ท้องถิ่นไทยกับอาเซียน

มีโอกาสรับรู้ถึงปรากฏการณ์ที่น่าจะเรียกว่าใหม่ที่เกษตรกรไทยกำลังทุกข์อย่างมหันต์กับค่าแรงในฤดูกาลทำนาที่จะถึง ในคราวเสนาเครือข่ายชุมชนกสิกรรมกาสรนุรักษ์ (กลุ่มชาวบ้านอนุรักษ์ควายไทย) ด้วยเหตุที่ค่าแรงมันก้าวกระโดดตามฐานค่าแรงของรัฐ ครั้นจะไม่จ้างแรงงานก็จะเอาเรี่ยวแรงไหนทำ ลูกหลานไม่เคยเหลียวหลังหรือแม้แต่ชายตามองท้องทุ่งนาผืนที่เคยหล่อเลี้ยงมาจนเติบใหญ่เลย ควายที่เคยผูกล่ามใต้ถุนบ้านก็หลงลืมฐานะเพื่อนเก่าแก่ที่พึ่งพาอาศัยเกื้อกูลกันไปเสียหมด...ความมั่นคงด้านอาหารสูญเสียดุลภาพการพัฒนาที่เป็นไปตามวาทกรรมจะมุดตัวสู่ "ประชาคมอาเซียน" อย่างเต็มตัวในเวลาอันใกล้...ช่วยเสนอทางออกของท้องทุ่งกับความอยู่รอดท้องถิ่นเช่นไร?