บันทึกนี้เป็นบันทึกต่อจากคำถามในบันทึก

"ทำไมจึงพูดโกหก" ... (โลกนี้ไม่เศร้า เมื่อเราเข้าใจตัวเอง : Reji Harada)


Reji Harada ตอบคำถามที่ว่า ทำไมจึงพูดโกหก ไว้ที่หน้า ๘๖ - ๘๗
ในบทที่ว่า  "คนที่เผลอโกหกเป็นประจำ"
ไว้ในหนังสือ Jibun wo migaku tame n shini-gaku
หรือ "โลกนี้ไม่เศร้า เมื่อเราเข้าใจตัวเอง"
ที่แปลโดย มุทิตา พานิช และ มัทนา จาตุรแสงไพโรจน์ ดังนี้

 

 

คนที่เผลอโกหกเป็นประจำ

- ต้องพยายามเอาชนะปมด้อย -

 

คุณไม่ชอบตัวเองที่เผลอโกหกอยู่เสมอใช่หรือเปล่า
พวกเราเติบโตขึ้นมากับคำสอนที่ว่า "ห้ามโกหก"
แต่การโกหกก็ไม่ใช่จะผิดไปเสียทั้งหมด

 

การที่เราพูดความจริงกับหัวหน้าที่บริษัทว่า
"นั่นผมปลอมนี่ครับ" จะเรียกว่า เป็นเรื่องดีก็ไม่ได้

 

การโกหกอาจทำให้คนอื่นรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้น หรือ กระตุ้นใ้ห้เขาพัฒนาขึ้นได้
การโกหกที่มาจากความอวดดี หรือ การให้เหตุผลเข้าข้างตัวเอง
เช่น มาจากความคิดที่ว่า "อยากให้ตัวเองดูดี" "อยากป้องกันตัวเอง"
จิตใจเช่นนั้นจะนำไปสู่การเติบโต ซึ่งไม่ใช่เรื่องเลวร้าย
ปัญหาอยู่ที่วิธีการใช้ต่างหาก

 

เหตุผลหนึ่งของการโกหกคือ "ความอวดดี"
เบื้องหลังความอวดดีที่ว่านี้แท้จริงแล้ว คือ "ปมด้อย"
ตัวอย่างเช่น เรากำลังแพ้คนอื่นอยู่ เราจึงโกหก
เนื่องจากไม่อยากยอมรับที่ตนเองดูแย่

 

หากเราสั่งสมความพยายามก็จะทำให้มีความมั่นใจในตนเอง
ปมด้อยก็จะค่อย ๆ หายไป ความจำเป็นในการโกหกก็จะน้อยลงเรื่อย ๆ

 

แต่ในบางครั้งอาจต้องโกหกเพื่อให้ดูดีในเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ
กรณีนี้ควรพยายามทำให้เรื่องนั้นเป็นจริงขึ้นมาให้ได้

 

สำหรับคนที่โกหกเพื่อปกป้องตัวเอง คนที่มีแนวโน้มเข้าข้างตัวเองอย่างรุนแรง
จะไม่ยอมรับผิดในการกระทำของตน แต่จะเอาแต่โทษคนอื่น
นั่นเป็นเพียงการหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับความเป็นจริงอันยากลำบากเท่านั้น

 

จงยอมรับความผิดพลาดอย่างกล้าหาญ
ทบทวนว่าอะไรคือสาเหตุ แล้วพยายามปรับปรุงให้ดีขึ้น

 

เราไม่ควรปกปิดปมด้อยหรือปกป้องจุดยืนของตนเองด้วยการโกหก
แต่ควรพยายามประพฤติตนไม่ให้โกหกและเป็นตัวของตัวเองให้ได้

 

............................................................................................................

 

ผมพบปัญหาการโกหกเพื่อปกป้องตนเอง และมีความรุนแรงในระดับหนึ่ง
ที่จะไม่ยอมว่าตนเองโกหกและไม่พูดความจริง พร้อมกันนั้น
เขาเลือกที่โยนความผิดนั้นไปให้ผู้อื่นที่เป็นผู้รับผิดชอบในการทำงาน

ผมรู้ว่าเขาน่าสงสาร แต่ตราบใดที่ยังแ้ก้ไขพฤติกรรมของตนเองไม่ได้
เขาจะเป็นเช่นนี้ต่อไปจนวันตาย เรียกว่า ทุกข์และเขลาเช่นนี้ไปจนวันตาย

 

ทุกอย่างคงต้องรอให้มีจังหวะ เวลา และสถานการณ์ที่เหมาะสมเกิดขึ้น
จึงลงมือปฏิบัติการ หุ หุ

 

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...

 

............................................................................................................

ขอบคุณหนังสือดี ๆ ...

ฮะระดะ, เรจิ.  โลกนี้ไม่เศร้า เมื่อเราเข้าใจตัวเอง Pawpaw Poroduction. แปลโดย มุทิตา พานิช และ มัทนา จาตุรแสงไพโรจน์. กรุงเทพฯ : อมรินทร์ How-To อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง, ๒๕๕๕.