มองแบบธรรมะ รับรู้อย่างเข้าใจ

 

 

...ช่วงนี้ฝนฟ้าเบาบางแต่ก็ไม่ได้ห่างหายไปเสียทีเดียวก็มีโปรยปรายช่วยพรมยอดต้นไม้คลายร้อนอยู่บ้าง.

 

...ปกติส่วนมากในแต่ละวันชีวิตและงานจะขลุกอยู่ในสวน ไม่ค่อยได้ออกไปไหนแต่หากคราใดได้ออกจากสวนไปทำธุระกับโลกภายนอกก็จะได้เรื่องราวกลับมาให้ชวนคิด ขบคิด พิจารณา ทุกครั้ง.

 

...วานนี้ออกจากสวน(บ้าน)ไปทำธุระข้างนอก(โลกภายนอก)ก็ได้ไปรับรู้ สัมผัสกับสองเรื่องราว(อย่างไม่ตั้งใจ)ให้นำกลับมาชวนคิดพิจารณา "มองแบบธรรมะ  รับรู้อย่างเข้าใจ" (ศีลข้อ๓)

 

...เรื่องแรก: เป็นเรื่องราวชีวิตของผู้ชายคนหนึ่งที่อายุราวๆ59-60ปี มีภรรยาและลูก4คนอยู่ที่ภาคตะวันออก ต่อมาได้แยกทางกับภรรยาแล้วมาได้ภรรยาคนใหม่ที่ขอนแก่น(คนบ้านเดียวกัน) ในขณะเดียวกันก็ได้พาลูกชาย2คน(รุ่นพี่ดิฉันประมาณ5ปี)ขึ้นมาอยู่ด้วยกันด้วยลักษณะนิสัยของลุกชายทั้งสองคนเป็นคนที่ขยันขันแข็งเอาการเอางานจึงไม่มีปัญหาใดๆกับญาติๆและภรรยาใหม่ของพ่อ.

 

...เนื่องจากภรรยาใหม่มีที่ดินให้ทำกินพอสมควรผู้ชายคนดังกล่าวจึงออกรถไถมาทำกินและรับจ้างโดยมีลูกชายทั้งสองคนช่วยงาน(ช่างซ่อม) ฐานะค่อนข้างดีมีกินมีใช้.

 

...กับภรรยาใหม่ได้ลูกสาว1คน(รุ่นน้องดิฉันประมาณ3-4ปีคลุกคลีกันมาแต่เด็ก)ผู้ชายคนดังกล่าวขยันในการประกอบอาชีพทั้งเลี้ยงวัว ทำไร่ ทำนา รับจ้าง เผาถ่านฯลฯ แต่...เจ้าชู้ เวลามีเงินเงินเข้ามือผู้หญิงอื่นที่ไม่ใช่ภรรยารับไปได้ง่ายๆ(มากกว่าเข้ามือภรรยาและลูก).

 

...ต่อมาภรรยาล้มป่วยด้วยมะเร็งปากมดลูก(ทรมานทั้งกายและใจ)ผู้ชายคนที่เป็นสามีซึ่งโดยปกติแล้วก็มักออกจากบ้านไปหาหญิงอื่นโดยไม่สนใจลูกกับภรรยาอยู่แล้วยิ่งภรรยาล้มป่วยก็ยังไม่ดูแลซำ้ยังมีท่าทีรังเกียจ ภรรยารักษาตัวอยู่นาน2-3ปี แต่ผู้ป่วยเองก็พอจะทราบสภาพตัวเอง และเสียชีวิตในเวลาต่อมาทรัพย์สินก็แบ่งสันปันส่วนเสร็จสิ้นไม่มีปัญหาอะไร.

 

...สิ่งที่ไปรับรู้โดยบังเอิญครานี้กับคำพูดที่ลอยเข้าหู"ลูกสาวเป็นคนไม่ดี ไม่เคยถามสุขทุกข์พ่อเลย"ทรัพย์สินที่มีในส่วนของผู้ชายคนดังกล่าวก็หมดลงลูกชาย2คนก็มีครอบครัวภาระ ลูกสาวก็มีครอบครัว ดังนั้นจึงโดดเดี่ยวจึงจะกลับไปหาลูกอีก2คนที่อยู่กับภรรยาคนแรก(ผู้ชายคนนี้มาที่บ้านดิฉันบ่อยเพราะเป็นเพื่อนพ่อ) คำพูดจากผู้ใหญ่ที่คุยกัน มันไม่เพียงเข้าหูแต่มันวิ่งเข้ามาถึงหัวใจที่ให้รู้สึกจึงต้องนำมาพิจารณาใคร่ครวญตามหลักธรรมคำสอน เพราะเหตุใดอะไรคือเหตุและผล.

 

...สิ่งที่ให้คิดกับตัวเอง: ชีวิตแต่ละคนย่อมแตกต่างกันออกไป จะดูแค่ภายนอกแล้วตัดสินคงไม่ได้ หากมองในมุมคนที่เป็นลูกกับสิ่งที่เค้าได้รับกับสิ่งที่ตัวเองและแม่ถูกกระทำ รอยแผลและความเจ็บปวดภายในใจใครบ้างที่เข้าใจ(ลูกไม่มีวันลืมพระคุณพ่อแม่) ขณะที่ภรรยายังมีชีวิตอยู่ไม่เคยเห็นค่าทำดี แต่ตอนนี้ที่ภรรยาจากไปกลับคร่ำครวญหาแสนดีนักหนา(เปล่าประโยชน์).

