ดอกสายหยุด หยุดแล้ว เพื่อนแก้วเอย

หยุดที่เคย  เอ่ยคำเจ็บ เหน็บแนมนั่น

หยุดเสียดสี  มีวจี  เสียบแทงกัน 

หยุดจำนรรจ์  สันแต่ง  ให้เสียคน

*****

สายหยุดเอ๋ย  เจ้าเอย  เฉยไว้ก่อน 

หยุดพักผ่อน  นอนสบาย  ใจฝึกฝน 

หยุดให้ดี  มีผสม  เป็นขั้นตอน 

จึงว่านอน  สอนง่าย  สบายใจ

*****

*****

สายหยุดเจ้า  เฝ้าหยุด  มามากแล้ว 

เจ้าเพื่อนแก้ว  สุขใจ  ยิ้มแจ่มใส 

มามุ่งหน้า  วิริยา  เถิดเพื่อนใจ

จิตผ่องใส  กายสบาย  กันเถิดเรา

*****

สายหยุดดี  มีปัญญา  มาก่อนนั่น 

อีกขยัน  หมั่นพากเพียร  เรียนฝึกเฝ้า 

หยุดแต่ชื่อ  มายึดถือ  ดีเถิดเรา 

อย่ามัวเฝ้า  หยุดทำดี  กันอีกเลย

*****

ครูอ้อย แซ่เฮ  ประพันธ์