บ่อยครั้งที่เดินทางไปไหนมาไหน และก็ได้พบเห็นพระสงฆ์ทั้งในและนอกวัด

ประพฤติปฎิบัติขัดสายตา ซึ่งบางท่านอาจจะบอก "ไม่เป็นไร" ก็ไม่เป็นไร

วันก่อนขับรถไปธุระแต่เช้าตรู่ ขากลับผ่านวัดเบญจมบพิตร ก็ยังเช้าอยู่..

แล้วก็เหลียวมองไปเห็นพระสงฆ์ที่บิณฑบาตรหน้าวัดแบบ "ไม่เดินโปรดสัตว์"

ข้าพเจ้าขอเวลาภรรยาเข้าไปจอดห่าง ๆ เพื่อมองดูไกล ๆ 

พระหลายสิบรูป อาจจะเป็นร้อย ยืนรอคอยญาติโยมมาใส่บาตรหน้าวัด

พอรถเก็งเลี้ยวปร๊าดเข้าไป พระสงฆ์เหล่านั้น ก็จะกรูกันเข้ามามุงบ้าง

ต่อแถวบ้าง เพื่อรอรับข้าวปลาอาหารจากเจ้า่ของรถคันดังกล่าว 

ยังไม่ทันที่เจ้าของรถคันเดิมหยอดของใส่บาตรครบทุำกรูป

รถเก็งอีกสองสามคัน ก็เลี้ยวปรู๊ดเข้าจอดไม่ไกลนัก

พระสงฆ์ที่ยืนมุง ก็แตกกระจายแยกย้ายกันไปมุงที่รถเก็ง

คันที่เพิ่งเข้ามาจอดใหม่....

เป็นแบบนี้หลายครั้งหลายคลา

จำได้ว่าเมื่อสิบกว่าปีที่แล้วก็เคยมีการวิพากษ์วิจารณ์กันทีนึงแล้ว

ที่วัดแห่งนี้ ข้าพเจ้านึกว่าเลิกลากันไปแล้ว

ข้าพเจ้ารอดูครู่ใหญ่ ก่อนจะเข้าเกียร์..เพื่อกลับบ้าน

"น่าเกลียด ทุเรศ" ข้าพเจ้าบ่นเบ่า ๆ

"บาป " ภรรยาย้อนเสียงดังทันควัน

"อะไร ใคร " 

"พ่อแหละบาป ไปว่าพระ"

"อะไร พ่อว่านกพิราบ โน่น..เต็มเลย..ไม่ยอมบินออกไปหากิน

มาเดินบนพื้นวนเวียนรอเศษข้าวตกอยู่นั่น..

นกมีปีก ก็ต้องบินหากินตามหน้าที่ของนกซิ.."

"...."