แสดงว่าไอ้พวกเอี้ยเนี่ยไม่รู้เรื่องหฮ่าอะไรเลย เพราะคนเล่นและดูกีฬามาโชกโชนแบบผมย่อมรู้ดีว่ากีฬานั้นบั่นทอนสุขภาพ และ เพิ่มยาเสพติด

ให้ตายเถอะศรีสุวรรณ ประเทศไทยเรานี้มันง่าวจากหัวจรดหางจริงๆ ... แม้วันนี้มีกระทรวงกีฬาแล้ว (เลียนแบบคอมมิวนิสต์) แต่ไม่เคยมีนโยบายจะใช้กีฬาเป็นอุบายในการสร้างชาติอะไรเลย คิดกันได้ตื้นๆ เพียงแค่ว่ากีฬาช่วยส่งเสริมสุขภาพ และช่วยลดยาเสพติด

 

ซึ่งแสดงว่าไอ้พวกเอี้ยเนี่ยไม่รู้เรื่องหฮ่าอะไรเลย เพราะคนเล่นและดูกีฬามาโชกโชนแบบผมย่อมรู้ดีว่ากีฬานั้นบั่นทอนสุขภาพ และ เพิ่มยาเสพติด 

 

คนดูกีฬาส่วนใหญ่ดูไปก็ดื่มไปพลางเสมอ  ส่วนคนเล่น โดยเฉพาะพวกวัยรุ่น หลังเล่น ก็มั่วสุมสูบดื่มกันอยู่ริมขอบสนามนั่นแหละ ผมสูบบุหรี่ครั้งแรกก็ริมสนามบอล กันชาครั้งแรกก็ริมสนามบาส ไปตกร. ครั้งแรกก็หลังจากเล่นตะกร้อ  ก็พวกผู้ชายมารวมกลุ่มกันเล่นกีฬา เล่นเสร็จมันก็ต้องไป “ต่อ” กันเสมอแหละ ...เรื่องพวกนี้ไอ้พวกนักวางนโยบายกีฬามันไม่รู้เรื่องหรอก

 

 

ดังนั้นการส่งเสริมให้เด็กๆเล่นกีฬานั้นผมฟันธงมานานแล้วว่า มีแต่เสีย  ไม่มีได้อะไรเลย  แถมเสียงบประมาณอีกต่างหาก  ที่อ้างสุขภาพนั้นธ่อ...เด็กๆ พวกนี้มันวิ่งเล่นกันตลอด แข็งแรงอยู่แล้ว ไปเสริมมันทำไมให้ยุ่งยาก เปลืองเงินทอง (ประเทศยิ่งยากจนอยู่ด้วย เอามาเสริมสมองดีกว่าไหม)

 

สิ่งที่จะได้จากกีฬาจริงๆนั้น  ไอ้เอี้ยพวกนี้ก็คิดไม่ถึงอีกต่างหาก  มันคือ การส่งเสริมความรักชาติ สมัครสมานสามัคคีของคนในชาติ  ต่างหากเล่า

 

เช่นบอลทีมชาติไทยแข่งในตปท. (หรือแม้แต่ในประเทศ)  ยากส์ที่มันจะถ่ายทอดสด  ส่วนบอลยูโร แมร่งถ่ายกันสดทุกคู่ แม้ดึกดื่นค่อนคืน  ทำยังกะว่าไอ้ชาติพวกนี้เป็นบุพการีมันอย่างนั้นแหละ

 

แล้วสังเกตบ้างไหมว่าคนยุโรปชาติต่างๆ เขาคลั่งบอล”ทีมชาติ” เขาขนาดไหน   ซึ่งกลายเป็นว่า ทีมชาตินั่นแหละ คือ “ศูนย์รวมจิตใจของคนในชาติ” 

 

