- This journal talks about the collaboration of an occupational therapist and a physical therapist in a dynamic intervention process with Matt, a 13-year-old boy with learning problems.
บทความนี้กล่าวถึงการร่วมมือกันของนักกิจกรรมบำบัดและนักกายภาพบำบัดในกระบวนการรักษาแบบต่อเนื่องของแมท เด็กชายวัย 13 ที่มีปัญหาด้านการเรียน
- Handwriting is an important activity for children because it is used to express, communicate and record ideas in schools. If a child can't write fluently, he/she may not finish work on time, give answers in writing exam with lesser words and therefore recieve lower grades.
การเขียนเป็นกิจกรรมที่ำสำคัญสำหรับเด็กในวัยเรียน เพราะเด็กจำเป็นต้องเขียนเพื่อแสดงความคิดเห็น, สื่อสารและบันทึกความคิด เมื่อเด็กไม่สามารถเขียนได้อย่างคล่องแคล่วอาจทำให้เกิดปัญหาในการเรียน ทำงานเสร็จไม่ทัน เขียนตอบคำถามอย่างสั้นๆ ทำให้ผลการเรียนต่ำ
- To be able to write efficiently a child must have good visual-perceptual-motor components, which are gross motor skills, fine motor skills and oculomotor skills.
เด็กจำเป็นต้องมีองค์ประกอบด้านการรับรู้ทางสายตาและการเคลื่อนไหวที่ดี จึงจะสามารถเขียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งก็คือทักษะในการใช้กล้ามเนื้อมัดใหญ่ กล้ามเนื้อมัดเล็กและกล้ามเนื้อตา
- Gross motor skills used for handwriting are postural control, good base of support in sitting, good pelvic & spinal alignment, neck control, shoulder integrity for arm & hand control.
ทักษะกล้ามเนื้อมัดใหญ่ที่ใช้ในการเขียน คือ เด็กควรมีการทรงท่าที่ดีในขณะนั่ง มีการเรียงตัวของข้อสะโพก กระดูกสันหลัง คอและไหล่ที่เหมาะสม
- Fine motor skills used for handwriting are finger dissociation and coordination.
ทักษะกล้ามเนื้อมัดเล็กที่ใช้ในการเขียน คือ ความสามารถในการแยกการเคลื่อนไหวของนิ้วมือแต่ละนิ้วและเคลื่อนไหวนิ้วมือทั้งหมดได้อย่างสัมพันธ์กัน
- Oculomotor skills used for handwriting are extraocular muscles control, visual perception and visual motor integration.
ทักษะทางสายตาที่ใช้ในการเขียน คือ การควบคุมกล้ามเนื้อที่ใช้ในการเคลื่อนไหวลูกตา การรับรู้ทางสายตาและความสัมพันธ์ระหว่างการมองเห็นและการเคลื่อนไหวร่างกายส่วนอื่นๆ
- Sugden and Chambers (1998) divided intervention methods into 2 broad categories 1) Process oriented and 2) Task oriented.
Sugden and Chambers (1998) แบ่งวิธีการรักษาอย่างคร่าวๆ ออกเป็น 2 วิธีคือ 1) การสนใจกระบวนการ และ 2) การสนใจกิจกรรม
- Process oriented approach is often used by therapists. It is to see what skills or underlying processes were not developed well enough for a successful performance.
นักบำบัดมักใช้การรักษาแบบสนใจกระบวนการ นั่นคือ การค้นหาต้นเหตุของปัญหา เช่น มีทักษะหรือการทำงานของระบบใดที่ส่งผลต่อการแสดงความสามารถของเด็ก
- Task oriented approach focus on the direct teaching and generalization of the skill.
การรักษาแบบสนใจที่ตัวกิจกรรม คือ การสอนทักษะสำหรับการทำกิจกรรมนั้นโดยตรง เช่น ให้เด็กเขียนซ้ำๆ และนำทักษะที่ได้ไปใช้
- The case study, Matt, has academic and athletic concerns. He's sensitive to criticism and has feelings of failure. He also has low muscle tone.
