ชีวิตต่อชีวิต

สิ่งที่ทีค่าที่สุดคือ......หัวใจเรา

อย่าเอาชีวิตทั้งชีวิตไปยกให้ใคร

อย่าเอาใจทั้งใจไปยกให้ใครคนเดียว
อย่ายกสิ่งที่มีค่าที่สุดและดีที่สุดของเราไปให้ใครดูแล

เพราะไม่มีใคร....ที่จะดูแลมันได้ดีไปกว่าตัวเราเอง


 อย่าปิดกั้นความรู้สึกของหัวใจ
อย่าบอกว่าเกิดมาเพื่อรักคนๆเดียว
คนใจแคบเท่านั้น....ที่เกิดมาเพื่อรักคนได้คนเดียว

เราสามารถรกใครต่อใครได้มากมาย


 

ขอเพียงให้รู้จักหน้าที่ของความรัก

หน้าที่ที่จะปฏิบัติต่อคนที่เรารัก
รักต่างแบบ...ปฏิบัติในหน้าที่ต่างกัน
แล้วเมื่อวันใดวันหนึ่ง....

คนบางคนไม่แยแสกับความรักที่เรามีให้


 เราก็ยังคงเหลือใครต่อใครอีกมากมาย...
และไม่เห็นต้องเจ็บเจียนตาย...
ถ้าเรามั่นใจ..ว่าเราทำหน้าที่ให้รักนั้น เต็มที่แล้ว
อากาศ...ร้อนอบอ้าว
ออกมายืนคุยกับแสงแดด
อากาศ...หนาวขาดใจ

ออกมาหาอุ่นไอลมหนาว


 เราจะรู้ว่าร้อนหรือหนาว...ก็ต่อเมื่อเราได้สัมผัสกับมัน  
ก็เหมือนความรัก....อยากรู้ว่ารสชาดเป็นยังไง
ก็ต้องไปสัมผัสกับมัน...แต่อย่าทรมานตัวเอง
ด้วยการยืนตากแดดนานๆหรือยืนต้านทานลมหนาว
ถ้ารู้ว่าร้อนนัก....ก็หลบที่ร่ม

ถ้ารู้ว่ากนาวนัก...ก็ก่อเตาผิง


 ความรักจะไม่ทำร้ายเรา...ถ้าเราไม่ทำร้ายตัวเอง  
ถ้าเธอรุ้จักรัก....แสงแดดจะทำให้เธออุ่น

ลมหนาวจะทำให้เธอหลับสบาย