เมื่อคนเราเกิดมาได้ใช้ชีวิตในวันหนึ่งวันคงจะไม่มีใครที่ไม่เคยทำบาปบางครั้งเราอาจจะเคยได้ยินคนพูดกันว่า คนเราเกิดมาใช้หนี้บาปถ้าเกิดมาแล้วมีทุกข์ และจะชอบพูดอีกว่าคนเราเกิดมาใช้บุญเก่าที่เคยทำมาเมื่อตอน 2 ปีก่อนดิฉันไดนทางไปที่บ้านของน้าดิฉันซึ่งเจอน้องชายกำลังจะเอาปลาไปปล่อยแต่ปลาที่ปล่อยนั้นเป็นปลาหางนกยูงค่ะตัวมันเล็กมาก น้องเขาจะปล่อยลงในสระน้ำค่ะคงคิดกันนะค่ะว่าคงไม่เหลือ ดิฉันจึงขอมาเลี้ยงต่อค่ะก็นำมาเลี้ยงดูแลอย่างดีให้อาหารเต็มอิ่มทุกวันเลยค่ะ แต่ลองมาคิดอีกมุมหนึ่งอาจบอกได้ว่าการกักขังชีวิตของสิ่งมีชีวิตมันเป็นบาปแล้วถ้าวันนั้นดิฉันไม่นำมาเลี้ยงก็คงโดนปลาตัวใหญ่กินไปแล้ว แม้ว่าจะเป็นการกักขังดิฉันก็ยังคิดว่ามันเป็นบุญที่ดิฉันได้ทำแล้วมีความสุข จะมีใครบ้างไหมที่ไม่เข้าข้างตัวเองอย่างน้อยดิฉันนี่แหละที่เข้าข้างตัวเอง
ดิฉันว่าคนเราถ้าคิดจะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งแล้วก็ควรทำให้เต็มที่กับชีวิตีที่เราได้มาแต่ต้องเลือกทำสิ่งที่ตัวเองและคนอื่นไม่เดือดร้อนจึงจะถือว่าคุ้มกับการเกิดเป็นมนุษย์
ทุกอย่าง... หากเราใช้อย่างเดียว... ไม่หาเพิ่ม ... ก็จะหมดไป แต่หากเราหาเพิ่ม ทำเพิ่ม .... ก็จะมีเพิ่มขึ้น ทั้งบาปและบุญค่ะ ทำบาปให้น้อยที่สุด หรือไม่ทำเลย ทำบุญให้มากที่สุด หรือเท่าที่จะทำได้ ทำแล้วมีความสุข อิ่มใจ นั่นคือบุญค่ะ ไม่ต้องรอชาติหน้าค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
ขอบคุณที่ให้กำลังใจค่ะ คุณBright Lily