โตนี่ - ฟาง. GotoKnow.

*ถ้าประภาคารที่บ้านเราสวยและใหญ่เช่นนี้ผมว่า.ประชาชน อาจจะแวะมาเยี่ยมชมและถ่ายรูปกันแน่นทุกวัน กองทัพเรือไทยน่าจะเจียดงบประมาณมาลองสร้างดูบ้างน๊ะ ! ยังไงๆต้องดีกว่าเรือดำน้ำมือสองจากเยอรมัน..เกรงว่ามันจะดำแล้วไม่โผล่ครับ..มิฉนั้นฮิตเลอร์คงไม่โละมาขายให้ถูกถูกเป็นแน่ !

 

 

 

 

ครูอำพร พี่ลัดดา+แฟน วินัย โตนี่ฟาง. - ที่เซ๊นท์พาโลม่า ปี ๒๕๒๘

แหม ! ทหารนย.อย่างพวกเรา..ไม่มีปัญหาเรื่องที่นอนแต่อย่างใด ? ขนาดครูอำพรเป็นนายทหารสัญญาบัตรแล้วท่านยังไม่เคยบ่นสักคำแล้ว..ผมกับวินัยจะบ่นไปทำไม ? เปลืองน้ำลายเปล่าๆ. คิดดูเถอะครับตั้งแต่นั้นมาเราไม่เคยพบกับครูอำพรอีกเลย ตั้งแต่ช่วงปี ๒๕๒๘ โน่นแน่ะ ! ผมย้ายจากสง ขลามาทำงานที่หน่วยเดียว กับวินัย ว. ส่วนครูอำพรก็ย้ายไปหาตำแหน่งใหม่ที่ใหญ่ขึ้น.จนผมลาออกจากราชการเพื่อไปทำงานบริษัทฯ ชีวิตกลับรุ่งกว่าช่วงรับราชการครับ เพราะทำงานไม่กี่ปีผมสามารถซื้อบ้านและรถ..ด้วยความสามารถของตัวเอง.รถปิ๊คอัพซื้อตอนที่ออกจากบริษัทฯแรกด้วยเงินชดเชย..แม้จะเป็นรถมือสองพี่แกก็ซื่อสัตย์ครับ ย่างปีที่ ๘ แล้วเครื่องยนต์ยังแจ๋วครับ..เปลี่ยนยางบ้าง อะไหล่ที่เสื่อมสภาพไปบ้าง ฯ นี่ถ้ายังดื้อเกาะสมอกินอยู่ล่ะก็ไม่อยากคิดว่า..พอเกษียณอายุอาจจะต้องไปหาเช่าบ้านใครอยู่ก็เป็นได้..

ไปดูการขนย้ายท่อที่ท่าเรือสัตหีบ.  - ภาพโดยผู้เขียน ปี ๒๕๕๑

ผมโทรหาครูอำพรในวันรุ่งขึ้น..ตอนที่เราไปร้องเพลงคาราโอเกะกันที่บ้านรองสมบัติ  ม. - มามีเกตุครับ. ไม่ใช่เมทะนี.  เพราะได้เบอร์โทรมาจากเพื่อนรุ่นเดียวกับครูที่มาร่วมร้องเพลงด้วยนั่นเอง. ครูอำพรนึกอยู่หลายนาทีกว่าจะจำลูกศิษย์ที่ดีเช่นผมได้..เราคุยกันนานพอสมควรแถมครูยังชวนผมให้ไปเที่ยวที่เพชรบูรณ์ด้วย.หลายคืนต่อมาผมไปร้องเพลงกันที่บ้านผู้การเสรี  อ. อีกครั้ง และอยากโทรมาบอกแฟนว่าใกล้จะกลับแล้ว..ด้วยความที่สายตาดีไม่เท่าที่ควร..จึงกดผิดสิครับ ! แถมดันไปกดเอาเบอร์ของครูอำพรเข้า..ครูอาจจะคิดว่าลูกศิษย์ที่เคยดีทำไมจึงยิงไปหาครู.ไม่ยอมลงทุนว่างั้นเถอะน๊ะ! แกโทรกลับมาด้วยความรวดเร็วแต่ผมบอกไปว่ากดผิดจริงๆ  ครูไม่โกรธที่ผมกดผิดหรอกครับ.. แต่อาจจะโกรธที่ทำให้ครูต้องเสียค่าโทร ไปหลายบาทก็เป็นได้เพราะ..

