วันพุธ ที่ ๒๐ เดือนมิถุนายน ๒๕๕๕
กราบสวัสดีค่ะครู
วันนี้เป็นวันที่หนูต้อวเดินทางเข้าเมืองนนท์ ใจรู้สึกกังวลกับการไม่ได้ไปรับใช้ครู ไม่กล้าเขียนจดหมายถอดบทเรียนกับตนเอง ด้วยศีลข้อ ๔ ด่างพร้อยรู้สึกว่าศีลข้อหนึ่งด่างพร้อยด้วยเพราะครูต้องรับภาระเหนื่อยกว่าปกติ ครูสอนหนูมา ฝึกฝนหนูมา แต่หนูยังมีสำนึกในการรับใช้ครู ทดแทนพระคุณครูได้น้อยมาก ณ จุดนี้ ทำให้จิตใจเศร้าหมองเจ้าค่ะ ด้วยความที่ตกลงกับตนเองที่จะ "ขัดใจ" ไม่สอบคัดเลือกทุนปริญญาเอกไปต่างประเทศ
แต่มันก็ยังติดที่อยากดูดีด้วยการไปสละสิทธิ์เองค่ะครูในวันพรุ่งนี้พอลงเครื่องนึกขึ้นได้ว่า
"ยังปฏิบัติภารกิจเรื่องระเบียบของแม่ชีไม่สำเร็จ"
จึงโทรหาเพื่อนที่อยู่แถวๆสภาแต่พอตรวจสอบเวลาแล้วเพื่อนไม่สามารถทำให้ได้จึงนึกถึงแรมโบ้ค่ะครูโทรไปสอบถามได้ความว่า
"น้องขับแท็กซี่ไม่ไกลจากวัดบวรนัก จึงวานให้น้องดำเนินการแล้วแวะไปรับที่พาต้าปิ่นเกล้าตอนเย็น"
"จึงถือโอกาสเลี้ยงข้าวเย็นน้องแล้วก็ถามสารทุกข์สุขดิบหนูได้เรียนรู้ว่า หากเราเปิดใจในการทำสิ่งต่างๆเราไม่จำเป็นต้องทำเองแต่เรียนรู้ที่จะให้โอกาสผู้อื่นมีส่วนร่วมด้วย ซึ่งในครั้งนี้ แรมโบ้ช่วยได้เยอะมากๆอนุโมทนาสาธุกับน้องหนูเลือกที่จะนั่งรถเมล์ไปรับเองใกล้ๆบริเวณที่น้องขับรถอยู่ ตั้งใจว่าให้เขาลำบากน้อยที่สุดแล้วหนูเองก็ไม่เร่งรีบอะไร เสร็จสิ้นหนึ่งภารกิจค่ะครู"
สาเหตุที่ต้องเข้ามาเมืองนนท์วันนี้อธิบดีเรียกพบ HiPPs
ในกลุ่มเล็กๆนี้เราจึงนัดพบกันก่อน ก่อนที่จะคุยกับผู้ใหญ่
พอถึงเวลาคุยก็เป็นไปตามที่วางไว้
เห็นโอกาสและความเมตตาที่คณะกรรมการรับฟังระหว่างเดินทางมีพี่ท่านหนึ่งในกรมเดินเข้ามาคุยด้วย
ลักษณะให้กำลังใจและให้อยู่ประมาณนี้ค่ะครู
พอฟังไปนานๆจับประเด็นได้ว่า
"ท่านคิดว่าที่หนูจะลาออกจาก HiPPs เพราะความกังวลในหลายๆเรื่องท่านจึงให้กำลังใจว่าทำต่อไปเถอะ"
"ในห้องประชุมทีพี่ๆหลายท่าน defense ให้อยู่"
จนสุดท้ายทำให้ผลออกมาอย่างปัจจุบันนี้โดยที่หนูไม่เคยทราบมาก่อนสุดท้ายหนูก็ยอมรับกับตนเองค่ะครูอะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ก็คงเป็นกรรมเป็นสิ่งที่ต้องเรียนรู้พอเสร็จจากพูดคุยกับอธิบดีและคณะกรรมการตกลงว่าเลื่อนแผนปีนี้ไปก่อนทำให้ไม่กระทบอะไรมากนัก พี่ปูแยกกลับขอนแก่นหนูต้องอยู่ต่อสอบสัมภาษณ์และร่วมงานจริยธรรมของกรมตลอดวันเป็นการใช้ชีวิตไหลๆค่ะครูไม่ค่อยมีสติ ไม่ได้ออกกำลังกายยังรักษาไว้เพียงการไหว้พระส่งผลให้ตั้งสติกับตนเองไม่ค่อยได้
ปล. เป็นการเขียนย้อนหลังค่ะครูหนูพยายามแก้ไข ลดข้อบกพร่องของตนเองให้มากที่สุดกราบขอบพระคุณค่ะ
