ความสุขของคนเรา...เมื่อเข้าใจในความสุข จะพบว่า ...ความสุขแค่... Here and Now เท่านั้น

เพราะความสุข...มันมีเวลาหมดอายุ....สิ่งต่างๆ หรือความสุข-ความทุกข์ที่เกิดขึ้นกับชีวิต

ต่างอยู่ในเงื่อนไขภายใต้วงล้อแห่งกาลเวลา

ความสุขเกิดขึ้นไม่นานก็ผ่านไปกับกาลเวลา

เมื่อเวลาผ่านไปย่อมเหลือเพียงความทรงจำของความสุขเท่านั้น

 

 

ถึงแม้เราจะ...เข้าใจกับความสุขแค่...Here and Now

แต่หลายครั้งชีวิตของคนเราย่อมคิดถึงวันข้างหน้า หรืออนาคตที่มาไม่ถึง...

และหลายชีวิตย่อมไม่อยากเศร้า... In the Future เช่นนั้น

 

 

การเรียนรู้ในเรื่องเพศสัมพันธุ์ และการป้องกันสิ่งที่ตามมาจากการมีเพศสัมพันธุ์ของวัยรุ่น

เป็นเรื่องที่น่าสนใจ และสร้างความรู้ให้เกิดขึ้น เพื่อเกิดความตระหนักต่อพฤติกรรมของวัยรุ่นอย่างยิ่ง

กิจกรรมแลกน้ำ...ที่เทียบเคียงกับพฤติกรรมการมีเพศสัมพันธุ์ของวัยรุ่นในการเปลี่ยนคู่นอน...

หรือการมีเพศสัมพันธุ์เพียงครั้งเดียวที่ไม่ได้ป้องกันโดยสวมถุงยางอนามัย

ทำให้ผมตกใจอย่างยิ่งกับความเข้าใจที่ไม่ถูกต้องเกี่ยวกับเรื่องโรคติดต่อทางเพศสัมพันธุ์และการใช้ถุงยางอนามัยของน้องๆ ในค่าย....ซึ่งเป็นปัจจัยที่สัมพันธ์กับการใช้ยาเสพติด และสุรา….การตั้งครรภ์ไม่พึงประสงค์....

 

น้องๆ ในค่ายหลายคน...ยังคิดว่า โรคเอดส์เป็นโรครักษาได้หายได้....โรคเอดส์ไม่ติดต่อง่ายๆ ครั้งสองครั้ง ไม่น่าจะติดต่อ...หรือการมองดูผิวพรรณภายนอกของคนที่เราจะนอน...ถ้าเขาสวย..แข็งแรง...ไม่มีผื่น...น่าจะปลอดภัยจากเอดส์

 

การใช้ถุงยางอนามัยก็เช่นกัน.....การเลือกขนาดของถุงยางอนามัยกับตนเองไม่ถูกต้อง...การสังเกตถุงยางอนามัย...การแกะถุงยางออกจากซอง...การใส่ถุงยางหลายครั้ง....หรือการถอดถุงยางอนามัย...ยังมีความคลาดเคลื่อนในความไม่ถูกต้อง

 

การสอนเพศศึกษา...ผมว่า...ในหลักสูตรการศึกษา...มีการสอนมานานแล้ว...

ผู้ใหญ่บางท่าน...ให้ข้อมูลว่า...เราสอนน้อยเกินไป...เพราะวัยรุ่นบางคนไปไกลกว่าที่เราคิด

ผู้ใหญ่บางท่าน...ให้ข้อมูลว่า....เราสอนมากเกินไป...เพราะเหมือนชี้โพรงให้กระรอก

หรือปล่อยให้วัยรุ่นเรียนรู้เอาเอง....เพราะเรียนเพศศึกษาไม่ควรน่าจะสอนกัน

 

 

แต่สำหรับผม...ที่มีลูกชาย...และถ้าเขาเริ่มเข้าวัยรุ่น

ผมจะสอนเรื่องเพศศึกษาให้เขา....และการให้เกียรติกับผู้หญิงในการคบเพื่อนต่างเพศ

เพราะในโลกของผม..ที่เห็นผู้ป่วย และลงไปเยี่ยมบ้านผู้ป่วยเอดส์

เรื่องเล่าชีวิตของทุกท่าน...ทำให้ผมเกิดข้อคิดในการดำรงชีวิต คือ

สุขแค่ Here and Now แต่ต้องเศร้า In the Future...