วณิพกติดปีก

 

 

หัวค่ำที่ผ่านมา ( 28 มิ.ย.55) คุณมะเดื่อเตร่ไปแถว ๆ หน้าตลาด ผู้คนที่อาศัย " ครัวริมทาง" เหมือน ๆ คุณมะเดื่อเดินกันขวักไขว่ ดูเหมือนไม่มีใครสนใจ ชายหนวดเคราขาวยาวรุงรังคนหนึ่ง ที่กำลังนั่งเป่าขลุ่ยอยู่หน้ารถเข็น

 

 

คุณมะเดื่อผ่านไปทำธุระแล้ัวย้อนกลับมา ก็ยังเห็นชายผู้นั้นนั่งเป่าขลุ่ยอยู่ที่เดิม จึงเตร่เข้าไปสนทนาปราศัยด้วย  คุณมะเดื่อขอให้เป่าขลุ่ยเพลงลาวครวญให้ฟัง ท่านผู้นี้หยุดเป่าขลุ่ยแล้วยิ้มกว้่างบอกว่า " เพลงนี้เป่าไม่ได้ เอาเป็นเพลงลาวดวงเดือนก็แล้วกันนะ" ว่าแล้วก็เป่าเพลงลาวดวงเดือนให้ฟังครึ่งเพลง  คุณมะเดื่อจึงยื่นแบ็งค์ 20 ให้ไป แล้วถามว่า " คุณตามาจากไหนจ๊ะ "  

 

 

นั่นคือจุดเริ่มต้นการสนทนาระหว่าคุณมะเดื่อ กับ " อดีต ผอ.โรงเรียนสบแม่ข่า จ.เชียงใหม่ "  ผู้สละหัวโขนทิ้งไปแล้วหันมามาติดปีกแห่งอิสรภาพโบยบินไปเกือบจะครบ 10 ประเทศอาเซียน ด้วยจักรยาน  2  ล้อ  นาม " ชูชาติ  พรหมพันธ์ "  ผู้นี้ 

 

ตรงนี้คือ เรื่องราวของ อาจารย์ชูชาติ พรหมพันธุ์  

http://www.thaimtb.com/cgi-bin/viewkatoo.pl?id=142077

http://www.oknation.net/blog/kondee007/2009/08/07/entry-2

( และอีกหลายเว็บไซต์)

 

 

อาจารย์ชูชาติ กำลังเดินทางกลับกระบี่บ้านเกิดของท่าน คืนนี้จึงแวะค้างที่กุยบุรี  ระหว่างคุยกันก็มีหนูนักเรียนคนหนึ่งสนใจการสนทนาของเราจึงเข้ามาร่วมวงด้วย อาจารย์ชูชาติจึงให้หนูคนนั้นร้องเพลงโดยท่านเป่าขลุ่ยเป็นบทเพลงพระราชนิพนธ์ (ลืมไปแล้วว่าเพลงอะไร ) แล้วอาจารย์ชูชาติก็หยิบแบ็งค์ 20 ของคุณมะเดื่อให้เป็นรางวัลหนูนักเรียนคนนั้นไป  บอกว่า วันนี้ท่านได้เงินมากพอแล้ว

 

อาจารย์ชูชาติได้จดชื่อ ที่อยู่ของท่านพร้อมเบอร์่โทร. (ของภรรยา) ให้กับคุณมะเดื่อ และขอให้คุณมะเดื่อช่วยโทรถึงภรรยาของท่าน คือ คุณสุรางค์ ที่ยังอยู่ที่เชียงใหม่ เพราะท่านไม่ได้พกโทรศัพท์  คุณมะเดื่อจึงได้คุยกับภรรยาของท่านไปด้วย

 

เสียดายที่ไม่ได้คุยอะัไรกับท่านมากนัก เพราะค่ำแล้วคุณมะเดื่อต้องรีบกลับมาหุงข้าว  และเสียดายที่คุณมะเดื่อไม่ได้พกกล้องถ่ายรูปไปด้วย จึงได้แต่ภาพจากมือถือมาเพียงเท่านี้ ก่อนจบการสนทนาท่านก็ได้โชว์ลีลา ท่า นกกระเรียน ท่าบู๊ตึ๊ง (สองท่านี้ถ่ายรูปไม่ทัน)และท่าเด็ดคือ หัวปักดิน ให้ดู และบอกใ้ห้คุณมะเดื่อมาอ่านประวัติของท่านต่อในเว็บไซต์ (ค่อยยังชั่ว)

 

 

สายตาของแม่ค้า พ่อค้า และคนที่ผ่านไปผ่านมา มองดูอาจารย์ชูชาติแบบขำ ๆ ด้วยคงนึกว่า " คนขอทาน" คนหนึ่ง ที่ออกจะ " บ้า ๆ บ๊อง ๆ "  เท่านั้น  และคงนึกว่าคุณมะเดื่อคงพอ ๆ กัน จึงคุยกันรู้เรื่อง  นี่แหละคนเรา........ " ดูแต่รูปกายภายนอก จะบอกอะไรไม่ได้เลยจริง ๆ 

 

 

เมื่อได้มาอ่านประวัติของท่านแล้ว...บอกตรง ๆ ว่า .... " อิจฉา ๆๆๆๆๆๆๆๆ" และชื่นชมท่านที่สามารถทำอะไร ๆ ได้ตามใจฝัน ติดปีกแห่งอิสระ แล้วโบยบินไปตามความฝันได้ตามปรารถนา.........หวังว่าคงมีโอกาสได้พบกับท่านอีกสักครั้ง.... เพราะคุณมะเดื่อลืมคืนปากกาของท่านที่ให้ยืมจดที่อยู่ของคุณมะเดื่อให้กับท่านไป....เอาเหน็บกระเป๋าเสื้อมาเฉยเลย....มันเคยชินอ่ะ....อิ อิ ... พบกันคราวหน้านี้จะคืนให้จ้ะ.....

 

 

....................................