 

วินัย  ครูอำพร  โตนี่ฟาง แฟน + พี่ลัดดา. - มุมหนึ่งในเมืองแซนดิเอโก. ปี ๒๕๒๘

เพื่อนๆในวงพอรู้ว่าเป็นครูอำพรโทรมาก็ขอพูดสายด้วย.คนละหลายนาที.   ผมว่าครูน่าจะดีใจที่มีโอกาสได้คุยกับลูกศิษย์อีกหลายๆคน..แม้จะมิได้ตั้งใจก็ตาม. แม้ว่าวันครูจะผ่านไปครั้งแล้วครั้งเล่า  ผมกับเพื่อนๆไม่เคยพบกับครูอำพรอีกเลย. ผมมีภาพเก่าๆที่ถ่ายไว้ในครั้งกระโน้น ! ที่อยากส่งไปให้ครูได้ดูบ้าง  น่าเสียดายที่ครูบอกว่าไม่มีคอมฯใช้..ดีใจสิครับที่ครูโทรมาและแจ้งว่า..จะมาทำธุระที่สัตหีบ    ผมทำกิจวัตรประจำวันเสร็จแล้วและโทรเชคตลอดว่าครูมาถึงไหนแล้ว ? ประมาณบ่ายโมงเศษๆครูกำลังจะออกจากร้านอาหารริมทางผมจึงแจ้งที่อยู่ให้ทราบ ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมาครูนำรถมาจอดหน้าบ้าน. ผมและแฟนมารอรับและทราบว่า..ครูขับรถมาคนเดียวและขับมาเรื่อยๆ.พอลงมาจากรถผมพบว่า..คล้ายๆจะมีคนนั่งในรถอีกคนพอสอบถาม..ครูอำพรหัวเราะเบาเบาและบอกว่าไม่ใช่..

 

โตนี่ - ฟาง กับครูอำพร.มุมหนึ่งของแซนดิเอโก. - ด้านหลังคือประเทศเม็กซิโก.

เจ้าแม๊ททิวเป็นสุนัขพันธ์ไทย ไปไหนมันต้องไปด้วยเพราะมันติดผม..ครูบอกเช่นนั้น เราจึงเชิญทั้งครูและสุนัขของครูเข้ามาในบ้าน. - Love me love my dog. ผมคิดเอาเองและครูก็มิได้พูดอะไร ?เรื่องของเจ้าแม๊ททิว. พอพบกันแล้วครูอำพรเล่าให้ผมฟังว่า..ไปซื้อที่และบ้านใหม่ อยู่ที่เพชรบูรณ์.พร้อมทั้งออกปากชวนให้ผมและเพื่อนๆไปเที่ยวกัน..ส่วนบ้านครูที่นนทบุรีนั้นน้ำท่วมสูงเกือบถึงคอ.ปีก่อน.ครูบอกว่าปีนี้ยังร้อน - หนาวๆอยู่ไม่รู้ว่าจะท่วมอีกหรือไม่ ? ผมเคยเลี้ยงหมามาก่อนจึงเข้าใจดี  และพบว่าเขาติดเจ้านายจริงๆ แต่ไม่ดื้อ. ครูนั่งที่เก้าอี้มันก็หมอบอยู่แถวๆเท้านั่นเอง.เราถามสารทุกข์กันเกือบสองชั่วโมง. ผมถือโอกาสนำรูปเก่าๆที่โหลดลงในคอมฯนานแล้วเปิดให้ครูชมด้วย  ครูอำพรเกรงว่าจะน้อยหน้าลูกศิษย์จึงไปนำอัลบั้มเก่าจากในรถ  มีรูปสมัยที่ไปถ่ายไว้ที่สหรัฐฯมาให้ผมดูบ้าง..

 

บ้านผมเองครับครู : ผ่อนหมดหลายปีแล้วครับ. - บ้านจากน้ำพักน้ำแรงของผมครับ.

