GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

นิทานเรื่อง “ทาส”

วันนี้ขออนุญาตนำนิทานเรื่องหนึ่ง ที่เคยได้รับฟังและการพร่ำสอนจากอาจารย์ของผมเมื่อครั้งอดีต มาถ่ายทอดให้กับทุก ๆ ท่าน

ถ้าเกิดมีท่านใดเคยลงแล้วก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยครับ


ณ ที่ตลาดค้าทาสแห่งหนึ่ง มีการค้าขายทาสที่เป็นมนุษย์กันอย่างมากมายเป็นปกติ 

คนที่มาซื้อทาสพอซื้อทาสเสร็จเขาก็จะพาทาสไป

ทาสโดยปกติพอซื้อเสร็จแล้วเขาก็ไม่อยากไป เพราะรู้ว่าไปแล้วต้องทำงานหนัก ต้องลำบาก 

แต่นั่นก็เป็นสิทธิของนายทาส เมื่อซื้อแล้วก็เขาก็จะนำทาสผู้นั้นไปใช้งานอะไรก็ได้ ซื้อแล้วก็ฉุดกระชากลากถูก็พากันไปเรื่อย ๆ

เหตุการณ์ผ่านไป

ทาสคนแล้วคนเล่า ก็ถูกซื้อก็ถูกซื้อไปจนใกล้จะหมด


จนกระทั่งมีทาสคนสุดท้ายเหลืออยู่  ซึ่งตอนนั้นตัวเขารู้แล้วว่ามีคนมาซื้อตัวเขาแล้ว แต่ยังไม่มีใครมารับตัวและยังไม่รู้ว่านายทาสอยู่ไหน

ทาสผู้นั้นก็เลยเข้าไปถามคนที่ขายว่า


“ใครล่ะเป็นคนที่ซื้อฉัน”


 แล้วคนที่ขายทาสก็เลยบอกว่า


“คุณเป็นอิสระแล้ว ตอนนี้เขาซื้อคุณเรียบร้อยแล้ว”


ทาสคนนั้นก็นิ่งและยืนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดกับคนขายว่า


“บอกได้ไหมใครที่ซื้อฉัน ฉันต้องการรู้”


คนที่ขายทาสก็เลยถามว่า แล้วคุณต้องการรู้ทำไมล่ะ


“ถ้าฉันรู้ว่าใครซื้อฉัน ฉันจะได้ไปรับใช้เขาชั่วชีวิต”

นิทานจบ...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): นิทานเซ็นทาส
หมายเลขบันทึก: 49322
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 9
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: ไม่สงวนสิทธิ์ใดๆ

ความเห็น (9)

คือ การกลับมาอย่าง "ศรัทธาในตน"...

ไม่หวังที่จะพึ่งจิตวิญญาณ...ใคร...

อิสระ...แห่งพันธการ...ใดใด...สู่ความยั่งยืน

แห่งอิสระ....ที่ศรัทธา...

สวัสดีค่ะ ...... รออยู่เฉยๆ เค้าซื้อแล้วเค้าคงมีจุดมุ่งหมายเดี๋ยวเค้าคงกลับมาพาไป....
เราเคยฟังแบบงง มาแล้ว แต่ตอนนี้เข้าใจจ้า อืม...วันนี้วันเกิดพี่นะไม่คิดจะอวยพรหน่อยหรอ

เรื่องชวนคิดค่ะ คิดได้หลายแง่ด้วย

ตอนนี้อยากคิดอย่างนี้ว่า "ไม่มีใครปลดปล่อยคนอื่นจากการเป็นทาสได้ หากเจ้าตัวที่เป็นทาสนั้นไม่ยินยอม"

เหมือนกับควาญฝึกช้าง ที่ลดขนาดโซ่ลงมาได้เรื่อยๆ จนกลายเป็นสุดท้ายใช้เชือกไนล่อนเส้นเล็กๆก็พอ  กำลังช้างมีมหาศาลเหมือนเดิม แต่จิตยอมรับเชือก ว่ามีอำนาจเท่ากับโซ่ ใจไม่ยอมสั่งกาย อย่างนี้ต้อง paradigm shift (จะใช่หรือเปล่า) คือต้องคิดแหกคอก

รู้สึกงงงง เดินทางไปราชการเสียหลายวันเพิ่งกลับ อ่านบันทึกย้อนหลังของอาจารย์แล้วก็ไม่สามารถคาดเดาได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับอาจารย์ เป็นห่วงมากๆค่ะ ถึงอย่างไรก็ขอเป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้เสมอนะคะ
รู้สึกงงงง เดินทางไปราชการเสียหลายวันเพิ่งกลับ อ่านบันทึกย้อนหลังของอาจารย์แล้วก็ไม่สามารถคาดเดาได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับอาจารย์ เป็นห่วงมากๆค่ะ ถึงอย่างไรก็ขอเป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้เสมอนะคะ

คงเพราะแนวคิดเรื่องความกตัญญูถูกปลูกฝังไว้ในใจ

การเป็นทาสตามหน้าที่เพราะไม่มีทางเลือก

กับการเต็มใจเป็นทาสเพราะกตัญญูต่อผู้ซึ่งช่วยเหลือ

ย่อมต่างกัน..

คิดว่า...จะเป็นทาสหรืออิสระ

ย่อมอยู่ที่อยู่ที่ก็ใดแล้วเราพอใจนะคะ..

  • ขอบพระคุณในความคิดเห็นที่ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้จากทุก ๆ ท่านครับ
  • ขอบพระคุณทุก ๆ กำลังใจและทุก ๆ ความห่วงใยอย่างยิ่งเลยครับ
  • ขอบพระคุณมาก ๆ ครับ