ครั้งก่อนเขียนบันทึกเรื่องเส้นผมบังความสุขไปแล้ว ในตอนแรกนั้นชลัญมองความสุขที่เรามองไม่เห็นเพราะกระบวนการคิดปรุงแต่งของเรา จาก การได้ตอบสนองกิเกส 3 ตัวคือ

    ตัณหา  คือความอยากได้อยากมี

    มานะ คือ ความถือตัวตนและอยากใหญ่

    ทิฐิ  คือ ความยึดมั่น ในความคิดของตัวกููว่า ถูก  ดี  ประเสริฐ 

    ถ้ากิเลส ทั้ง 3 ตัวไม่ถูกการตอบสนอง ก็ทำให้เกิดทุกข์

     มาถึงวันนี้ชลัญเจอเหตุการณืเข้ามาในชีวิตหลายอย่าง ก็เลยนึกถึง คำสอนของพระอาจารย์ไพศาล  วิสาโล ในหนังสือ เส้นผมบังความสุข ขึ้นมาอีกเรื่องก็คือ  "นิรามิสสุข" ซึ่งท่านได้กล่าวไว้ว่า   ความสุขนั้นมี สองประเภทคือ  สามิสสุข  และนิรามิสสุข  ซึ่งเมื่ออ่านแล้วก็ทำให้คิดได้ตามนั้น

     สามิสสุข  คือสุขที่อิงอามิสหรือวัตถุ  ซึ่งเป็นความสุขที่เกิดจากการได้เสพ สิ่งที่ตนปรารถนา วันนี้วันเกิด คิดว่า แฟนจต้องพาไปเลี้ยงวันเกิดสองต่อสองและมีดอกไม้ดอกเล็กๆให้  เมื่อถึงเวลา เป็นไปดั่งคาดเกิดความสุขที่เป็นประโยชน์ขั้นต้น  เป็นความสุขขั้นต้นนั้นเอง ซึ่งยังมีกิเลส จากจิตที่ไม่อิสะจากกิเลส  เพียงแต่กิเลสถูกตอบสนอง  นั่นเอง   

     นิรามิสสุข  เป็นความสุขที่ไม่ต้องอาสัยอามิส  หรือวัตถุ  มีทั้งความสุขจากจิตที่เป็นอิสระจากกิเลส  ความสุขที่เกิดจากการทำความดี  ความสุขที่เกิดจากการมีครอบครัวที่อบอุ่น  การมีมิตรไมตรีต่อกัน  รวมทั้งสุขที่เกิดจากการทำสมาธิภาวนา  ความสุขที่เกิดจากการลดละ ความยึดติดถือมั่น ในตัวกูของกู เหล่านี้เป็นที่มาของความสุขทางใจ ซึ่งเป็นความสุขที่แท้

       แท้จริงแล้ว ความสุข มิได้มีเพียงจากการเสพ ที่ต้องอาศัยวัตถุ  หรือมีกิเลสมาเกี่ยวข้อง   ความสุขที่จิตใจเราเป็นอิสระจากกิเลสนั้น  เป็นความสุขที่แท้   เช่นความสุขที่ได้จากการทำดี 

       เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาเดินทางไป งานศพแม่ของหัวหน้ากลุ่มการเก่าของชลัญ  ขาขับรถกลับบ้านนอกของชลัญนั้น ก็มืดพอควรแล้ว ระหว่างที่นั่งรถมา เห็นหญิงสาวคนหนึ่งเดินไปตามถนน น่าจตกรถ กลับบ้านไม่ได้ก็เลยตัดสินใจเดิน  สามีขับรถผ่านไป  ครั้งนี้ชลัญลองไม่พุดอะไร  แล้วดูปฏิกิริยาของคุณป๊า  เขาบอก " โจ้ผู้หญิงเดินกลับบ้าน"  ชลัญบอก อืมมมม์... แล้วไง " "มืดแล้วนา " คุณป๊าบอก  "เราแวะถามหน่อยดีมั๊ย" 

    ชลัญรู้สึกมีความสุขขึ้นในใจ ทั้งที่ขับรถเลยมาไกลมาก  คุณป๊าตัดสินใจ กลับรถเพื่อไปถามผู้หญิงคนนั้น เมื่อกลับไปถึงตำแหน่ง ที่เราพบ  เห็นว่าเธอกำลังคุยอยู่กับผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนรถจักรยานยนต์  ชลัญใจหายแว๊บ  คนร้ายหรือเปล่า  ถ้าเธอโดนหลอกจะทำไง คุณป๊าคิดเหมือนชลัญ  รีบเข้าไปหา  แล้วถาม เห็นเธอตาแดงๆ ยคล้ายคนร้อง  เมื่อสอบถามเธอแล้วพบว่ารู้จักกับชายคนนั้นเป็นพี่ชายเธอกลับมาจาก กทม. นัดให้พี่มารับ  โทรศัพท์ดันแบตหมด เจ้าพี่ชายก็มอเตอร์ไซด์ยางแตก  หารถรับจ้างก็ไม่ได้ หญิงสาวยืนโบกรถอยู่นาน ไม่เห็นมีใครรับจึงตัดสินใจเดิน บ้านอยู่ห่างประมาณ 2 กม.  ตอนนี้รถยังมากอยู่คงไม่กล้ามีใครทำอะไร  เจ้าพี่ชายมารับหาน้องไม่เจอ ก็เลยได้ขี่รถตามหากัน จนพบนี่แหล่ะ  ชลัญกะคุณป๊าก็สบายใจที่ ไม่ใช่รุนแรงอย่างที่คิด  เรากลับบ้านพร้อมความสุขทั้งคู่ 

       นี่คือนิรามิสสุข ท่ี่ชลัญและคุณป๊าได้จากการคิดดี ทำดี  

        ในวันนี้ ชลัญก็ได้ นิรามิสสุขอีก  เป็นความสุขที่เกิดจากสัมพันธภาพที่เกื้อกูล มีน้ำใจไมตรีต่อกัน 

        ซึ่งเกิดกับชลัญในวันนี้คือ ท่าน SR กัลยาณมิตร แห่ง GTK อุตสาห์ ค้น  วิธีการรักษา pks มาให้ชลัญ  ทั้งที่อยู่ไกล  เราลองมองลึกเข้าไปในใจของท่าน SR แสดงให้เห็นถึงความปรารถนาดี ต่อเพื่อน  ได้ทำสิ่งที่คิดว่าดี มีจิตกุศล ท่าน SR ก็เกิด นิรามิสสุข  เป็นสุขที่ได้จากการให้หรือทำความดีให้ชลัญ  ส่วนชลัญก็เกิดนิรามิสสุข เป็นความสุขที่ได้จากมิตรภาพ ที่เกื้อกูลมีน้ำใจไมตรีต่อกัน  นั่นเอง  

      อีกท่านหนึ่งที่ต้องขอกล่าวคือ คนถางทาง ที่ ระหว่างไปทำภาระกิจ ของท่านก็ยังมิวาย ที่เมื่อ มีคนพูดถึง มีสิ่งที่รักษา pks ได้  ท่านกล่าวในบันทึกของท่านว่า

"พอได้ยิน pks ผมก็หูผึ่ง เพราะคน gtk เราคนสำคัญก็เป็นอยู่ซะด้วย    จึงขอให้ผู้อภิปรายเล่าซ้ำ"

    อ่านเท่านี้ ก็ทำให้ชลัญเกิด นิรามิสสุข อีกเหมือนกัน 

     ยังไม่พอแถมท่านยังคิดจะเอามาฝาก  ถึงจะเป็น ขี้ไส้เดือนก็เถอะ ซึ่งทั้งหมดนั้นทำให้เกิดความสุขที่ไม่ได้ปรุงแต่ง หรือตอบสนองกิเลสขั้นต้นของเรานั้นเอง

       สัมพันธภาพ ที่เกื้อกูลกัน  มีน้ำใจไมตรีต่อกัน การทำความดี  นั้นทำให้เกิดความสุขที่แท้  ที่มันจะตรึงใจเราไว้ โดยไม่ต้องมีอะไรมาปรุงแต่ง แม้วันนี้รักษาไม่หาย  ยังเป็น   พาร์กินสันต่อไป แม้ไม่มีโอกาสหาย แต่ก็ยังสุขใจเพราะ มีมิตรไมตรี ที่ดีที่ทำให้เกิดสุขได้ทุกๆวัน  อาจไม่ได้เอ่ยนามท่านอื่นๆ  แต่ทุกท่านใน GTK  ก็ทำให้ชลัญเกิด นิรามิสสุข ที่ได้มีกัลยาณิตรที่ดี ขอบคุณ

      ความสุขที่แท้ ไม่อิงวัตถุนั้น มีหลายอย่างเช่น

       -  ความสุขที่ได้จากการทำความดี

       -  ความสุขที่เกิดจากสัมพันธภาพ ที่เกื้อกุลกัน  มีน้ำใจไมตรีต่อกัน

       -ความสุขที่เกิดจาก สมาธิภาวะนา

       วันนี้ชลัญมีความสุขที่แท้  เพราะใจไม่ปรุงแต่ง   คือความสุขที่ได้จากการทำความดี  สุขที่เกิดจากสัมพันธภาพ ที่เกื้อกุลกัน  มีน้ำใจไมตรีต่อกัน  ถึงแม้ชลัญ จะไม่ถึงซึ่ง ความสุขที่เกิดจาก สมาธิภาวะนา ก็ตาม ก็เรายังเป็นปุถุชน  อยู่  มีสุขแท้อย่างนี้ทุกๆวัน  ก็คงเพียงพอแล้ว  ....  สำหรับชลัญ .......

          

ชลัญธร   ตรียมณีรัตน์