พอเห็นภาพแล้วคิดถึงอดีต..  คิดถึงครูครับ. แม้จะเป็นเพียงลูกศิษย์  แต่ผมอยากบอกว่าดีใจและภูมิใจที่มีครูที่ดีเช่นครูอำพร..เวลาแห่งความสุขและความทรงจำดีดีช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว..เกือบสามโมงเย็นแล้วครูต้องไปทำธุระต่อ..เพราะผู้การเสรี อ. ได้โทรมานัดไว้ตอนที่ผมกับครูคุยกัน. เราจึงจากกันด้วยดีระหว่างครูและลูกศิษย์..ผมอยากถามท่านที่อ่านเรื่องนี้บ้างว่า ท่านเคยมีครูทีดีอยู่ในดวงใจกับเขาเช่นผมบ้างไหม ? ถ้าครูยังมีชีวิตอยู่..กรุณาหาโอกาสไปกราบท่านบ้าง..ไม่จำเป็นต้องรอให้ถึงวันครูหรอกครับ..เพราะถ้าต้องรอให้วันครูมาถึงจริงๆ  ครูอาจจะจากท่านไปก่อนแล้วก็เป็นได้  ท่านคงต้องผิดหวังสิครับ ! เพราะตั้งใจมากราบครูทั้งที..ยังไม่สายครับ..ผมขอระลึกถึงคุณครูทุกท่านที่เคยทำหน้าที่สอนลูกศิษย์มา..แม้จะมีบางคนแตกแถวไปบ้าง.อย่างไรก็ตามผมว่าถ้าเขามีโอกาสได้พบเราอีก..นักเรียนหรือลูกศิษย์เหล่านั้นก็คงยังเรียกเราว่า “ ครู ”

 

ครูอำพร  พี่ลัดดา+แฟน โตนี่ - ฟาง. ภาพโดยวินัย ว.  - ที่ซีเวิร์ล ปี ๒๕๒๘

ถ้าใครเคยฟังคุณโย่ง  เชิญยิ้มพูดล่ะก็..ให้ระวังไว้อย่าได้ลำพองไปว่า..ฉันคือครู..ตาโย่งเชิญยิ้มพูดว่า..นี่ถ้าเราไปพบครูของเราเข้า..เราจะกลายเป็นลูกศิษย์ไปทันที..ครูท่านที่เข้าใจแล้ว..ควรทำตัวให้เป็นครูที่ดีก็แล้วกัน. 

ส่วนเรื่องการใช้ไม้เรียวนั้นแม้จะทำให้ลูกศิษย์เป็นคนดีได้ก็ตาม..แต่ท่านต้องระลึกไว้เสมอว่ากาลเวลาผ่านไปนานและไม่สามารถย้อนได้อีกแล้ว  นักเรียนรุ่นใหม่จึงไม่ยอมรับไม้เรียวต่างๆ  ที่บรรดาครูที่ดีอยากมอบให้นักเรียนเช่นในอดีตที่ผ่านมา.ครูท่านใดยังมีอยู่ก็เอาเก็บไว้ข้างฝาเถอะครับ.ผมอยากให้เขียนคำว่า “ไม้เรียวจ๋า..ลาก่อนน๊ะเพราะหมดยุคของเธอแล้ว” ไว้เป็นที่ระลึกด้วย. ยุคนี้ถ้าจะใช้ก็อาจจะมีบางคนยอมรับบ้าง..ถ้าครูท่านใดใช้ไม้พยุงมาทำเป็นไม้เรียว..ไม่รู้ว่าผม เพื่อนๆและครูอำพรจะโคจรมาพบกันอีกหรือไม่ ?  วันนี้ผมได้ระลึกถึงครู ได้พบ และพูดคุยอย่างเป็นกันเอง..

ที่แซนดิเอโกก็มีปลาร้าขาย. - คนลาวชอบมาใช้บริการกันมาก.

ก่อนจบเรื่องระหว่างครูกับลูกศิษย์  ผมอยากบอกว่าคงไม่มีความสุขใดที่จะมีค่าเท่ากับการได้คุยกัน..ระหว่างลูกศิษย์อย่างผมและครูอำพร.ฝากความระลึกถึงมายังครูทุกท่าน   ทุกสาขา ทุกวงการที่ยังมีชีวิตอยู่.ทั้งอดีตและปัจจุบัน.. ยังไม่สายจริงๆถ้าพรุ่งนี้จะชวนกันไปเยี่ยมครูของเราสักครั้ง..อย่าทิ้งให้ครูต้องเหงาอยู่ที่บ้านตามลำพังหลังเกษียณเลยน๊ะ..

จากลูกศิษย์ของครู..

สวัสดีครับ.

โตนี่ - ฟาง.

๑๘ ก.ค. ๒๕๕๕