ธรรมชาติประสาทพิศุทธิ์ประอร กะปวงประชาคณานิกร ..เสมอกัน

มนุษย์กับธรรม (ชาติ)

อีทิสัง ๒๐

          แว่ว ดุเหว่า ยู่ วู้ ยู่ วู้ ประสาน

สำเนียง เสนาะ สดับ ณ กาล            อุษาสาง

          สูรย์ระเรื่ออะเคื้อยะแย้ม นภางค์

ประดุจดรุณยุพาสะอาง                 ยะยั่วยล

        พันธุ์ ผกา ขจร ขจาย สุคนธ์

ระเริงระบำระรื่นกะฝน                   ระบายสี

        รุ้งกระพริบระยิบระยับรุจี          

เสมือนสะพานผสานวิถี                  ทิฆัมพร

        ธรรมชาติประสาทพิศุทธิ์ ประอร

กะปวงประชาคณานิกร                  เสมอกัน

        โดยมิเคย จำแนก จะแยก จะสรร

มิเห็นกะตัว ฤ พวกกระนั้น             สิต้องย้ำ

        ว่ามนุษย์น่ะควร จะชวนกระทำ  

กรุณกรรมประดุงณ ธรรม-           มชาติเทอญ

 

                                                     ..สุชาติ การถนัด..


 "ครูพื้นที่" และผองเพื่อนจะไปเยือน..ผืนป่าปลายด้ามขวานไทย ๓ วัน ๒ คืน (๑๑-๑๓/๐๘/๒๕๕๕)  ..ก่อนไปเจอคำร้อยฉันท์..อันไพเราะ ที่พ่อเรียงร้อยให้ไว้เมื่อปี '๕๑.. นำมาอ่านเตือนสติ..อีกครา

...............ธรรมะ-ธรรมชาติ..............

อ่านเพิ่มเติมได้ที่ http://burongtani.oas.psu.ac.th/blog/900. 

 

วรรณชไม การถนัด

๑๐ สิงหาคม ๒๕๕๕

pax vobiscum (๑๘)