บันทึกการทำกิจกรรมพัฒนาองค์กร ทันตบุคลากรพัทลุง

บันทึกการพัฒนาองค์กรทีมทันตสาธารณสุขพัทลุง

ห่างหายจากเรื่องการบันทึกมานานแต่ต้องกลับมากเขียนเพราะคุณลุงบังหีม ปราชชาวบ้าน ผู้ปลุกพลังการบันทึกอีกครั้ง หลังจากที่ผมไปทำ facebook มานานต้องขอบคุณคณลุงที่ ช่วยให้เราได้สำนึกรักว่าการบันทึกสำคัญจริงๆๆ ผมชอบที่จะทิ้งแล้วลืมอารมรณ์ ณ บัด Now จำได้ต้องรีบเขียน ก่อน.....เป็นกัลยาณมิตรที่เคยเจอใน Blog แต่ไม่เคยพบกันจนวันนี้

โจทย์ที่ยากสำหรับทีมงานของเราเพราะเจ้าภาพไม่ชัด และอาจจะไม่เคยเห็นแนวของทีมงานเรา โจทย์สำหรับการทำงานเริ่มจากที่ทีมเดินทางจากพัทลุงเราเริ่มแบบงงตามสไตล์ มาด้วยห้องประชุม จัดแบบห้องเรียน ผิดหลักการทะลายกำแพง เราก็ช่วยทีมงานโรงแรมจัดเป็นครึ่งวงกลม เพื่อทะลายกำแพงระหว่างกระบวนกรกับผู้เข้าร่วม

กิจกรรมแรกเป็นการ Check in ตระกร้าสามใบ 3 คำถาม

1.ความคาดหวัง

2. ความภูมิใจในชีวิต

3. ลักษณะของตนเอง

หลังจากนั้นก็เป็นการผ่อนพักตระหนักรู้ เทคนิคการหดเกร็งกล้ามเนื้อ ใช้ได้ผู้เข้าร่วมตกใจเสียง ตื่นกันหมดเลย

หลังจากนั้นก็ใช้กิจกรรมกระจกเล่าเรื่องความภูมิใจในชีวิตเรื่องเล่าที่ทุกคนดึงน้ำตาได้พอสมควรแต่ที่สำคัญต้องฟังอย่างห้อยแขวน ความคิดต้องเอง กิจกรรมเก็บของความไว้วางใจให้ปิดตาเก็บของให้พูดกับสัมผัสกาย เพื่อสนุกสนาน เทคนิคการนำเกมส์ คือต้องสังเกตอาการและนำอาการมาเล่าให้ฟัง ใช้ได้ผล ตลก กระบวนกรต้องพลิ้ว ไว และสังเกตอาการตลอด และใช้การฉุดอารมณ์ ผู้เข้าร่วม ตลอดเวลาครับ

หลังจากนั้นแล้วก็ใช้กระบวนการเกมส์ ง่ายเทคนิคการเรียกความพร้อมเช่นการปรบมือ แล้วต่อด้วย ผู้นำสี่ทิศ เทคนิคที่จะเรียกรู้เพื่อนร่วมงานอย่างง่ายๆ จากการสังเกตอาการของสัตว์

1.หมี ย้ำคิดย้ำทำ ฐานคิด

2.กระทิง นักปฎิบัติ เน้นผลงานมากกว่าความสัมพันธ์ ฐานกาย

3.อินทรีย์ นักวางแผน คิดนอกกรอบ ชอบการเปลี่ยนแปลง

4.หนู - ฐานใจ ขี้อาย คิดเห็นห่วงความสัมพันธ์ ประนีประนอม

ทีมนี้หนูเยอะมาก ขี้อาย ประนีประนอมกันทั้งนั้น หลังจากนั้น มีกระทิงประปลาย และอินทรีย์ น้อยหมีพอได้ สิ่งที่สำคัญเรารู้แล้วว่าเป็นอะไรรู้ข้อดีด้อยต้องปรับและเข้าใจครับ

ค่อยมาเขียนเพิ่มนะครับ ที่ผมทึ่งคือหลายคนที่เรามองแล้วไม่เป็นอย่างที่เห็นมีของกันทุกคน