 

...มุมชีวิตจริงลูกกับพ่อแม่ "แล้วจะโทษใครทำเองก็คงต้องรับเอง" ...

 

         

................................................................................................

 

...เรื่องราวที่สองเป็นภาษาท่าทางที่ได้รับและสะดุดใจ(สะดุดแววตาและรอยยิ้ม) ให้นำกลับมาคิดพิจารณาตามหลักธรรมะและชีวิตที่เป็นไป.

 

...วันเดียวกันกับเรื่องราวที่หนึ่ง(เช้ากับบ่าย) บ่ายเย็นๆกับวันที่ออกนอกบ้านไปจ่ายตลาด(ตลาดนัด)ฝนมีท่าทีจะตกลงเม็ดบางๆลงมา คนที่นำของมาขายบางรายก็กางร่มบางรายก็เก็บของเข้ากล่อง.

 

...ดูท่าทีฝนฟ้าแล้วคงจะไม่ตกจนเปียกปอน(ฟ้าเริ่มเปิด)ดิฉันจึงเดินดูนั่นนี่ไปเรื่อยๆแบบสบายใจแบบไม่รีบร้อน เดินได้สักพักก็พลันสายตาไปประสานเข้ากับสายตาคู่หนึ่งของเด็กสาวที่กำลังช่วยแม่เก็บของและมองมาที่ข้าพเจ้าซึ่งก็สะดุดเล็กน้อย(ใคร) พอนึกออกดิฉันจึงได้สบตาและยิ้มตอบกลับไป.

 

...จากยิ้มน้อยๆไม่ค่อยกล้าของเด็กสาวพอเห็นข้าพเจ้ายิ้มตอบกลับไป ก็มีแววตาที่บ่งบอกถึงความดีใจ(ความรู้สึกที่ดิฉันได้ยินออกมาจากแววตาคู่นั้นคือขอบคุณที่เข้าใจ ขอบคุณที่ไม่รังเกียจ).

 

...เบื้องหลังเรื่องราวชีวิตของเด็กสาวคนนี้ไม่ต่างจากเรื่องราวที่หนึ่ง(ศีลข้อ๓เช่นกัน)แต่เป็นสิ่งที่"เกิด(เหตุ)"จากพ่อและแม่แต่"ลูก(ผล)"ได้รับผล.

 

...ผู้เป็นพ่อมีอาชีพขับรถขนส่งบริษัทเอกชนส่วนแม่(ภรรยาคนที่สอง)อยู่บ้านตัดเย็บเสื้อผ้ามีลูกสาวและลูกชาย(ลูกสาวรุ่นเดียวกันกับน้องสาวของดิฉัน24-25ปี) ผู้เป็นแม่ชอบสังสรรค์ปาร์ตี้กินเหล้าร้องเพลงกับกลุ่มเพื่อนๆทั้งหญิงชายอยู่เป็นประจำ(อยู่แถวๆบ้านไม่อยากรู้ก็ต้องเห็นไม่อยากฟังก็ลอยเข้ามาในหู บางครั้งถึงกับต้องปิดหู).

 

...ผู้เป็นสามีเมื่ออายุจะเลข6แล้วจึงกลับมาอยู่บ้านกับภรรยาและลูก ด้วยเหตุแห่งปาร์ตี้ชาย-หญิง เรื่องราวการทะเลาะตบตีกันเป็นประจำของพ่อและแม่คือความเคยชินของลูกเมื่อหนักเข้าผู้เป็นพ่อซ้อมแม่อย่างหนักและตัวเองขับรถชนเสียชีวิต(ทำร้ายตัวเอง).

 

...ไม่มีเสาหลักครอบครัว แต่ผู้เป็นแม่ก็ยังเป็นแบบเดิม(มีผู้ชายแวะเวียนมาหา2-3คนบางครั้งถึงขนาดแย่งความเป็นเจ้าของกัน) นานวันเข้าปัญหา ภาระค่าใช้จ่ายจากที่เรียนหนังสือเด็กสาวและน้องชายต้องพักกลางคัน.

 

...เด็กสาวหายไปพักใหญ่กลับมาอีกครั้งกับสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปกับการแต่งแต้มสีสันบนใบหน้าพร้อมกับเสื้อผ้าชุดที่สวมใส่.

 

...อยู่ต่อมาสักพัก มีรถยนต์ที่ไม่ซ้ำคันที่ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนมารับออกไปจากบ้าน...

 

...เรื่องราวชีวิตให้ครุ่นคิดเหตุคือศีลกับการรักษา...ก็เป็นเรื่องราวที่ทำให้คิดสะท้อนกับตัวเองอีกครั้งตรงที่ชีวิตเป็นสิ่งที่ละเอียดอ่อน ไม่สามรถไประบุว่าใครผิดใครถูกใครดีใครเลว(กว่ากัน) แต่เหตุและผลสามารถรับรู้ได้จาก"ข้อวัตรปฏบัติอยู่ในกรอบแห่งศีล"มากน้อยเพียงใด...ทุกคนมีเส้นทางทางอยู่ที่เลือกเดิน...

 

           

 

     *** มองแบบธรรมะ รับรู้อย่างเข้าใจ : ขอบพระคุณและสวัสดีค่ะ ***