ชีวิตคนเราเหมือนด้ายในกระสวยทอผ้า การดำเนินชีวิตไปก็คล้ายกับการทอผ้า...
ลายฟ้า---
กายาวาจาจิต พิทักษ์ป้อง
ถักทอสานชีวิตเพื่อสนอง
คงสมปองตามมุ่งไว้ดั่งใจ
ชีวิตกาลผ่านพ้นคนึงคิด
ซ่านจิตสนิททรวงคลายสงสัย
... ซัดกระสวยสานชีวิตทักทอไป
คงมิไกลผืนผ้าเสร็จเป็นลวดลาย
ชีวิตคนเปรียบดุจกับเส้นด้าย
ยาวสุดสายไหมแลฝ้ายพุ่งเป็นสาย
อุปสรรคนานับกระทบกาย
ดุจเส้นด้ายขาดวิ่นยามทักทอ
เส้นชีวิตกระทบปรับตัวใหม่
ดุจเส้นไหมงามวับช่วยเติมต่อ
จงอย่าหลงให้เหมือนหนึ่งกับคนทอ
รู้ค่าก่อให้แจ้งผ้าผืนงาม
ทักทอไปสานจิตก่อประโยชน์
รุ่งโรจน์โชติทวีน่าเกรงขาม
แต่กลับกันยามดับลับเขตคาม
คงลือนามเพียงไว้คุณความดี
กระสวยทอกรอด้ายม้วนสุดท้าย
พุ่งสุดสายกระสวยซัดถนัดถนี่
สานชีวีก่อเกิดได้ทันที
ตราบจนชั่วชีวีสืบต่อไป
ชีวิตเราชีวิตท่านนั้นสั้นนัก
ควรรู้จักทักทองามไสว
มอบความรัก เมตตา ให้ด้วยใจ
ย่อมสดใสกระจ่างแล้วในตัวตน
หวังประสงค์ผองมิตรเกษมสุข
ปราศจากทุกข์คลายหม่นไร้สับสน
ขอเพื่อนข้าแลมิตรทุกผู้คน
จงสุขสมดั่งจิตจินตนา####
ลายฟ้า*** ร้อยกรอง
ที่ระลึกกระสวยทอและเส้นด้ายม้วนสุดท้าย
๒๕ กรกฎ ๒๕๕๕