สมัยซีเกมส์ที่ลาวเมื่อสามปีก่อน  เสื้อเหลืองแดงกำลังแตกหัก  ผมเสนอไปยังรัฐบาลให้ใช้กีฬาซีเกมส์เพื่อสมานฉันท์คนในชาติ    ด้วยการให้นักกีฬาทีมชาติใส่เสื้อสีรุ้ง  และให้โฆษณาอย่าวหนักให้คนในชาติมาร่วมเชียร์ทีมชาติไทย โดยเฉพาะกีฬาสำคัญๆ เช่น บอล  ตะกร้อข้ามตาข่าย วอลเลย์หญิง เทควันโด  แบดมินตัน   พร้อมอบรมให้พิธีกรบรรยายให้ได้อารมณ์ เช่น ..พี่น้องประชาชนไทยครับ วันนี้เรามาร่วมกันเชียร์ทีมชาติไทย ไม่ว่าเราจะสีเสื้อไหนวันนี้เรามีสีรุ้งหลากสีเหมือนสีเสื้อของทีมชาติไทยเราที่แม้จะต่างสีแต่เราก็หลอมรวมเป็นใจเดียวกันเพื่อมุ่งมั่นที่จะเชียร์ทีมชาติไทยให้ประสบความสำเร็จในการแข่งขันกับชาติอื่น .....

 

ปรากฏว่า นักพากย์ไทย ซึมกระทือมากๆ  พากย์แบบไร้อารมณ์กันไปหมดทุกคน  พอนักกีฬาแข่งเสร็จก็ไม่เข้าไปสัมภาษณ์อะไรเลย  (ต่างจากเวียตนาม เขาสัมภาษณ์เชิงลึกมากๆ  ..คอมฯเก่ามันรู้ดีว่ากีฬาสร้างความรักชาติได้)   ...ถ้าเข้าไปสัมภาษณ์นักกีฬา ก็ควรมีการเตี๊ยมกันได้ โดยซ้อมให้นักกีฬาพูดทำนองส่งเสริมความรักชาติ ความสามัคคีระหว่างคนในชาติทุกสีเสื้อ ...มันทำได้ทั้งนั้นถ้ารู้จักมีสมองคิด ไม่ใช่มัวแต่คิดกินค่าหัวคิวงบประมาณกีฬาชาติกันอยู่เรื่อยมา

 

 

..ของเท่านี้ไม่รู้จักคิด ทั้งที่ตั้งกระทรวงกีฬา ส่งเสริมยาเสพติด ทำลายสุขภาพ ด้วยการทุ่มงบกันไปมหาศาล (ไอ้บ้าเอ๊ย)

 

ที่ สรอ.  ก่อนแข่งกีฬาทุกนัด ทั้งสมัครเล่นและอาชีพ จะต้องมีการยืนตรงร้องเพลงชาติ และนี้เป็นโอกาสเดียวที่ประชาชนทั่วไปจะได้ร้องเพลงชาติ เพราะเขาไม่บังคับให้ร้องหน้าเสาธงโรงเรียนแบบเรา  แต่เขาให้ร้องโดยสมัครใจในสนามกีฬา (ถ้าคุณไม่อยากร้องก็ไม่ต้องไปเสียเงินเข้าดูกีฬาสิ)

 

 

เฮ้อ...แผ่นดินนี้ดีหลายยกเว้นมีนักการเมืองไทยปกครอง

 

 

...คนถางทาง (๑๓ มิถุนายน ๒๕๕๕) 

ปล. ผมเป็นคนเล่นดูกีฬามาตลอด แต่ผมไม่เห็นด้วยกับการจัดตั้งกระทรวงกีฬา สังเกตดูสิ มีแต่ประเทศด้อยพัฒนาและคอมมิวนิสต์เท่านั้นที่มีกระทรวงแบบนี้ เมืองไทยเราตอนนี้มีวิทยาลัยพลศึกษา และ รร.กีฬา กี่แห่งแล้ว ละลายงบไร้สาระไปเท่าไหร่ เอาไปทำอะไรที่เป็นประโยชน์กว่านี้ได้มากหลายนัก