คนไม่จริงใจ ไม่มีความรู้ ขายแต่ของเก๊ ย่อมอยู่ยาก และคงเปลี่ยนไปทำอาชีพอื่น

การหยิบพระเครื่องแทบไม่ต่างจากการไปซื้อโทรศัพท์มือถือ

มีอะไรคล้ายกันหลายอย่าง

 

คนขายทั้งสองแบบ จะมีทั้งของจริง และของเก๊วางเต็มร้าน

ให้ดูว่าในร้านมีของขายมาก น่าเข้าร้าน

(ทั้งๆที่ของขายจริงๆ มีอยู่ไม่กี่ชิ้น)

 

แต่มีจุดต่างนิดหนึ่ง ที่

 

คนขายมือถือมักจะบอกตรงๆว่า

  • มือถือเครื่องไหนดีไม่ดีอย่างไรใช้ทำอะไรได้บ้าง ทดลองให้ดูพร้อมแนะนำวิธีใช้
    • เท่าที่ความรู้เขามี
    • ถูกบ้างผิดบ้าง ตามความสามารถของเขาจริงๆ
    • มักไม่ปิดบังความรู้ เพราะยิ่งรู้มาก บอกมาก ลูกค้ายิ่งชอบ
  • ให้ทดลองใช้ก่อนซื้อ
  • ลองจนพอใจจึงจ่ายเงิน
  • ถ้าใช้ไม่ได้ตามที่บอก ไม่เหมาะสม เปลี่ยนได้ทันที
  • หรือมาเปลี่ยนวันหลังก็ยังได้ ขอให้ทุกอย่างอยู่ในสภาพเดิม ไม่มีรอยขีดข่วน

และ

ถ้าร้านไหนขายของไม่ดีให้ลูกค้าบ่อยๆ คนจะรู้กันทั่ว

และจะไม่มีใครเข้าร้านนั้นต่อไป

นอกจากขาจรเล็กๆน้อยๆ

แล้วธุรกิจเขาก็จะเจ๊ง อยู่ไม่ได้

 

และคนขายมือถือจะไม่ยอมขายของเก๊ประดับร้านเป็นอันขาด แม้เราจะขอซื้อก็ตาม

 

ที่ต่างจากร้านขายพระ

  • ที่จะพยายามบอกว่าของไม่ดีคือของดี
  • ของดีจริงๆ ใช้ได้จริงๆจะซ่อนไว้
    • ถ้าไม่ขอดู จะไม่ให้ดู
  • มีความรู้อะไร จะไม่บอกลูกค้าจะมาเรียน หรือถาม จากคนขายไม่ได้
    • ต้องเรียนเอง รู้เอง
  • ใครอยากซื้อของดี ใช้ได้จริงๆต้องฝึกหัดดูเอาเอง
  • ซื้อของเก๊ไปเองก็ช่วยไม่ได้ ตัวใครตัวมัน
  • ไม่ให้ลองใช้
  • ซื้อแล้วซื้อเลย
  • อยากลองใช้ก็ไปลองเอาเอง
  • และจะพยายามขาย "พระเก๊" ประดับร้าน ก่อนการขายพระแท้ด้วยซ้ำ

ฉะนั้น เชิงอุปมาข้างต้น เราต้องรู้เขารู้เรา

  • อย่าไปหยิบของประดับร้านของเขา
  • ปล่อยให้เขาเก็บไว้ประดับร้านสวยๆบ้างครับ
  • หยิบแต่พระแท้ๆ ที่ใช้ได้จริงก็พอ
  • ร้านไหนไม่มีพระแท้ ก็ไม่ต้องเข้าร้านนั้น
  • พอเขาขายไม่ได้เขาก็เลิกกิจการไปเอง
    • ไม่ต้องไปสงสารเขา
    • ไม่มีใครไม่ยอมอดตายหรอก
    • เขาคงทำอย่างอื่นได้ดีกว่าการมานั่งหลอกขายพระเก๊

ดังนั้น ผมว่านะครับ

พวกเรากันเองนี่แหละ ไปสนับสนุนให้คนขายพระเก๊ ร่ำรวย ได้ใจ

  • ขายพระเก๊รวยแล้ว ก็ไม่ต้องไปหาพระแท้มาขายให้เสียเวลา
  • พระเก๊หาที่ไหนก็ได้ มีมาก สั่งได้ไม่จำกัด
  • เขาจึงยิ่งหาพระเก๊มาขายมากขึ้นไปอีก ทุกรุ่น ทุกฝีมือ
  • คนทำพระเก๊ขายก็ร่ำรวยเป็นหมื่นล้านต่อปี
  • ทั้งช่าง ทั้งเจ้าของกิจการ
  • แล้วพวกเราก็มาบ่นว่า "รู้สึกท้อแท้ หาพระแท้ไม่ได้"

ก็.....

พฤติกรรมของพวกเรากันเอง     นี่แหละ

  • ที่ไม่ยอมเรียนรู้
  • ที่ทำให้ปริมาณพระเก๊ เพิ่มจำนวนมากมายเป็นร้อยเท่า พันเท่าของพระแท้
  • เลยบดบังพระแท้ ที่มีจำนวนน้อย ทำให้ดูยาก หามากขึ้นไปอีก

 

ดังนั้น ขอเพียงพวกเรา กลับตัวกลับใจ

 

  • มาคิดใหม่ทำใหม่
  • อย่าเลียนแบบนักการเมือง ที่คิดใหม่ ทำเหมือนเดิม ที่ไม่มีอนาคต

 

ธุรกิจการผลิต การจำหน่ายพระเก๊คงจะน้อยลงกว่าในปัจจุบัน

 

โลกของเราคงสดใสมากขึ้นครับ

 

แค่....

เพียงเรา ผู้ซื้อที่มีอำนาจการซื้ออยู่ในมือ ใช้วิธีการไปซื้อพระแบบเดียวหรือแบบใกล้เคียงกับการซื้อมือถือ

และปฏิบัติกับร้านขายพระเก๊แบบเดียวกับร้านขายมือถือที่ไม่ดี ไม่มีจรรยาบรรณ

 

ทุกอย่างจะค่อยๆดีขึ้นเอง

 

คนไม่จริงใจ ไม่มีความรู้ ขายแต่ของเก๊ ย่อมอยู่ยาก และคงเปลี่ยนไปทำอาชีพอื่น

 

อย่างแน่นอน

 

ผมฝันอย่างนี้ และมั่นใจอย่างนี้

แม้จะรู้ว่าเป็นการฝันแบบลมๆแล้งๆก็ตามครับ