อยู่ที่ไหน ไกลบ้าน (เมืองไทย) มากเพียงใด เราก็สามารถกินอาหารไทย-จีนที่เราคุ้นเคยได้เสมอ

ระหว่างที่พักอยู่กับลูกชายที่ Davis เราทำอาหารไทย-จีน กินกันทุกวัน เนื่องจากหาซื้อของสดของแห้งสำหรับทำอาหารได้ง่าย อาหารของฝรั่งที่เราถูกใจมีแต่ผักสดต่าง ๆ ที่ เช่น ผักกาดแก้ว เบบี้แครอท ถั่วหวาน ฯลฯ บางอย่างเราก็จำชื่อไม่ได้ แต่ผักสดเหล่านี้มีรสหวานต่างจากที่มีขายในบ้านเรา

วันแรก ๆ เราทำเมนูที่คิดว่าทุกคนน่าจะอยากกินคือต้มยำเห็ดแชมปิยองใส่เนื้อไก่ รสชาติก็กินได้ กะหล่ำปลีชิ้นใหญ่ ๆ ผัดกับเบคอนและเคี่ยวน้ำขลุกขลิกจนนิ่ม เมนูนี้เป็นอาหารประจำบ้านที่ทำง่ายและอร่อย เราผ่ากะหล่ำปลี 4-6 ชิ้นแล้วแต่ขนาดของหัว เจียวเบคอนหรือหมูสามชั้นจนเหลือง ใส่กระเทียมเจียวจนหอม ใส่กะหล่ำปลี เห็ดหอม พริกชี้ฟ้าแดงทั้งเม็ด เติมน้ำเล็กน้อยแล้วเคี่ยวไปเรื่อย ๆ ปรุงรสด้วยซี้อิ้วขาวอย่างเดียวเท่านั้น

อยู่อเมริกาแต่เราทำน้ำพริกปลาร้ากินกับผักสดถึง 2 ครั้ง กินได้หลายมื้อ เอาใจลูกชายที่ไม่ได้กินน้ำพริกมานาน ได้แต่กินปลาร้าทรงเครื่องจากร้านอาหารไทย และหลนต่าง ๆ จากเพื่อน ลูกมีปลาร้าครีมยี่ห้อพันท้ายนรสิงห์ที่มีคนให้มานานแล้ว ครั้งแรกที่ทำเราเอาปลาที่คล้ายปลาทูนึ่งมาทอดและตำรวมกับพริก หอม กระเทียมที่คั่วจนหอม ครั้งที่สองใช้เนื้อปลานิลทอด ป้าเป็นคนปรุงให้อย่างอร่อย สามีไม่กินปลาร้า เราก็ปรุงน้ำพริกด้วยน้ำต้มสุกและน้ำปลาให้แทน

ไก่ผัดขิงเป็นอาหารประจำบ้านของเราอีกอย่าง ครั้งแรกที่ทำมีเนื้อไก่อยู่ในตู้เย็นและเห็ดหูหนูแห้ง พอครั้งหลังเราซื้อเห็ดหูหนูสดจากห้างเอเซียใน Sacramento ได้ เลยซื้อทั้งเนื้ออกไก่และขิงมาจำนวนมาก ลูกบอกว่าสำคัญที่คนซอยขิง (แม่นี่แหละ) พ่อเป็นคนผัดให้ เราปรุงรสเค็มด้วยเต้าเจี้ยวอย่างเดียวเท่านั้น ไม่ต้องมีเครื่องปรุงอื่นอีก เก็บเข้าตู้เย็น แบ่งมาอุ่นเวลาจะกินเป็นมื้อ ๆ ไป

พะโล้หมูใส่ไข่และเห็ดหอม นี่ก็ต้องฝีมือพ่ออีก เครื่องพะโล้ก็นำโป้ยกั๊กและอบเชยมาคั่วและตำเอง เราไม่นิยมใช้ผงพะโล้สำเร็จรูป เคี่ยวกับเห็ดหอมจนเข้าเนื้อ พะโล้ของบ้านเราน้ำจะเข้มข้นแต่ไม่หวาน ไม่เหมือนที่ขายตามร้านทั่วไปที่น้ำใส ๆ

แกงส้มผักรวมใส่เนื้อปลาแซลมอน 1 ครั้ง และใส่กุ้ง สด 1 ครั้ง เมนูนี้ฝีมือป้าที่ไปค้นตู้เจอน้ำพริกแกงส้มสำเร็จรูป รสชาติช่วยให้เจริญอาหาร

กุ้ง ปลาหมึก และหอยเซลล์ ผัดฉ่า เกิดขึ้นเพราะลูกชายคนเล็กอยากกินผัดกะเพราของทะเล แต่หาซื้อใบกะเพราไม่ได้ ได้แต่ใบโหระพา พอเจอกระชายแช่แข็งอยู่ในตู้เย็น เอามาซอยใส่ไปด้วย ผัดเผ็ดก็กลายเป็นผัดฉ่าไปทันใด

จับฉ่ายเป็นเมนูที่ทำเมื่อคิดอย่างอื่นไม่ออก แม้จะไม่ได้ใส่ผัก 10 อย่าง แต่เราก็ยังเรียกจับฉ่าย เราใส่ผักชนิดหนึ่งที่มีกลิ่นคล้ายผักขมของจีน มีใบสีเขียว ก้านแบน ต่างจากผักขมจีนที่ก้านออกไปทางกลม ไปด้วย (น่าจะเป็น mustard ประเภทหนึ่ง)

เราผัดผักกันบ่อยมาก ไม่ต้องใส่อะไรนอกจากซีอิ้วขาวและน้ำมันหอย เวลาไม่มีอะไรก็ทำไข่น้ำ ไข่ต้ม มีมื้อหนึ่งที่อยากกินเบา ๆ ก็ทำข้าวต้มกินกับผัดผัก ไข่เจียว ยำกุ้งแห้ง (อย่างดีจากเมืองไทย) ใส่เกี๊ยมฉ่าย (กระป๋อง) เราทำไชโป้วเค็มผัดไข่เอาไว้ด้วย เราทำผัดเผ็ดหน่อไม้ใส่ลูกชิ้นปลาเอาไปกินตอนไปเที่ยวที่ Yosemite

อาหารที่ปกติไม่ค่อยได้ทำแต่ลูกชายคนเล็กนึกอยากกินคือตับหมูผัดกระเทียมพริกไทย ดิฉันต้องค้นใน Google หาเทคนิคที่ทำให้เมื่อผัดแล้วตับไม่แข็ง ความจริงไม่ยากอะไร เมื่อหั่นตับแล้วให้ล้างน้ำ 3-4 ครั้งให้เลือดหมดก็ใช้ได้เลย

อาหารพิเศษคือออส่วนหอยนางรมฝีมือพ่อ หอยนางรมที่นี่ตัวใหญ่มาก เมื่อทำออกมาแล้วหน้าตาอาจไม่เหมือนที่เราเคยกิน แต่ก็กินได้ เมนูพิเศษจริง ๆ คือแซลมอน ลอบสเตอร์ และหอยเซลล์ตัวใหญ่ที่เคยเล่าไปแล้ว (อ่านที่นี่) และปลาจาระเม็ดขาวนึ่งซีอิ้ว

 

ออส่วนหอยนางรม

 

วันที่ 18 เมษายน เราทำขนมครกเป็นอาหารเช้าเพราะเคยเห็นลูกชายทำแล้วเอารูปลง facebook ค้นสูตรจาก Google ตัวแป้งใช้แป้งข้าวจ้าวผสมน้ำ กะทิ  (กระป๋อง) เกลือ และน้ำตาลเล็กน้อย เราแช่แป้งข้าจ้าวกับน้ำไว้ตั้งแต่ก่อนนอน หน้าขนมก็ใช้กะทิ ผสมเกลือ น้ำตาล และแป้งข้าวจ้าวเล็กน้อย สัดส่วนใช้กะและชิมเอา ไม่ได้ใส่ตามสูตร

เตาขนมครกคือเตาสำหรับทำ pancake ประเภทมีใส้ ตอนแรกดิฉันและพี่สาวทำกันเอง ไม่ได้เรื่องเพราะไม่รู้ว่าเตาควรร้อนแค่ไหนและควรใส่แป้งเท่าไหร่ ลูกชายต้องตื่นมาสาธิตให้ดูว่าไม่ต้องใส่แป้งมาก แล้วต้องเขย่ากะทะให้แป้งขึ้นมาเป็นขอบเล็กน้อย มีที่พอใส่หน้าขนมได้ ชิมแล้วก็คล้ายขนมครกแต่เราใส่เกลือในหน้าขนมมากไปเลยเค็มไปหน่อย

 

 

ขนมครก

 

บางวันลูกชายคนเล็กทำข้าวต้มกุ้งสูตรพิเศษให้พี่ชายกิน ดูน่าอร่อยทีเดียว

 

ข้าวต้มกุ้ง

 

ก่อนเราเดินทางกลับเมืองไทย เราทำหมูสับผักผัดมะกอก (กระป๋อง) แทนหมูผัดหนำเลี้ยบไว้ให้ลูกชายกล่องใหญ่ พร้อมหมูพะโล้อีก 1 หม้อ

อยู่ที่ไหน ไกลบ้าน (เมืองไทย) มากเพียงใด เราก็สามารถกินอาหารไทย-จีนที่เราคุ้นเคยได้เสมอ ทำเองประหยัดค่าใช้จ่าย กินด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตา อร่อยทุกมื้อ

วัลลา ตันตโยทัย