ความปรองดอง

สวัสดีเพื่อนสมาชิกทุกท่านครับ ผมหายไปจากหน้าจอพอสมควรครับ เนื่องจากพี่ภาระงานสอน งานวิทยากรและอื่น ๆ ที่เป็นประโยชน์แก่สังคมและส่วนรวมครับ วันนี้ผมมีโอกาสจึงได้นำเรื่องปรองดองมาเล่าสู่กันฟังครับ

การปรองดองนี้จริง ๆ แล้วมาจากสาเหตุของความขัดแย้งก่อนครับ มีผู้ใหญ่ของพรรคการเมืองหนึ่งท่านบอกผมว่าอยากให้บ้านเมืองสงบและมีความสุข ผมเรียนท่านว่าหากอยากให้ปรองดองกันจริง ต้องให้ผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายปรองดองกันก่อน เพราะสาเหตุจากความขัดแย้ง มาจากผู้ใหญ่ก่อน ส่วนลูกน้องที่มาล้วนแต่มาด้วยความรักและเคารพผู้ใหญ่ของตน หรือจากทรัพยากรที่ผู้ใหญ่ให้การสนับสนุนครับ ส่วนเรื่องทางกฏหมายนั้นก็มีความสำคัญ เพราะบ้านเมืองทุกที่ต้องมีกฏหมายและระเบียบเพื่อใช้ปกครองประชาชนให้มีความสุข หากประชาชนทุกคนไม่เคารพกฏหมาย พวกเราจะอยู่ในบ้านเมืองนั้นได้อย่างไรครับ 

รัฐธรรมนูญเป็นกฏหมายสูงสุดที่ใช้ปกครองประเทศ การร่างกฏหมายนี้จึงมีความสำคัญมาก ควรที่จะต้องมีการประชาพิจารณ์จากประชาชนที่มีสิทธิตามกฏหมายเสียก่อน หากทำการสิ่งใดด้วยความรวดเร็วไป จะถือว่าเป็นการใช้อำนาจแบบเผด็จการมากกว่าครับ ผมคิดว่าหากพวกเราทุกคนรักประเทศไทยจริง และรักพ่อหลวงของเราด้วยใจจริงแล้ว เราควรเคารพสิทธิ์โดยชอบด้วยกฏหมาย และทำตามหน้าที่โดยชอบธรรมไม่คำนึงถึงผลประโยชน์ของตนเองเป็นใหญ่ เมืองไทยเรานี้จะมีความสุขมากครับ ได้ทานทุเรียนที่อร่อย ทานมังคุดและผลไม้อื่น ๆ อย่างมีความสุข มีทิวทันศ์ที่สวยงาม มีความรักและเคารพกันด้วยไมตรีอันดีงาม ตามรูปแบบวัฒนธรรามประเพณีไทยที่ดีงามครับ