ดาวส่งแวววับตอบขอบฟ้ากว้าง หมดหยาดฝนยังไม่หมดหยดน้ำค้าง...
คืนฝนเปาะแปะ
ดึกเอ๋ยดึกแล้ว
ดาวไรัแวววาววับประดับฟ้า
มีแต่หยดหยาดฝนหลั่งหล่นมา
ตรงชายคาเรือนรังดังเปาะแปะ
คิดถึงเจ้าเคยนอนหนุนตักนี้
ไม่เคยมีเหลือบริ้นบินเกาะแกะ
ฝุงยุงร้ายอย่าหมายมาข้องแวะ
มือตบแผละพัดวีให้หนีไกล
เจ้าจากไปอยู่ไหน ณ คืนนี้
เป็นคืนที่ฝนฟ้ามาร่ำไห้
ดาวเคยเด่นก็กลับดับแสงไป
หริ่งเรไรเศร้าโศกโบกสำเนียง
จึงนั่งเหม่อมองฟ้าคืนมืดมิด
หมดแรงจิตแรงใจไร้สุ้มเสียง
ฝูงยุงริ้นรุมเร้าเคล้าคลอเคียง
ปล่อยเป็นเพียงเพื่อนใจในเรือนร้าง
ดึกเอ๋ยดึก...มากแล้ว
ดาวส่งแวววับตอบขอบฟ้ากว้าง
หมดหยาดฝนยังไม่หมดหยดน้ำค้าง
รอฟ้าสางน้ำค้างยังดังเปาะแปะ...เปาะแปะ...
....
กลางดึกคืนหนึ่งวันฝนพรมฟ้า
25 ก.ค.55
ดึกเอยดึกแล้ว
น้องเอยน้องแก้ว...........หลับแล้วหรือยัง.......
http://www.youtube.com/watch?v=k79witZ_pD8
แวะมาอ่านบทกวีค่ะ
และมาขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมในบันทึกค่ะ
เห็นภาพเลยค่ะ
บ่อยครั้งที่ต้องอยู่คนเดียว
เศร้าบอกไม่ถูกเลยทีเดียวค่ะ
โสภณ เปียสนิท ดึกเอยดึกแล้ว
น้องเอยน้องแก้ว...........หลับแล้วหรือยัง....... •ขอบคุณครับ
ครูอ้อย แซ่เฮ
ขอบคุณสหรับดอกไม้ครับ
ขอบคุณดอกไม้ทั้งสองท่านครับ
อักขณิช
ขอบคุณครับ สำหรับกำลังใจในคืนฝนเปาะแปะ
เมื่อคืนก็มีฝนเปาะแปะเหมือนกันค่ะ
มาอ่านกลอนซ้อนคำทำเปาะแปะ เขาเก่งแฮะใช้คำมาทำเสียง
ร่วงเปาะหล่นแปะแน่ะใกล้เคียง มามองเมียงชอบจังดังเปาะแปะ
"มาฟังกลอน วอนว่า สระแอะ
เสียงเปาะแปะ คือฝน หล่นหลังคา
เกาะแกะมาข้องแวะ รี้นยุง หายาทา
รอเวลาฟ้าสาง น้ำค้าง ยังดัเปาะแปะ"
เพราะจังเลยค่ะ :)