อย่ากังวลกับวันวานที่ผ่านลับ มิอาจกลับมาใหม่ให้เปลี่ยนผัน สุขและทุกข์ที่มอดม้วยไปด้วยกัน เหมือนภาพฝันพร่ามัวสลัวลา

 

 

 

 

 

 

 

ล่องลำธาร กาลเวลา มาพักใหญ่

วันเดือนปี ผ่านไป ไม่กลับหลัง

อนัตตา แห่งชีวิต อนิจจัง

ไม่เที่ยงแท้ เหมือนดั่ง มุ่งหวังวาง

 

 

 

ผ่านเรื่องราว แปลกเปลี่ยน ร่วมเรียนรู้

มีทุกคน เป็นครู อยู่รอบข้าง

หลากชีวิต มากมาย ตามรายทาง

คือแบบอย่าง ให้ได้เห็น ความเป็นจริง

 

 

 

ถึงจมอยู่ กับวิกฤต ความผิดพลาด

ก็ไม่อาจ ปรับแก้ แม้เพียงสิ่ง

อดีตกาล ผ่านพราก ยากพึ่งพิง

กำหนดใจ ให้นิ่ง ในปัจจุบัน

 

 

 

อย่ากังวล กับวันวาน ที่ผ่านลับ

มิอาจกลับ มาใหม่ ให้เปลี่ยนผัน

สุขและทุกข์ ที่มอดม้วย ไปด้วยกัน

เหมือนภาพฝัน พร่ามัว สลัวลา

 

 

 

ที่ผ่านไป ไม่สำคัญ เท่าวันนี้

สร้างสรรค์ทุก นาที อย่างมีค่า

เจียรไน ครรลอง ของชีวา

ให้ดีกว่า วันวาน ที่ผ่านไป

 

 

 

อบรมใจ ให้สำนึก ระลึกรู้

ว่าเราอยู่ กับความจริง กับสิ่งไหน

อยู่เพื่อรัก เพื่อสู้ อยู่เพื่อใคร

อยู่เพื่อทำ วันใหม่ ให้งดงาม

 

 

 

 

 

 

 

 

สันติสุข  สันติศาสนสุข  ΔΔ

๑๕ กรกฎาคม ๒๕๕๕ / ขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต