กรณีเอาชื่อย่อจังหวัดผม (น.ม.) ไปละเลงวาดภาพกลางจอแก้วนั้น ทำให้มีการถกกันมากว่าศิลปะคืออะไร  ....ก็ว่ากันไป

 

 

ผมขอยกตัวอย่าง ภาพ ๔ ภาพ มีความเหมือนกันทุกประการ ไม่ผิดเพี้ยน

 

-ภาพที่ ๑ เขียนด้วยมือธรรมดา

-ภาพที่ ๒ เขียนด้วยตีน (อาจเพราะมือด้วนสองข้างแต่กำเนิด)

-ภาพที่ ๓ เขียนด้วยเต้า (ทั้งที่มือตีนดีอยู่)

-ภาพที่ ๔ เขียนด้วยพู่กันที่หนีบไว้ด้วยช่องคลอด (ทั้งที่มือตีนดีอยู่)

 

ถามว่า ภาพไหนเป็นศิลปะมากกว่ากัน

 

คนเราจะชื่นชมกับผลงานแห่งศิลปะในขั้นสุดท้าย หรือว่า เราจะชื่นชมกับ “วิธีการ” ในการสร้างศิลปะ

 

คำตอบคงไม่มี ..เพราะถ้ามี ก็คงไม่ใช่ศิลปะไปได้หรอก เพราะศิลปะเป็นเรื่องของกิเลส  จริต ตัณหา   ...ใครมีจริตอย่างไรก็ว่าไปตามนั้น

 

 

ผมว่า พพจ. ทรงเป็นศิลปินอย่างยิ่ง ที่ทรงสอนว่า  "จงมองดูดาวที่เราชี้ ...จงอย่ามองนิ้วของเราที่ชี้" 

 

...คนถางทาง (๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๕)

 

ปล..สำหรับผมวันนี้ Thailand got lament