค่ะ
ขอบคุณครับ   คุณ Brght Lity