กรณีศึกษาคือแมท ผู้ปกครองกังวลทั้งเรื่องการเรียนและความสามารถในการเล่นกีฬา แมทค่อนข้างอ่อนไหวกับคำวิจารณ์และรู้สึกว่าตนเองล้มเหลว ด้านร่างกายพบว่าความตึงตัวของกล้ามเนื้อของเขาต่ำ
- Matt was diagnosed of Learning Disorder non-specified by a psychologist. He also has generalized anxiety, negative self-esteem and anhedonia (sadness).
นักจิตวิทยาวินิจฉัยว่าแมทมีภาวะ LD-NOS และมีความวิตกกังวลในหลายๆ ด้าน มีความมั่นใจในตนเองค่อนข้างน้อยและมีความเศร้าปนอยู่ด้วย
- An optometrist examined Matt and found problems with his binocular function, accommodation, eye-movements, visual-motor integration and fine motor processing speed.
นักทัศนมาตรศาสตร์ตรวจพบว่าแมทมีความยากลำบากในการใช้งานลูกตา 2 ข้างพร้อมๆ กัน, การปรับโฟกัสสายตา, การเคลื่อนไหวสายตาเพื่อมองจากจุดหนึ่งไปอีกจุดหนึ่ง, ความสัมพันธ์ระหว่างตากับมือ และ สหสัมพันธ์ของมือ
- An occupational therapist noticed that Matt has instability of the shoulder girdle and asymmetrical alignment of the spine. After an evaluation, Matt was found to have some gross & fine motor delays.
นักกิจกรรมบำบัดสังเกตเห็นว่าข้อไหล่ของแมทไม่ค่อยมั่นคงและมีการเรียงตัวของกระดูกสันหลังที่ไม่สมดุล หลังจากตรวจประเมินก็ทราบว่าแมทมีพัฒนาการด้านกล้ามเนื้อมัดใหญ่และเล็กบางอย่างที่ล่าช้า
- A physical therapist evaluate Matt's range of motion, strength and movement patterns. The results is low trunk muscle tone, muscle imbalances, poor single stance and fatigueness.
นักกายภาพบำบัดประเมินช่วงองศาการเคลื่อนไหวของข้อต่อ ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อและรูปแบบการเคลื่อนไหวของแมท ผลลัพธ์คือความตึงตัวของกล้ามเนื้อลำตัวต่ำ, การใช้งานกล้ามเนื้อสองข้างไม่สมดุลกันและมีอาการล้า
- The intervention was planned by OT and PT as home programs for Matt's parents to implement continuosly for 5 months. The programs were to improve his muscle strength & alignment through movement exercises, increase motor skills by chalkboard activities [e.g. tracing & drawing activities, which are lines & shapes instead of letters] and improve visual-motor integration skills [eye-foot coordination].
นักกิจกรรมบำบัดและนักกายภาพบำบัดวางแผนการรักษาร่วมกัน โดยเป็นโปรแกรมการรักษาที่ให้ผู้ปกครองและ้เด็กร่วมกันทำที่บ้านอย่างต่อเนื่องเป็นระยะเวลา 5 เดือน โปรแกรมประกอบด้วยการเพิ่มกำลังกล้ามเนื้อและส่งเสริมการเรียงตัวของข้อต่อที่ถูกต้อง, ฝึกฝนการควบคุมการเคลื่อนไหว (เช่น กิจกรรมการลากเส้น/วาดภาพบนกระดานดำ โดยใช้รูปทรงต่างๆ ไม่ใช่ตัวอักษร) และเพิ่มทักษะสหสัมพันธ์ของตาและอวัยวะส่วนอื่นๆ เช่น ความสัมพันธ์ของตาและเท้า (การวาดรูปทรงด้วยเท้าเป็นต้น)
- Matt's progression was recorded in a proper format and his sessions were videotaped.
การบันทึกความก้าวหน้าทางการรักษาของแมทนั้นทำโดยละเอียด การเข้าพบนักบำบัดแต่ละครั้งในช่วงระยะเวลา 5 เดือนก็ถูกบันทึกภาพเคลื่อนไหว
This case study was a successful collaboration... I'll type more later of why it is. Gotta go to work now! :)
