แม่ คือ สตรีผู้ยิ่งใหญ่ผู้มีแต่ให้ตลอดกาล...
วันๆ แม่ทำไรบ้าง
นั่งข้างหม้อข้าวเตาหุง
วุ่นวายเปาปัดหมัดยุง
กางมุ้งเก็บมุ้งทุกวัน
วันๆ ไม่เห็นทำไร
ตอกไข่สอยเข็มถือขัน
หลนโน่นล้างนี่พัลวัน
วันๆ แม่ทำไรฤา
เดี๋ยวเชื่อมเดี๋ยวชุนเดี๋ยวเช็ด
ปะเสร็จถักต่อทอถือ
ไม่เคยเห็นแม่ว่างมือ
วันๆ แม่ทำอะไร
ป้อนข้าวป้อนน้ำให้ลูก
"ผูกเชือกรองเท้าเป็นไหม"
"ผูกเป็น"แม่ยังผูกให้
เห็นได้ตามนี้จนโต
ย่ำดึกมือไกวปากเห่
โยเยแม่อุ้มแม่โอ๋
วันไหนลูกไข้แม่โซ
ไม่เห็นแม่หลับแม่นอน
ดุๆ พร่ำๆ บ่นๆ
วนๆ เวียนๆ สอนๆ
บางครั้งฟังแม้นเหมือนพร
ที่พระท่านอวยให้มา
แด่แม่ผู้ที่วันๆ
ถือช้อนถือขันดังว่า
งานแม่หนักเพี้ยงพสุธา
เลี้ยงลูกสร้างลูกสร้างคน.
(ประภาส ชลศรานนท์)
วันๆแม่ทำอะไร เลี้ยงลูกเติบโตเท่านี้
ป้อนนมป้อนข้าวอย่างดี หาใครไหนดีเท่าเทียม
ร่วมระลึกถึงแม่ด้วยค่ะ