หลังจากการทำลายกำแพงอย่างรวดเร็วประเมินแล้วอารมร์ตามพอได้ การกังวลเวลาทำให้คนไม่สามารถ Hold กลุ่มได้ดี จริงๆแล้วผมก็แอบมองเวลาครับ แตเคร็ดลับคือถ้าเราติดกับดักเวลา พยายามยัดทุกอย่างจะไม่ได้อะไรเลย กระบวนกรเอง ต้องประเมินครับว่าอารมร์ผู้ร่วมประมาณไหน บ้างครั้งผมเองก็จำเป็นต้องตัดบางอย่าง เพื่อแลกบางอย่างดีกว่าไม่ได้อะไรเลย แต่ที่สำคัญคือเรื่องความสัมพันธ์ของคน ถ้าคนได้ ความรู้ทุกอย่างจะมาในมือเราเอง ด้วยการเปิดใจ

หลังจากที่มองอารมร์ใน 4 ทิศทุกคนก็เริ่มมีไอเดีย เริ่มเข้าใจตนเอง พอได้คุยกับคนที่เหมือนๆ กันก็พอเห็นวิธีคิดในกลุ่มของคนที่เรียกว่า จริตเดียวกัน แต่ลักษณะของแต่ละคนมีหลายบุคลิก แล้วแต่สถานการณ์ เราต้องเรียนรู้เพื่อนของเรา จะได้ทำงานอย่างมีความสุข คือเราทะเลาะกับคนที่ทำงาน หรือเคืองกัน บ้างครั้งเจ้าตัวที่เราโกรธยังไม่รู้ แต่คนที่ทุกข์แน่ๆ คือเรา ตัวกู ของกู ผมจึงพยายามให้เข้าใจลักษณะของคนแบบง่ายๆๆ ไม่ต้องลึกมากรู้เยอะไปจำไม่ได้ หลักการจำลองคิดถึงสัตว์ตัวนั้นแล้ว ก็จะเข้าใจ

การทดสอบทิศเราก็ใช้สถานการณ์ใมห้ทีมลองแก้ดู ว่าทำอย่างไร มุมมองของทิศอื่นๆ เป็นอย่างไรบ้าง จะได้เห็นวิธีคิดของเพื่อน แต่เนื่องจากเวลาของเราล้ำไปแล้วเยอะ ก็เลยให้ทำ Facebook วาดหน้าตนเอง แล้วให้เพื่อเขียนข้อความส่งถึงกัน หลายคนงง ไม่ได้รับการตอบรับเท่าไหร่ ป้างง ไม่รู้เขียนไร เพราะอาจจะยังไม่สนิท กัน แต่ใครอ่านของตัวเองที่เราเขียนให้จะเปิดมุมมองที่เราสังเกตเห็น

หลักจากนั้นเป็นกิจกรรมฐานรับน้อง ทั้งหมดใครไม่เคยทำ ก็จะคิดว่าปัญญาอ่อน ชัวร์ล้านเปอร์เซ็นต์ ผมเองตอนแรกก็ไม่ชอบ แต่กิจกรรมทั้งหมดคือการเชื่อมฐานกาย-- งง ในหลักของสติปัฎฐาน 4 ฐานแรกคือฐานกาย ที่เห็นชัดที่สุดเหมือนราวจับให้เราเดินไป ถ้าคนสามัคคีเชื่อมการยได้แล้ว ฐานต่อมาเกิดเวทนา จิต และเห็นธรรม คือธรรมชาติของคน ของงานเอง นั้นใด กระบวนการที่ flow ไปก็ฉันท์ นั้น

อิอิ ดูมีสาระ หลายคนบอกพยายามทำเรื่องไร้สาระให้มีสาระ คำตอบคือใช่ เพราะถ้าเราเรียนรู้อารมณ์จากเรื่องไร้สาระนี้แหละเวลาทำเรื่องมีสาระจะได้ เหมือนเราได้ฝึกมาแล้ว เหมือนเวลาเราเริ่มเรียน ป.1 นั้นแหละครับ

เกมส์กิจกรรมง่ายมากตามเวลา อากาศร้อน แต่งหน้าน้องสนุกตามใจพี่

1. ปิดตา สื่อสารในทีมเก็บหอย เก็บคะแนน

2. วิ่งเปรี้ยวชุบเปอร์แมน กางเกงในเล็กมาก

3. ลูกโป่งน้ำมหาสนุก ชื่นใจ