วรรณกรรม : ฝนหยุด หยุดรัก ไหมเอ่ย


ฝนตกนี่  น้องนี้  กายหนาวสั่น
ฝนตกนั้น  ทำใจ   น้องหวั่นไหว  
เกรงความรัก  หักหาย  กับฝนไป
ปวดหัวใจ เมื่อฝนตก  ทุกคืนวัน

*****

ฝนตั้งเค้า  เย้าหยอก  ว่ารักอยู่  
หยุดใจดู    อยู่ไหน  เจ้ารักฉัน  
ฝนตกนี่  หนาวโน่น  ยอดชีวัน  
ทิ้งน้องนั้น  ฝันมลาย  กับสายลม

*****

ฝนตกหนัก  ชักไม่ดี  มีใจหวั่น  
สายลมนั้น  กรรโชก  ใจขื่นขม
เกรงรักหาย  กลายเป็น  รักลวงลม  
เกรงขื่นขม  ตรมใจ  ทรมานจินต์

*****
ฝนตกนี้  ทางนี้ น้องหนาวสั่น  
ฝนทางนั้น  หนาวไหม  ฟ้าสุดสิ้น  
เสียงฝนโปรย  โชยชื่น  ยลโยนยิน
ฝนสุดสิ้น  สิ้นสุด  รักไหมเอย  

*****

ครูอ้อย แซ่เฮ  ประพันธ์

หมายเลขบันทึก: 498758เขียนเมื่อ 15 สิงหาคม 2012 17:17 น. ()แก้ไขเมื่อ 15 สิงหาคม 2012 19:47 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (3)

จังหวะดีมากครับที่มาอ่านเป็นแลก    กับกลอนเพราะๆของคุณตรูอ้อย

ขอบคุณมากค่ะ คนล่าฝัน  Blank ฅนล่าฝัน.

แวะมาอ่านกัน  ให้กำลังใจกันนะคะ  จะได้มูลค่าเพิ่มแห่งชีิวิต ในน้ำใจ

ไพเราะมากค่ะคุณครู คนที่มีพรสวรรค์แบบนี้ ==> เป็นที่ใครๆ ที่อยู่ใกล้ จะรู้สึกถึงความ "อบอุ่น" นะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี