การศึกษาเรียนรู้ที่ได้ผลดีนั้นต้องได้ลงมือปฏิบัติจริง ความรู้ที่ได้จึงจะคงทนถาวร ไม่ใช่ท่องจำเป็นนกแก้ว-นกขุนทอง แต่ไม่สามารถนำความรู้เหล่านั้นมาประยุกต์ใช้กับชีวิตจริงได้

ศูนย์ภาษาฯ จัดกิจกรรมส่งเสริมการเรียนรู้ทางด้านวัฒนธรรมให้ผู้เข้าร่วมโครงการฯ ได้รับประสบการณ์กันทุกสัปดาห์ มีทั้งเชิญวิทยากรเข้ามาให้ความรู้และพาไปศึกษานอกสถานที่   เรียกว่าจัดรายการให้อย่างเต็มรูปแบบ   ปฏิบัติดูแล-ใส่ใจกันแบบชิดใกล้
  

 ***... วาดภาพด้วยพู่กัน  ...***           

 



                                                         ภาพงดงามจากต้นฉบับ


มีการเชิญวิทยากรมาสอนวาดภาพด้วยพู่กัน  ถึงแม้ผู้เขียนจะเป็นคนชอบขีดเขียน แต่ไม่มีทักษะในด้านการใช้พู่กัน  การบังคับมือให้ลากเส้นไปในทิศทางที่ต้องการนั้นยากพอสมควร    ยิ่งให้เวลาในการฝึกเขียนพู่กันไม่นาน   หากจะมาหวังผลของความงดงามยิ่งเป็นไปได้ยากยิ่ง
 

 


ผลงานที่เข็นออกมาสู่สายตาในเวลาค่อนข้างจำกัดจึงดูอ่อนด้อยไปโดยปริยาย    จุดประสงค์หลักอาจแค่ให้เรียนรู้การใช้พู่กันวาดภาพมากกว่าเน้นความสุนทรีย์ด้านรูปลักษณ์
 
            

                

                                         ผลงานที่ผู้เขียนบรรจงวาดอย่างสุดฝีมือ (ได้มาแค่นี้เอง)

                                                              บรรดาศิษย์กับผลงาน

***... ชมพิพิธภัณฑ์ BONSAI...***

จัดรายการพาผู้เข้าร่วมโครงการฯ ไปชมพิพิธภัณฑ์ BONSAI ช่วงครึ่งบ่ายของการเรียนวันหนึ่งในเขต Omiya ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากที่ตั้งของศูนย์ภาษาฯ มากนัก  เมื่อหลายสิบปีก่อน BONSAI ได้รับความนิยมจากชาวญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก  


ในพิพิธภัณฑ์แห่งนี้จัดแสดงต้น BOINSAI ที่สวยงาม ไว้หลายสิบต้น  บางต้นมีอายุยาวนานถึง 400 ปี  แต่ห้ามถ่ายภาพ  จึงได้แต่เก็บภาพความงดงามที่ติดตาตรึงใจไว้ในความทรงจำ (ศึกษาพิพิธภัณฑ์ BONSAI ที่นี่) 
 


แต่อนุญาตให้ถ่ายรูปได้เพียงภาพของต้น BONSAI  ด้านนอกที่ความสวยงามยังยู่ในระดับขั้นพื้นฐาน
 
 
  

                              ต้น BONSAI  อายุประมาณ 4-12 ปี จัดเรียงวางไว้ด้านนอก


                                            
                                                 ภาพแย้มเยือน....บริเวณด้านนอกอาคาร

 

***... กิจกรรมแต่งกายชุด Yukata ...***  

กิจกรรมแต่งกายชุด Yukata  เป็นหนึ่งในวัฒนธรรมการแต่งกายของชาวญี่ปุ่นที่สืบทอดมาตั้งแต่ครั้งบรรพกาล    ปัจจุบันก็ยังนิยมใส่กันในงานพิธีต่างๆ ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ-ฤดูร้อน  คล้ายกับคนไทยที่แต่งชุดไทยในพิธีการ-หรืองานเทศกาลต่างๆ ตามความเหมาะสม   หลายปีก่อนนำชุด Kimono มาให้แต่ง  แต่ขั้นตอนการแต่งจะยุ่งยากกว่าเพราะ ชิ้นส่วนของชุดมีมากกว่านั่นเอง ( ศึกษาชุด Yukata ได้ที่นี่)
  
       

                             กลุ่มแรกของบรรดาสาวๆจากหลายเชื้อชาติ -สามหนุ่มต่างเชื้อพันธุ์

มีการนำภาพถ่ายตัวอย่างของลายผ้าและสีมาให้เลือกกันก่อนวันแต่งจริง  และเตรียมชุดที่จะใส่ด้านในเพื่อพรางตาไม่ให้โป๊ยามแต่งกาย  เพราะมีคณะฯมาให้ความรู้ในเรื่องชุด Yukata   สาธิตการแต่งกายและอธิบายถึงขั้นตอนในการแต่ง   การจัดเก็บชุดอย่างถูกต้อง    หลังจากนั้นจึงให้ผู้เข้าร่วมโครงการฯ  ฝึกปฏิบัติตามแบบอย่างทุกขั้นตอน  เป็นวิธีการเรียนรู้จากการปฏิบัติจริงให้เกิดความเข้าใจอย่างถ่องแท้  
       


ที่โรงเรียนของผู้เขียน   มีการจัดกิจกรรมให้เด็กๆ ได้ศึกษาเรียนรู้และฝึกการแต่งกายชุด Yukata  เป็นประจำทุกปี  นักเรียนหลายคนผูกผ้าคาดเอวเป็นโบว์ได้อย่างสวยงามไม่แพ้ชาวญี่ปุ่นแท้ๆ 
      

                          กลุ่มชาวไทยทั้งเจ็ด  แต่มีสาวฟิลิปปินส์ มายืนเคียงข้างหนุ่มไทยด้านขวา


การศึกษาเรียนรู้ที่ได้ผลดีนั้นต้องได้ลงมือปฏิบัติจริง ความรู้ที่ได้จึงจะคงทนถาวร  ไม่ใช่ท่องจำเป็นนกแก้ว-นกขุนทอง  แต่ไม่สามารถนำความรู้เหล่านั้นมาประยุกต์ใช้กับชีวิตจริงได้   นับว่าเป็นเรื่องน่าเสียดายกับการลงทุนลงแรงที่ได้ประโยชน์ไม่คุ้มค่า  ....คิดไปอีกหลายมุม  อาจกลายเป็นส่วนหนึ่งที่เป็นอุปสรรคในการพัฒนาเยาวชนฯ   เปรียบคล้ายกับกระบวนการทำ BONSAIมนุษย์เลยนะนั่น     

                                             ***... ขอขอบคุณผู้เข้ามาเยี่ยมชมทุกท่านนะคะ...***