"ครู"
จำร่างเพรียวเรียวผอมเพราะตรอมไข้
จำเสียงใหญ่ห้าวก้องทั่วห้องหมด
จำมือยาวขาวซีดขีดเขียนทด
จำซึ้งรสพจน์สรรบรรยาย
จำท่าทางโผงเผงพาเครงครื้น
จำหน้าตื่นรีบร้อนตอนมาสาย
จำเมื่อหมดเวลาท่าเสียดาย
จำจนตายท่าทางทุกอย่างนั้น
ช่างเจนจบอบรมบ่มนิสัย
กล่อมจิตใจเด็กน้อยชอบร้อยฝัน
ให้ซาบซึ้งวรรณคดีกวีบรรณ
ให้ตื้นตันน้ำตาไหลไปตามคำ
ถึงใครหลู่ดูหมิ่นทั้งสินศักดิ์
ก็จะรักเทิดเกล้าทุกเช้าค่ำ
ส่วนที่เสียอย่างไรไม่จดจำ
ใจจะรำลึกส่วนควรบูชา
จำเมื่อจะจากกันวันสุดท้าย
ต่างยิ้มพรายแย้มสรวลกันถ้วนหน้า
ส่วนในใจใจรู้ล้นอุรา
ว่าน้ำตาตกเผาะเกาะขั้วใจ
จำภาพหนึ่งซึ้งค่าว่า “ชีวิต”
ตื้นใจศิษย์แสนจนจิตหม่นไหม้
มือจับช้อนระริกสั่นตันฤทัย
ตักลงในข้าวครึ่งห่อต่อจากครู
นิภา บางยี่ขัน
มาแล้วค่ะคุณครูกระดาษทราย เบอร์.....อิอิ น้องร้องเสียงดีมากนะคะ โรงเรียนของพี่ป่าวนี่ คุณครูหน้าตาใจดีจริงๆนะคะ
สวัสดีค่ะน้องครูตูม
ขอบพระคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจค่ะ