ช่วงเย็น ๆ วันนี้ (5 สิงหาคม 2555) เวลาประมาณ 18.00 น. ผมนั่งดูรายการโทรทัศน์ที่ช่อง 9 อสมท. พบกับละครสั้น เรื่อง "บ้านนี้มีรัก" เนื้อหาของละครตอนนี้เป็นการกล่าวถึง "พระคุณแม่" ที่นำเสนอว่า แม่จำเรื่องราวของลูก ๆ ทุกคนได้เป็นอย่างดี และเฝ้าทะนุถนอมเลี้ยงดูจนเติบโตเป็นผู้คนวัยต่าง ๆ ดังเช่นปัจจุบัน
จบจากละครข้างบน ผมเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อตรวจสอบข้อมูลข่าวสารต่าง ๆ พบกับนิทานเรื่องนี้ครับ นิทานสอนใจ : กุหลาบช่อใหญ่ ที่เวบไซด์ http://www.manager.co.th/Family/ViewNews.aspx?NewsID=9550000095783 ท่อนแรก ๆ อ่านไปตามที่ผู้เขียนเรียบเรียงให้อ่าน จนกระทั่งจบเรื่องความรู้สึกที่เกิดขึ้น เหมือนจะเติมเต็มจากละคร "บ้านนี้มีรัก" ยิ่งมาได้อ่านบทสรุปตอนท้ายที่ว่า "แต่เมื่อเติบใหญ่จนเราเริ่มดูแลตัวเองได้ หาเงินเองได้ มีหน้าที่การงานมั่นคง มีครอบครัวเป็นของตัวเอง เราก็มักจะหลงลืมท่านไป แต่พ่อแม่จะไม่มีวันลืมเรา ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน ช่างเป็นความรักที่ไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย" หลังจากคลิกฟังเรื่องนี้อีกครั้ง จึงทราบว่านี่เป็นนิทานสอนใจดีๆ ในชุดหนังสือนิทานสีขาวของ ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา ของสำนักพิมพ์ฟรีมายด์ ครับ ฝากให้ทุกท่านเข้าไปอ่านและรับฟัง เผื่อจะได้เร่งแก้ไขตัวเองก่อนที่ทุกสิ่งจะสายเกินไป ดั่งเช่น "เคน" ชายหนุ่มในนิทาน
